Μακρά δοκιμή αδιάβροχα Anorak

Μπαίνοντας αλώβητα στην τριετία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2019

“Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχει να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει” λέει μια παροιμία. Προφανώς όταν είχε ειπωθεί για πρώτη φορά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν είχε παρουσιαστεί ακόμη που πλέον οι βροχές έχουν πάρει τις περισσότερες φορές τη θέση του χιονιού που κάποτε υπήρχε τους χειμερινούς μήνες, ενώ η άνοιξη τώρα πια μετράται σε μέρες κι όχι σε μήνες. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του μεγέθους της ζημιάς, είναι και η περίοδος που διανύουμε. Εντός της πρωτεύουσας την ίδια μέρα μάλιστα μπορεί το πρωί να ξεκινήσουμε για δουλεία με συννεφιά, το μεσημέρι να έχει ντάλα ήλιο και μέσα σε δυο ώρες να ρίχνει καρέκλες, βάζοντάς μας σε μια σουρεάλ κατάσταση λες και βρισκόμαστε στον κόσμο ενός video game, όπου αλλάζοντας περιοχές μέσα σε λίγα λεπτά οι χαρακτήρες μας μεταφέρονται απ’ τις χιονισμένες πόλεις στον καύσωνα της ερήμου. Το καλό με το video game είναι, πως τις κακουχίες τις περνάει το ανθρωπάκι στην οθόνη του υπολογιστή μας, ενώ εμείς απολαμβάνουμε τη θαλπωρή του σπιτιού μας, πίνοντας ζεστό καφεδάκι.

Όταν έρθει η ώρα όμως να βγούμε έξω σ’ ένα παρόμοιο περιβάλλον μ’ αυτό του παιχνιδιού μπορούμε να φιλτράρουμε τις κακουχίες -αφού σε αντίθεση με τους χαρακτήρες εμείς τις βιώνουμε- φορώντας τον κατάλληλο εξοπλισμό. Εκτός λοιπόν απ’ το κράνος και τα μοτοσυκλετιστικά μπουφάν, γάντια και παπούτσια που οφείλουμε να φοράμε αν θέλουμε να προφυλάξουμε επαρκώς τον εαυτό μας, μπορούμε να φιλτράρουμε τις επιπτώσεις απ’ τα έντονα καιρικά φαινόμενα, χρησιμοποιώντας αδιάβροχα.

Όσοι λοιπόν θέλουν είτε να μην χρησιμοποιούν αδιάβροχα μιας χρήσης -όπως είχε κάνει ο υπογράφων στο παρελθόν (βλ. εντός εκτός τ.586)- και να φτάνουν βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο στον προορισμό τους, είτε θέλουν ένα αδιάβροχο που θα διατηρήσει τις ιδιότητές του για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του ακέραιες, προτείνουμε αυτά της Anorak. Εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα στην Ελλάδα και με την εμπειρία της εταιρείας στο χώρο του ρουχισμού για την προστασία του χρήστη απ’ τα ακραία καιρικά φαινόμενα για πάνω από 40 χρόνια, τα Anorak αποτελούν μια απ’ τις κορυφαίες επιλογές που μπορεί να επιλέξει κανείς. Απολύτως αδιάβροχα και αντιανεμικά προφυλάσσουν αποτελεσματικά τον αναβάτη, ενώ η αντοχή του υφάσματος φτάνει μέχρι και στους -20 οC, καθώς είναι 100% πολυεστερικό με επικάλυψη ελαστομερούς PVC. Χάριν αυτού το σετ είναι ελαστικό με αποτέλεσμα να αντέχει έναντι των βεβιασμένων και απότομων κινήσεων που πολλές φορές κάνουμε στην προσπάθειά μας να τα φορέσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όταν η βρόχα πέφτει straight through όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ζαμπέτας.

Λόγω των θερμοσυγκολλήσεων που έχουν οι ραφές εξασφαλίζεται η στεγανότητά τους ακόμη και στα πιο επίμαχα σημεία όπως ο καβάλος, που συνήθως είναι το πρώτο σημείο που διαπερνά το νερό (αφού καταπονείται περισσότερο συγκριτικά με τ’ άλλα μέρη), ενώ η σχεδίασή τους προσφέρει ελευθερία κινήσεων και εύκολη εφαρμογή. Το πάνω μέρος κλείνει με φερμουάρ μέχρι το λαιμό διαθέτοντας παράλληλα δυο πατιλέτες με κουμπιά, ενώ τα μανίκια έχουν εσωτερικές μανσέτες, φτάνοντας μέχρι τον καρπό, ολοκληρώνοντας τη στεγανοποίηση του κορμού. Επιπροσθέτως διαθέτει και δυο πρακτικές αδιάβροχες τσέπες που χωράνε μέχρι και μεγάλα smartphone, μεταφέροντας τα με ασφάλεια. Το παντελόνι είναι φαρδιάς γραμμής, επιτρέποντας την εύκολη έκταση των ποδιών για το καβάλημα της μοτοσυκλέτας, ενώ έχει λάστιχο στη μέση και δύο κουμπιά στα μπατζάκια ώστε να μην βρέχεται το παντελόνι του αναβάτη. Ο καθαρισμός τους απ’ τους λεκέδες γίνεται γρήγορα και εύκολα είτε στο χέρι είτε στο πλυντήριο, ενώ στεγνώνουν άμεσα. Επίσης όλα τα αδιάβροχα της Anorak έχουν εγγύηση από ένα έως δύο χρόνια, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της εξατομικευμένης παραγγελίας, δηλαδή να κατασκευαστεί ένα ακριβώς στα μέτρα σας. Στην ιστοσελίδα της Anorak μπορείτε να βρείτε πληθώρα αδιάβροχων για μοτοσυκλετιστές και να επιλέξετε το χρώμα που σας ταιριάζει καλύτερα από μια μεγάλη γκάμα.

Τώρα σχετικά με την ανθεκτικότητά τους για όσους δεν πείστηκαν ακόμη, μπορούμε να φέρουμε ως παράδειγμα το γεγονός πως έφεραν εις πέρας το έργο τους με περίσσεια ευκολία στο MEGA TEST που μας συνόδευσαν για πρώτη φορά το 2017 (τ.572). Αν και αποτελεί πειστήριο για τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, καθώς γνωρίζουν πόσο ψηλά είναι το επίπεδο δυσκολίας τόσο για τις μοτοσυκλέτες όσο και για τον υπόλοιπο εξοπλισμό, το δεύτερο πειστήριο είναι πως ακόμη και μετά από τόσο καιρό όχι μόνο επιβίωσαν απ’ τα δύο MEGA TEST (για το τεστ του 2018 μπορούμε να σχολιάσουμε την αντοχή τους καθώς απ’ ορισμένους έπεσαν την ώρα της διαδρομής μαζί με τις τσάντες τους) κι ένα μίνι τεστ στη Βουλγαρία (τ.587) αλλά συνεχίζουν να μεταφέρουν τη συντακτική ομάδα στεγνή.

Ετικέτες

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες