Macau GP 2019 VIDEO – Δύο φορές κόκκινη σημαία! Ατυχία McGuinness & Καραμπόλα αναβατών

Άπιαστος ο Hickman
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/11/2019

Δύο φορές διακόπηκε ο αγώνας στο Macau σήμερα, ευτυχώς χωρίς να έχουμε σοβαρούς τραυματισμούς σε δύο ξεχωριστά περιστατικά που ανάγκασαν να βγει κόκκινη σημαία.

Πριν ακόμη αρχίσει ο αγώνας, ένας από τους αναβάτες που περιμέναμε πως θα πάει καλά στο «κινέζικο Isle of Man», ο δικός μας John McGuinness αναγκάστηκε να βγει εκτός αγώνα όταν πρόβλημα στην τροφοδοσία τον ανάγκασε να εγκαταλείψει.

Ο Hickman δεν περίμενε να γίνει κάτι τέτοιο για να φύγει μπροστά. Σίγουρα ο McGuinness είναι ένας ικανός αντίπαλος αλλά ο Hickman επίσης σίγουρα θα έφευγε μπροστά στους δρόμους του Macau, που συχνά είναι πιο δύσκολοι από το Isle of Man. Τουλάχιστον έτσι λένε οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι…

Κάνοντας ένα τεράστιο κενό με 7,2 δευτερόλεπτα διαφορά, ο Hickman αναγκάστηκε να σταματήσει όταν βγήκε η κόκκινη σημαία γιατί πίσω του δύο αναβάτες είχαν πέσει ρίχνοντας λάδια στον προσωρινή πίστα.

Στην επανεκκίνηση ο Rutter χάρηκε προσωρινά όταν έφυγε εμπρός, αλλά όχι για πολύ. Ο Hickman ανέκτησε την πρωτιά του αγώνα, ενώ ο Ian Hutchinson -ένα ακόμη φαβορί- παρέμεινε έκτος.

Τότε η κόκκινη σημαία βγήκε ξανά. Πίσω τους είχε σχηματιστεί ένα βουνό αναβατών και μοτοσυκλετών. Στην ίδια στροφή που συμβαίνουν όλες οι καραμπόλες, εκεί που νωρίτερα σήμερα είχαν στοιβαχτεί και τα αυτοκίνητα, οι Erno Kostamo, Derek Sheils, Michael Sweeney, Didier Grams, Phil Crowe και Dan Kruger ενεπλάκησαν σε καραμπόλα. Ορισμένοι από αυτούς τραυματίστηκαν περισσότερο και τελικά μονάχα ο Kostamo είναι πιο σοβαρά από τους υπόλοιπους, και αυτή την στιγμή χειρουργείται.

Μετά από αυτό ο αγώνας διακόπηκε οριστικά και το αποτέλεσμα προέκυψε από τον πρώτο γύρο του δεύτερου αγώνα, που σημαίνει πως νικητής ανακηρύχθηκε ο Michael Rutter… Το αυριανό πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα δύσκολο και γεμάτο αγώνες για να γίνει οποιαδήποτε αλλαγή…

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.