Μειώσεις τιμών στα BMW R Nine T / Scrambler / Racer / Urbun GS / Pure

Όφελος έως 3.000 ευρώ μέχρι της 30 Σεπτεμβρίου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/9/2018

Η BMW Motorrad Hellas ανακοίνωσε νέες μειωμένες τιμές σε όλα τα μοντέλα της  σειράς R Nine T. Το τελικό όφελος ξεκινά από τα 1.000 ευρώ για τα R9T και R9T Scrambler, στην έκδοση Pure γίνεται 1.500, ενώ στην έκδοση race το συνολικό όφελος είναι 3.000 ευρώ. Η συγκεκριμένη προσφορά συνδυάζεται με το χρηματοδοτικό πρόγραμμα Easy3 Ride, πράγμα που σημαίνει ότι αντίστοιχες μειώσεις υπάρχουν στις μηνιαίες δόσεις και στην προκαταβολή.

Για τους λάτρεις των neoretro μοτοσυκλετών της BMW που θέλουν να επωφεληθούν από την συγκεκριμένη προσφορά που θα ισχύει έως τις 30 Σεπτεμβρίου, έχουμε ετοιμάσει ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τα τεστ των μοντέλων των R9T που έχουμε δοκιμάσει στο ΜΟΤΟ και πιστεύουμε ότι θα σας βοηθήσουν να βρείτε ποια απ’ όλες είναι η κατάλληλη για εσάς:

 Τι είχαμε γράψει στο τεύχος 545 για την R9T:

“ Έχει όλα τα στοιχεία για να ξυπνήσει την νοσταλγία στους ώριμης ηλικίας μοτοσυκλετιστές, αλλά και εκείνα που θα προκαλέσουν τους νεότερους να ασχοληθούν μαζί της, δίνοντας τεράστια περιθώρια για δραματικές αλλαγές στην εμφάνιση.”

 

“Το R Nine T είναι σφιχτό, άκαμπτο, απρόσμενα ελαφρύ σε αίσθηση και έτοιμο να αλλάξει πορεία σε κάθε μικρή κίνηση των χεριών σου. Η χαρακτηριστική χροιά του αερόψυκτου boxer κινητήρα που βγαίνει αρκούντως μεγεθυμένη από τα δύο μεγάφωνα τιτανίου της Akrapovic, σε τσιγκλάει να ανοίξεις το γκάζι λίγο παραπάνω. Τα χιλιόμετρα στο αναλογικό κοντέρ αναβαίνουν σε τριψήφιους αριθμούς.”

“Απλοποιημένες επιφάνειες πλαστικών και μετάλλων, κρυμμένα καλώδια και φίσες, αλλά και προσεγμένο φινίρισμα σε όλες τις βίδες που βλέπει το μάτι, έχουν σαν αποτέλεσμα να βγάζουν μια εικόνα ποιότητας και πολυτέλειας.”

 

“Το R Nine T είναι η χαρά του customizing και για άλλον ένα βασικό λόγο: έχει ΑΕΡΟΨΥΚΤΟ κινητήρα. Η απλότητα του εξωτερικού σχεδιασμού των αερόψυκτων κινητήρων που δεν έχουν καλώδια, σωλήνες και ψυγεία γύρο τους, είναι η θεμελιώδης διαφορά.”

 

Τι είχαμε γράψει στο τεύχος 562 για την R9T Scrambler:

 

Με το δεύτερο μοντέλο της σειράς, φαίνεται πως κάνει μόνο μια στιλιστική άσκηση, αλλά τα φαινόμενα απατούν:  Το Scrambler είναι κάτι περισσότερο από αυτό.

Ψηλό, φαρδύ τιμόνι. Αερόψυκτος boxer. Εμπρός τροχός 19 ιντσών. Θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε BMW δεκαετίας ’70-’80, αλλά μόνο ο ήχος έρχεται από το παρελθόν. Απρόσμενα δυνατός, παρά τις προδιαγραφές Euro 4, από το στάνταρ τελικό της Akrapovic.”

Είναι ο πιο καλορυθμισμένος boxer μέχρι σήμερα, καλύτερος σ’ αυτό το θέμα κι από τον νέο ημι-υγρόψυκτο των GS. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως η κίνηση με αργές ταχύτητες είναι απολαυστική, καθώς η απόκριση στο γκάζι είναι μεν άμεση αλλά η δύναμη έρχεται ομαλά και είναι όση περιμένεις. Η ελαστικότητα επίσης είναι κορυφαία, δίνοντας μόνο και μόνο λόγω κινητήρα πολλούς πόντους στην καθημερινή χρήση και συμβίωση με το Scrambler.”

 

η εμπρός και η πίσω ανάρτηση απορροφούν μια χαρά τις μικρές ανωμαλίες, κι αφού η απόσταση από το έδαφος το επιτρέπει, το πέρασμα χωματόδρομων δεν θα παρουσιάζει δυσκολίες με το Scrambler.

 

Τι είχαμε γράψει στο τεύχος 570 για την R9T Racer:

“Κάποιες μοτοσυκλέτες δεν είναι απαραίτητο να τις οδηγήσεις για να τις απολαύσεις. Αρκεί να φτιάξεις ένα καφέ, να βάλεις την αγαπημένη σου μουσική, να κάτσεις αναπαυτικά σε μια καρέκλα και να τις κοιτάς με τις ώρες. Το R ΝineT Racer είναι σίγουρα μία από αυτές…”

 

“Σε κάθε φανάρι, σε κάθε ανεφοδιασμό σε βενζινάδικο και σε οποιαδήποτε στάση έκανα, τουλάχιστον ένας θα ερχόταν και θα μου έλεγε ακριβώς την ίδια φράση: “Ωραία Μπεμβέ!”.

“οι Γερμανοί πέτυχαν να ισορροπήσουν τέλεια ανάμεσα στο κλασσικό café racer στιλ, το neo-retro και το garage custom.”

 

“…μετά την οδήγησή του για επτά μέρες, αμφιβάλλω έντονα αν όντως το R NineT Racer έχει ανταγωνιστή. Όχι με την έννοια για το αν είναι καλύτερο ή χειρότερο από κάποια άλλη neo-retro μοτοσυκλέτα, αλλά ως προς την προσωπικότητά της συνολικά.”

 

 

“Ο κινητήρας έχει μπόλικο γκάζι και το Racer ήταν το δυνατότερο αερόψυκτο boxer που έχουμε δυναμομετρήσει…”

 

Τι είχαμε γράψει στο τεύχος 576 για την R9T Urban G/S:

 

“Κανένα R9Tδεν είναι ίδιο με το άλλο, και δεν αναφέρομαι στην εμφάνιση, ή στους εμπρός τροχούς 19” των Scrambler και Urban G/S και τα 140mm διαδρομής της πίσω ανάρτησής τους. Ψάχνοντας τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της οικογένειας R9T, ανακάλυψα με έκπληξη πως είναι ΟΛΑ διαφορετικά!”

 

“Το UrbanG/Sστρίβει έως εντυπωσιακά, με σιγουριά στις μεγάλες κλίσεις και με το πλεονέκτημα του στροφάλου των boxerπου είναι προσανατολισμένος στον διαμήκη άξονα της μοτοσυκλέτας και κάνει τις εναλλαγές κλίσης σε διαδοχικές στροφές παιχνίδι.”

“Καλύτερη από του Scrambler, αν και μοιάζει ίδια, είναι και η σέλα, που μπορεί να μην αποτελεί υπόδειγμα πολύωρης άνεσης, αλλά έχει σωστά σφιχτό αφρώδες και δεν θα σου κάνει την ζωή δύσκολη. Ίσως η εξήγηση βρίσκεται στο ύψος της σέλας, που στο Scrambler ανακοινώνεται στα 820mm, ενώ του UrbanG/Sείναι στα 850, ενώ η διάμετρος των τροχών και οι διαδρομές των αναρτήσεων είναι ίδιες.”

 

“Όπως είναι προφανές, το UrbanG/S ξεφεύγει από τα μάλλον στενά πλαίσια μιας ρετρό εμφάνισης, και κρίνεται ως μια μοτοσυκλέτα που στέκει μια χαρά σε σύγκριση με τις “μοντέρνες”.

 

“Σε εμφάνιση είναι από ρετρό ως νοσταλγικό, στο δρόμο όμως πάει, στρίβει και φρενάρει απολύτως σύγχρονα, ό,τι χρειάζεται για τις πραγματικές συνθήκες των δρόμων.”

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες