Long way up με ηλεκτρικές Harley!

McGregor και Boorman με LiveWire Adventure
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2019

Ήταν αρχές του χρόνου όταν γράφαμε για το νέο εγχείρημα των δύο celebrities ηθοποιών-ταξιδευτών, Ewan McGregor και Charley Boorman, που ακολουθεί χρονικά το "Long Way Round" και το "Long Way Down" (ο γύρος του κόσμου από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη και από Βορρά προς Νότο από την Σκωτία μέχρι το Cape Town αντίστοιχα). Στο "Long Way Up", όπως ονομάζεται το τρίτο τους project, η διαδρομή ξεκινά από το νοτιότερο άκρο της αμερικανικής ηπείρου, με τελικό προορισμό την Αλάσκα.
Μάλιστα, αν και οι φήμες -όπως είπαμε- είχαν ξεκινήσει από τον Ιανουάριο, η επιβεβαίωση ήρθε αρκετούς μήνες μετά, σε μια συνέντευξη που έδωσε ο Boorman όπου υποσχέθηκε και μία έκπληξη. Πλέον, φαίνεται πως αποκαλύπτεται και το τελευταίο κομμάτι από το παζλ του "μυστηρίου", καθώς οι δύο globetrotters θα κάνουν προφανώς το ταξίδι τους με… ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες!


Πιο συγκεκριμένα, δημοσιογράφοι του site Autoblog στην Αργεντινή, εντόπισαν έναν "στόλο" από τέσσερα Harley Davidson LiveWire με μετατροπές σε adventure bikes, με τον εξοπλισμό τους να περιλαμβάνει χούφτες και σαμάρια για τις αποσκευές. Οι μοτοσυκλέτες που ήταν μέσα σε ξύλινα κιβώτια ξεφορτώθηκαν στην Γη του Πυρρός (Tierra del Fuego) το νοτιότερο σημείο της Αργεντινής, όπου τα πορτοκαλί και μπλε LiveWire συνόδευαν και δύο ηλεκτρικά ημιφορτηγά Rivian R1T, μαζί βέβαια και με συμβατικά φορτηγάκια Mercedes και τρέιλερ.


Λογικό είναι να δημιουργηθούν προβληματισμοί σχετικά με την αυτονομία των ηλεκτρικών και την δυνατότητά τους να πραγματοποιήσουν ταξίδια μεγάλων αποστάσεων. Γι' αυτό το λόγο οι McGregor και Boorman θα έχουν την υποστήριξη ενός πολυπληθούς συνεργείου που θα συνοδεύουν το δίδυμο κουβαλώντας τεράστιους φορτιστές, γεγονός που δικαιολογεί και την ύπαρξη των δύο Rivian. Η αυτονομία των LiveWire υπολογίζεται μεταξύ των 152 και 230 χιλιομέτρων (αναλόγως των συνθηκών και του ρυθμού οδήγησης), αλλά σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται συνθήκες για οδήγηση εκτός δρόμου, όπου οι ταχύτητες είναι μεν μικρότερες αλλά το φορτίο μεγαλύτερο. Τα Rivian έχουν μια εντυπωσιακή αυτονομία 640 χιλιομέτρων, κάτι που διευκολύνει πολύ την διαχείριση μεγάλων αποστάσεων, έχοντας έτσι και την δυνατότητα να παίξουν τον ρόλο των οχημάτων υποστήριξης σε αυτό το (σχεδόν) ολοκληρωτικά ηλεκτρικό εγχείρημα.


Από την άλλη, τα LiveWire είναι συμβατά με φορτιστές DC (συνεχόμενου ρεύματος), που σημαίνει ότι μπορεί να φορτιστούν μέχρι το 80% σε κάτι λιγότερο από 40 λεπτά. Κατ' επέκταση, θα υπάρχει η ανάγκη για αρκετές στάσεις προκειμένου να φορτιστούν οι μοτοσυκλέτες, οι οποίες όμως δεν θα διαρκούν για περισσότερο από μία ώρα, ενώ οι φορτιστές τους θα τις ακολουθούν σε όλη την διαδρομή πάνω στις καρότσες των αυτοκινήτων.


Αν και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση για τον ηλεκτρικό χαρακτήρα του "Long Way Up", η αναφορά του Boorman σε έναν αντισυμβατικό τρόπο ταξιδιού και σε συνδυασμό με τον στόλο των ηλεκτρικών οχημάτων που εντοπίστηκαν στην Αργεντινή, δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.