Mangusta: Η εξωτική δίτροχη... Lamborghini!

Μια ενδιαφέρουσα custom κατασκευή
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/11/2020

Εξωτικά υλικά, LED φώτα κι ένα γνήσιο ιταλικό μοτέρ που βρυχάται. Θα μπορούσε η περιγραφή να ταιριάζει στη νέα Lamborghini Aventador, αλλά ο λόγος γίνεται για την Mangusta, μία μοτοσυκλέτα που φαντάστηκε και δημιούργησε ο γνωστός σχεδιαστής Al Yasid για να φέρει πάνω της το λογότυπο του θρυλικού εργοστασίου.

H Lamborghini ανήκει σήμερα στο Volkswagen Group, που περιλαμβάνει τις Audi, Seat, Skoda, Bentley, Bugatti, Porsche και φυσικά την Ducati. Απ' όλες αυτές τις εταιρείες που ανήκουν στον όμιλο, μόνο η Ducati είναι αυτή που δραστηριοποιείται στο σύμπαν των μοτοσυκλετών, αλλά θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε μια μοτοσυκλετιστική έκφανση από μία εκ των "εξωτικών" εταιρειών που βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη, πόσο δε μάλλον από την "συμπατριώτισσά" της, την Lamborghini.

Η αλήθεια είναι πως η Lamborghini είχε φτιάξει μια μοτοσυκλέτα, την Design 90, αλλά δεν έτυχε ιδιαίτερα θερμής υποδοχής. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του '90, οι μηχανικοί της Lamborghini σκέφτηκαν να δανειστούν έναν κινητήρα 1.000cc από την Kawasaki και να τον "ντύσουν" με ένα φαίρινγκ που παρέπεμπε απευθείας στα αυτοκίνητα της φίρμας εκείνη την εποχή.

Τον σχεδιασμό τον ανέλαβε η γνωστή γαλλική εταιρεία Boxer Design, η οποία έπρεπε να κατασκευάσει 50 κομμάτια. Δυστυχώς δεν είχε την ανταπόκριση που ανέμεναν, έστω κι αν η τιμή του δεν ήταν τόσο απαγορευτική, καθώς το 1986 κόστιζε γύρω στα 13.000 δολάρια. Πολύ σύντομα το project εγκαταλείφθηκε, έχοντας κατασκευαστεί μόλις έξι μοτοσυκλέτες.

Σήμερα όμως, που δεν υπάρχει καν σαν σκέψη στο εργοστάσιο να δημιουργηθεί μια τέτοια προσπάθεια, ανέλαβε το καθήκον ο σχεδιαστής Al Yasid και το έφερε εις πέρας με την Mangusta. Πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα που έχει χρησιμοποιήσει ένα Ducati Diavel ως βάση, αλλά με τα υλικά και τα στοιχεία που θα περίμενε κανείς να βρει σε ένα αυτοκίνητο της Lamborghini, όπως για παράδειγμα το επιθετικό και γεμάτο γωνίες "κοστούμι" της μοτοσυκλέτας.

Για να διατηρηθεί το βάρος χαμηλά, ο Yasid χρησιμοποίησε υλικά όπως το αλουμίνιο και τα ανθρακονήματα, συνδυασμένα με ένα ιδιαίτερο τρόπο έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια κοίλη επιφάνεια που φιλοξενεί την σέλα. Άλλος ένας συνδετικός κρίκος της Mangusta με τα αυτοκίνητα της Lamborghini, είναι τα LED φώτα που δημιουργούν ένα σχήμα "Υ", ενώ η μοτοσυκλέτα παρουσιάστηκε σε δύο χρωματικές επιλογές, την Reventon Silver και την Aventador Yellow.

Το πλαίσιο και ο κινητήρας δεν έχουν αλλαχτεί, αλλά το carbon που τα περιβάλλει δίνουν μια εντελώς φουτουριστική όψη στην μοτοσυκλέτα, ενώ και η δερμάτινα σέλα, είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.