Μακρά δοκιμή αδιάβροχα Anorak

Μπαίνοντας αλώβητα στην τριετία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2019

“Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχει να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει” λέει μια παροιμία. Προφανώς όταν είχε ειπωθεί για πρώτη φορά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν είχε παρουσιαστεί ακόμη που πλέον οι βροχές έχουν πάρει τις περισσότερες φορές τη θέση του χιονιού που κάποτε υπήρχε τους χειμερινούς μήνες, ενώ η άνοιξη τώρα πια μετράται σε μέρες κι όχι σε μήνες. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του μεγέθους της ζημιάς, είναι και η περίοδος που διανύουμε. Εντός της πρωτεύουσας την ίδια μέρα μάλιστα μπορεί το πρωί να ξεκινήσουμε για δουλεία με συννεφιά, το μεσημέρι να έχει ντάλα ήλιο και μέσα σε δυο ώρες να ρίχνει καρέκλες, βάζοντάς μας σε μια σουρεάλ κατάσταση λες και βρισκόμαστε στον κόσμο ενός video game, όπου αλλάζοντας περιοχές μέσα σε λίγα λεπτά οι χαρακτήρες μας μεταφέρονται απ’ τις χιονισμένες πόλεις στον καύσωνα της ερήμου. Το καλό με το video game είναι, πως τις κακουχίες τις περνάει το ανθρωπάκι στην οθόνη του υπολογιστή μας, ενώ εμείς απολαμβάνουμε τη θαλπωρή του σπιτιού μας, πίνοντας ζεστό καφεδάκι.

Όταν έρθει η ώρα όμως να βγούμε έξω σ’ ένα παρόμοιο περιβάλλον μ’ αυτό του παιχνιδιού μπορούμε να φιλτράρουμε τις κακουχίες -αφού σε αντίθεση με τους χαρακτήρες εμείς τις βιώνουμε- φορώντας τον κατάλληλο εξοπλισμό. Εκτός λοιπόν απ’ το κράνος και τα μοτοσυκλετιστικά μπουφάν, γάντια και παπούτσια που οφείλουμε να φοράμε αν θέλουμε να προφυλάξουμε επαρκώς τον εαυτό μας, μπορούμε να φιλτράρουμε τις επιπτώσεις απ’ τα έντονα καιρικά φαινόμενα, χρησιμοποιώντας αδιάβροχα.

Όσοι λοιπόν θέλουν είτε να μην χρησιμοποιούν αδιάβροχα μιας χρήσης -όπως είχε κάνει ο υπογράφων στο παρελθόν (βλ. εντός εκτός τ.586)- και να φτάνουν βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο στον προορισμό τους, είτε θέλουν ένα αδιάβροχο που θα διατηρήσει τις ιδιότητές του για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του ακέραιες, προτείνουμε αυτά της Anorak. Εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα στην Ελλάδα και με την εμπειρία της εταιρείας στο χώρο του ρουχισμού για την προστασία του χρήστη απ’ τα ακραία καιρικά φαινόμενα για πάνω από 40 χρόνια, τα Anorak αποτελούν μια απ’ τις κορυφαίες επιλογές που μπορεί να επιλέξει κανείς. Απολύτως αδιάβροχα και αντιανεμικά προφυλάσσουν αποτελεσματικά τον αναβάτη, ενώ η αντοχή του υφάσματος φτάνει μέχρι και στους -20 οC, καθώς είναι 100% πολυεστερικό με επικάλυψη ελαστομερούς PVC. Χάριν αυτού το σετ είναι ελαστικό με αποτέλεσμα να αντέχει έναντι των βεβιασμένων και απότομων κινήσεων που πολλές φορές κάνουμε στην προσπάθειά μας να τα φορέσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όταν η βρόχα πέφτει straight through όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ζαμπέτας.

Λόγω των θερμοσυγκολλήσεων που έχουν οι ραφές εξασφαλίζεται η στεγανότητά τους ακόμη και στα πιο επίμαχα σημεία όπως ο καβάλος, που συνήθως είναι το πρώτο σημείο που διαπερνά το νερό (αφού καταπονείται περισσότερο συγκριτικά με τ’ άλλα μέρη), ενώ η σχεδίασή τους προσφέρει ελευθερία κινήσεων και εύκολη εφαρμογή. Το πάνω μέρος κλείνει με φερμουάρ μέχρι το λαιμό διαθέτοντας παράλληλα δυο πατιλέτες με κουμπιά, ενώ τα μανίκια έχουν εσωτερικές μανσέτες, φτάνοντας μέχρι τον καρπό, ολοκληρώνοντας τη στεγανοποίηση του κορμού. Επιπροσθέτως διαθέτει και δυο πρακτικές αδιάβροχες τσέπες που χωράνε μέχρι και μεγάλα smartphone, μεταφέροντας τα με ασφάλεια. Το παντελόνι είναι φαρδιάς γραμμής, επιτρέποντας την εύκολη έκταση των ποδιών για το καβάλημα της μοτοσυκλέτας, ενώ έχει λάστιχο στη μέση και δύο κουμπιά στα μπατζάκια ώστε να μην βρέχεται το παντελόνι του αναβάτη. Ο καθαρισμός τους απ’ τους λεκέδες γίνεται γρήγορα και εύκολα είτε στο χέρι είτε στο πλυντήριο, ενώ στεγνώνουν άμεσα. Επίσης όλα τα αδιάβροχα της Anorak έχουν εγγύηση από ένα έως δύο χρόνια, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της εξατομικευμένης παραγγελίας, δηλαδή να κατασκευαστεί ένα ακριβώς στα μέτρα σας. Στην ιστοσελίδα της Anorak μπορείτε να βρείτε πληθώρα αδιάβροχων για μοτοσυκλετιστές και να επιλέξετε το χρώμα που σας ταιριάζει καλύτερα από μια μεγάλη γκάμα.

Τώρα σχετικά με την ανθεκτικότητά τους για όσους δεν πείστηκαν ακόμη, μπορούμε να φέρουμε ως παράδειγμα το γεγονός πως έφεραν εις πέρας το έργο τους με περίσσεια ευκολία στο MEGA TEST που μας συνόδευσαν για πρώτη φορά το 2017 (τ.572). Αν και αποτελεί πειστήριο για τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, καθώς γνωρίζουν πόσο ψηλά είναι το επίπεδο δυσκολίας τόσο για τις μοτοσυκλέτες όσο και για τον υπόλοιπο εξοπλισμό, το δεύτερο πειστήριο είναι πως ακόμη και μετά από τόσο καιρό όχι μόνο επιβίωσαν απ’ τα δύο MEGA TEST (για το τεστ του 2018 μπορούμε να σχολιάσουμε την αντοχή τους καθώς απ’ ορισμένους έπεσαν την ώρα της διαδρομής μαζί με τις τσάντες τους) κι ένα μίνι τεστ στη Βουλγαρία (τ.587) αλλά συνεχίζουν να μεταφέρουν τη συντακτική ομάδα στεγνή.

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες