Malle Mile 2026: Η διαφορετική γιορτή της μοτοσυκλέτας επέστρεψε ανανεωμένη και μεγαλύτερη από ποτέ

Τον Ιούλιο στο Grimsthorpe Castle με πάνω από 5.000 συμμέτοχες και δραστηριότητες για κάθε είδους μοτοσυκλέτα
Malle Mile
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/7/2026

Το Malle Mile συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η μοτοσυκλέτα δεν είναι μόνο αγώνας ή ταξίδι, αλλά και μια μεγάλη γιορτή με τη δωδέκατη διοργάνωση του αντισυμβατικού φεστιβάλ να συγκεντρώνει χιλιάδες αναβάτες και επισκέπτες, παρουσιάζοντας το πιο πλούσιο πρόγραμμα που έχει φιλοξενήσει μέχρι σήμερα.

Από τις 16 έως τις 19 Ιουλίου, οι χώροι του ιστορικού Grimsthorpe Castle στην Αγγλία γέμισαν με 2.543 μοτοσυκλέτες και περισσότερους από 5.000 αναβάτες, φίλους της μοτοσυκλέτας και θεατές ηλικίας από 3 έως 84 ετών, που κατασκήνωσαν για ένα τριήμερο γεμάτο δράση.

Για το 2026, οι διοργανωτές εμπλούτισαν το πρόγραμμα, δίνοντας έμφαση στη συμπερίληψη σε όλους τους τύπους μοτοσυκλετών και όλα τα επίπεδα εμπειρίας.

Malle Mile

Ανάμεσα στις σημαντικότερες νέες προσθήκες ήταν το Adventure Trail, μια διαδρομή περίπου 20 χιλιομέτρων μέσα σε έκταση 10.000 στρεμμάτων του Grimsthorpe Castle, σε δρόμο με γαρμπίλι, χώμα, και φυσικά εμπόδια, καθώς και μια ειδική enduro διαδρομή για όσους αναζητούσαν πιο απαιτητική οδήγηση εκτός δρόμου.

Νέα ήταν και η 30 Mile Road Rally, μια ομαδική βόλτα περίπου 48 χιλιομέτρων στους επαρχιακούς δρόμους της περιοχής, με επικεφαλής το Σάββατο τον γνωστό ταξιδευτή και παρουσιαστή Charley Boorman. Παράλληλα, παρουσιάστηκε και το πρώτο 4×4 Safari Scramble, απευθυνόμενο στους φίλους των τετρακίνητων οχημάτων.

Όπως εξήγησε ο συνιδρυτής του θεσμού, Robert Nightingale, στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια εμπειρία που να ταιριάζει σε κάθε είδος μοτοσυκλέτας.

Malle Mile

"Πολλές μοτοσυκλέτες δεν είναι ιδανικές ούτε για flat track ούτε για enduro. Θέλαμε να δημιουργήσουμε δραστηριότητες που να μπορούν να απολαύσουν όλοι οι αναβάτες."

Το Malle Mile δημιουργήθηκε πριν από δώδεκα χρόνια από τους Robert Nightingale και Jonny Cazzola ως μια οικονομικότερη και πιο χαλαρή εναλλακτική στα ακριβά track days και στους αγώνες υψηλού ανταγωνισμού.

Malle Mile

Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Νότιο Λονδίνο με μόλις 37 μοτοσυκλέτες, ενώ ελλείψει άδεια πώλησης αλκοόλ, τα ποτά μοιράζονταν μέσω λοταρίας, με κάθε λαχνό αξίας 5 λιρών να είναι κερδισμένος.

Παρά τις πολλές νέες δραστηριότητες, δεν έλειψαν και οι καθιερωμένες εκδηλώσεις του φεστιβάλ, όπως τα scramble για κάθε τύπο μοτοσυκλέτας, το Moto Polo, τα uphills, οι αγώνες σε γρασίδι και άσφαλτο, καθώς και οι εκπαιδεύσεις εκτός δρόμου της σχολής Desert Rose, που ίδρυσε η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε το Rally Dakar, Patsy Quick.

Malle Mile

Το πρόγραμμα δεν περιοριζόταν μόνο στην οδήγηση. Οι επισκέπτες μπορούσαν να συμμετάσχουν σε πρωινό κολύμπι, yoga, συνεδρίες μασάζ και ηχοθεραπείας, ενώ στη σκηνή του Lost Club μίλησαν άνθρωποι όπως ο Charley Boorman, η εικαστικός Racheal Clegg και η αγωνιζόμενη Stephanie Bolam.

Τα βράδια τη σκυτάλη έπαιρνε η μουσική, με εμφανίσεις DJ και συγκροτημάτων που διατηρούν τον ιδιαίτερο, εναλλακτικό χαρακτήρα του Malle Mile.

Malle Mile

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της διοργάνωσης είναι και τα δημογραφικά της δεδομένα. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 35 ετών, μακριά από τον μέσο όρο των μοτοσυκλετιστών στη Βρετανία, που υπολογίζεται στα 54 χρόνια. Παράλληλα, το 31% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, ποσοστό υπερτριπλάσιο από το αντίστοιχο 7-10% που καταγράφεται συνολικά στη βρετανική μοτοσυκλετιστική κοινότητα.

Με τη συνεχή προσθήκη νέων δραστηριοτήτων και τη φιλοσοφία ότι κάθε μοτοσυκλέτα και κάθε αναβάτης έχουν θέση στη διοργάνωση, το Malle Mile παραμένει ένα από τα πιο ξεχωριστά φεστιβάλ μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη.

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες