Maria Costello: “Η πιο δύσκολη μάχη που έχω δώσει” μετά το ατύχημα στο TT [Βίντεο]

Η πρώτη δημόσια ενημέρωση της Βρετανίδας μετά τον σοβαρό τραυματισμό της στις δοκιμές των Sidecar TT

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/10/2026

Η Maria Costello μίλησε για πρώτη φορά μέσω βίντεο, 18 εβδομάδες μετά το σοβαρό ατύχημα στις δοκιμές του Sidecar TT που της προκάλεσε κάκωση του νωτιαίου μυελού στους σπονδύλους T5/T6 και παράλυση από τη μέση και κάτω.

Η Costello ανέβασε το βίντεο στις 29 Σεπτεμβρίου, μιλώντας μέσα από το νοσοκομείο όπου βρίσκεται και πραγματοποιεί αποκατάσταση. "Σήμερα συμπληρώνονται 18 εβδομάδες από τότε που άλλαξε η ζωή μου", ανέφερε, περιγράφοντας το ατύχημα ως τη δυσκολότερη εμπειρία που έχει αντιμετωπίσει.

View this post on Instagram

A post shared by Maria Costello MBE (@mariacostellombe)

"Δεν ήμουν σε θέση να σας μιλήσω μέχρι τώρα", είπε, εξηγώντας ότι το επόμενο διάστημα θα μοιράζεται την πορεία της αποκατάστασής της στη μονάδα νωτιαίου μυελού, του Stoke Mandeville.

Η Costello τραυματίστηκε στη στροφή Brandish, στον δεύτερο γύρο της πρώτης περιόδου δοκιμών για τα Sidecar TT του 2026. Η φετινή διοργάνωση είχε ιδιαίτερη σημασία για την ίδια, καθώς συμπλήρωνε 30 χρόνια συμμετοχών στη Mountain Course.

Οι τραυματισμοί της ήταν ιδιαίτερα σοβαροί. Εκτός από την κάκωση νωτιαίου μυελού, υπέστη κατάγματα σε σπονδυλική στήλη, χέρι, μύτη και οφθαλμική κόγχη, καθώς και ρήξη ήπατος τέταρτου βαθμού. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού έχει προκαλέσει παράλυση από το επίπεδο T5/T6 και κάτω.

"Ποιο θα είναι το μέλλον μου; Πώς θα είναι η νέα μου ζωή; Πολλά πράγματα παραμένουν άγνωστα. Θα ξαναοδηγήσω μοτοσυκλέτα; Θα ολοκληρώσω εκείνον τον γύρο του TT; Δεν ξέρω", δήλωσε η Costello.

Παρά την αβεβαιότητα, ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να σταματήσει την προσπάθεια. "Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν σταματάω εδώ και θα παλέψω για να επιστρέψω σε αυτό που αγαπώ".

Στο ίδιο βίντεο ευχαρίστησε όσους τη στηρίζουν από την ημέρα του ατυχήματος, σημειώνοντας ότι η υποστήριξη που έχει λάβει έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην πορεία της μέχρι σήμερα.

Η οικονομική στήριξη προς την Costello συνεχίζεται μέσω καμπάνιας στο GoFundMe που δημιουργήθηκε μετά το ατύχημα. Τον Ιούνιο το ποσό είχε ξεπεράσει τις 267.000 λίρες, ενώ πλέον έχει υπερβεί τις 312.000.

Today, 18 weeks ago, my life changed. In a devastating crash in practice for the sidecar TT races on the Isle of Man I suffered a life changing spinal cord injury at level T5/T6. This had been the hardest thing I’ve ever faced and I haven’t been in a place where I where I’ve been able to talk to you. That is until now. And over the coming weeks, I’m going to show you what’s been happening since the start, including my rehabilitation here at the Stoke Mandeville Spinal Unit. I really hope that you will stay with me as I try and piece together my new life because your support has been incredible, I can’t thank you enough and I really think it’s made the difference with getting me to where I am now. What will my future look like? What will my new life look like? A lot of it is very unknown. Will I ride a bike again? Will I finish that TT lap? I don’t know. But what I do know is that I’m not stopping here and I’m going to fight to get to what I love. I also look forward to thanking all the people 😇 who have made the hardest journey I’ve ever faced, that bit easier #youknowwhoyouare It was an accident both Shaun and I know we were lucky to survive. Your support and donations have been unbelievable and we are eternally grateful. Shaun is now at home where he continues to recover and heal ❤️‍🩹🙏🏻 Once again I want to thank everyone for their love, donations, support and comments and I really do look forward to taking you all on this new journey with me 🧡

Σημαντική συνεισφορά είχε και ο δύο φορές πρωταθλητής British Superbike, Kyle Ryde, ο οποίος πραγματοποίησε διαδρομή μέχρι τον αγώνα του BSB στο Knockhill με μια Honda Monkey 125, με την συγκεκριμένη δράση να συγκεντρώνει σχεδόν 21.000 λίρες για την αποκατάσταση της Costello.

Η ίδια, πάντως, έχει ήδη προαναγγείλει ότι θα συνεχίσει να καταγράφει δημόσια την πορεία της αποκατάστασής της, από τις πρώτες ημέρες μετά το ατύχημα μέχρι την προσπάθειά της να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα.

Το πλήρες μήνυμα της Maria Costello ήταν:

Σαν σήμερα, πριν από 18 εβδομάδες, η ζωή μου άλλαξε.

Σε ένα καταστροφικό ατύχημα κατά τις δοκιμές για τους αγώνες sidecar TT στο Isle of Man, υπέστην μια κάκωση νωτιαίου μυελού στο επίπεδο T5/T6 που μου άλλαξε τη ζωή.

Αυτό ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που έχω αντιμετωπίσει ποτέ και δεν ήμουν σε θέση να σας μιλήσω.

Μέχρι τώρα.

Και τις επόμενες εβδομάδες, πρόκειται να σας δείξω τι συμβαίνει από την αρχή, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασής μου εδώ στη Μονάδα Νωτιαίου Μυελού του Stoke Mandeville.

Ελπίζω πραγματικά να μείνετε μαζί μου καθώς προσπαθώ να συναρμολογήσω τη νέα μου ζωή, επειδή η υποστήριξή σας ήταν απίστευτη. Δεν μπορώ να σας ευχαριστήσω αρκετά και πιστεύω πραγματικά ότι έκανε τη διαφορά στο να φτάσω εκεί που είμαι τώρα.

Πώς θα μοιάζει το μέλλον μου; Πώς θα είναι η νέα μου ζωή;

Πολλά από αυτά είναι εντελώς άγνωστα.

Θα οδηγήσω ξανά μηχανή; Θα ολοκληρώσω εκείνον τον γύρο στο TT; Δεν το ξέρω.

Αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι δεν σταματάω εδώ και θα παλέψω για να φτάσω σε αυτό που αγαπώ.

Επίσης, ανυπομονώ να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους 😇 που έκαναν το πιο δύσκολο ταξίδι που έχω αντιμετωπίσει ποτέ, λίγο πιο εύκολο. #youknowwhoyouare

Ήταν ένα ατύχημα που τόσο ο Shaun όσο κι εγώ ξέρουμε ότι είμαστε τυχεροί που επιζήσαμε. Η υποστήριξη και οι δωρεές σας ήταν αδιανόητες και σας είμαστε αιώνια ευγνώμονες. Ο Shaun βρίσκεται τώρα στο σπίτι όπου συνεχίζει να αναρρώνει και να θεραπεύεται. ❤️‍🩹🙏🏻

Για άλλη μια φορά θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για την αγάπη, τις δωρεές, την υποστήριξη και τα σχόλιά σας και ανυπομονώ πραγματικά να σας πάρω όλους μαζί μου σε αυτό το νέο ταξίδι. 🧡

Εμείς ευχόμαστε και στους δύο άτυχους αναβάτες την ταχύτερη δυνατή επιστροφή τους και την επίτευξη των στόχων τους!

Ετικέτες

iomtt

IoMTT 2026

Isle of Man

Isle of Man 2026

μοτοσυκλέτα με sidecar

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη.

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.