Μείωση των ορίων ταχύτητας στα 30km/h ζητάει από τον υπουργό ο ΣΕΕΠΕ

Μαστουρωμένοι στους δρόμους για μην πληρώσουν πρόστιμα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/11/2019

Με ένα βαρύ πρόστιμο 100 εκατομμυρίων ευρώ να κρέμεται πάνω από το κεφάλι των μελών του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Ελλάδος, προτείνουν στον Υπουργό να επιβληθεί μείωση των ορίων ταχύτητας στα 30km/h εντός πόλεων και στα 110km/h στις εθνικές οδούς. Ο ΣΕΕΠΕ είναι υποχρεωμένος να συμμορφωθεί με τις οδηγίες της Ε.Ε.  για μείωση της κατανάλωσης καυσίμων στις χώρες-κράτη μέλη, σε διαφορετική περίπτωση θα πληρώσει βαριά ρυπο-πρόστιμα. Θυμίζουμε πως η παγκόσμια πολιτική-οικονομική ελίτ έχει στήσει ένα νέο χρηματιστήριο πώλησης και αγοράς “φρέσκου” αέρα, όπου οι χώρες που ρυπαίνουν περισσότερο από τα όρια, που οι ίδιοι έχουν θεσπίσει, τους πληρώνουν πρόστιμα. Εναλλακτικά μπορούν να αγοράσουν φρέσκο αέρα από κάποια άλλη χώρα που έχει “περίσσευμα” καθαρού αέρα! Μέσα σε αυτό το πλαίσιο “οικολογικού” παζαριού, ο ΣΕΕΠΕ ισχυρίζεται πως οι προτάσεις του για μείωση των ορίων ταχύτητας θα επιφέρει μείωση στην κατανάλωση πετρελαίου κίνησης κατά 12% και βενζίνης κατά 18%.

Η πρόταση αυτή είναι εξ ορισμού ανεφάρμοστη και παντελώς ηλίθια. Το μοναδικό αποτέλεσμα που θα έχει είναι να γεμίσουν τα ταμεία της τροχαίας από τα πρόστιμα και να γίνονται ουρές έξω από τα γραφεία των εισαγγελέων και των δικαστηρίων με όσους έχουν συλληφθεί με την αυτόφωρη διαδικασία, λόγω υπέρβασης του ορίου ταχύτητας άνω του 50%. Με 30km/h στην πόλη κινούνται οι… πεζοί και τα 110km/h μέγιστης ταχύτητας στις εθνικές οδούς σημαίνει πως το ταξίδι από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη θα ξαναγίνει 7 ώρες όπως ήταν την δεκαετία του 1980. Αν θέλεις να γελιοποιήσεις έναν νόμο, τον κάνεις παράλογο και πρακτικά ανεφάρμοστο. Κι αυτό θα γίνει με τα παράλογα χαμηλά όρια ταχύτητας, όπου δεν αντιστοιχούν στη λογική, θα τα παραβιάζουν ακόμα και οι ποδηλάτες και θα δημιουργήσει το αίσθημα στην κοινωνία ότι μας κυβερνάνε ψυχοπαθείς. Εννοείται πως τα κρατικά αυτοκίνητα που θα μεταφέρουν ημίθεους-πολιτικούς θα κινούνται με ταχύτητες υπερδιπλάσιες, ώστε να είναι απόλυτα σαφές πως εσύ είσαι ένας φορο-σκλάβος και η χώρα που ζεις ανήκει σε αυτούς και τους φίλους τους. Το έχουμε πει πολλές φορές πως ο παραλογισμός οδηγεί πάντα στην απαξίωση των νόμων, ακόμα κι αν το πνεύμα τους είναι σωστό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι υπερβολικές ποινές του Κ.Ο.Κ. όπως αυτή για την κίνηση στις ΛΕΑ. Ο νόμος είναι ΣΩΣΤΟΤΑΤΟΣ, αλλά η εξωπραγματική ποινή που προβλέπει, το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί συνθήκες παζαριού μεταξύ του αστυνομικού και του παραβάτη, διότι ο αστυνομικός ξέρει πως αν σε γράψει θα σε καταστρέψει οικονομικά για τα επόμενα 10 χρόνια. Αν όμως η ποινή ήταν μόνο διοικητική και σου έπρεπαν το δίπλωμα για μερικούς μήνες, κανένας αστυνομικός δεν θα δίσταζε να σε γράψει. Υπάρχει κι άλλος ένας λόγος που η πρόταση αυτή του ΣΕΕΠΕ είναι χαζή, αναποτελεσματική και εκτός πραγματικότητας. Κι ο λόγος αυτός είναι πως ήδη οι δρόμοι των πόλεων είναι ένα τεράστιο πάρκινκ ακινητοποιημένων αυτοκινήτων  που κινούνται με μέση ταχύτητα πολύ κάτω από τα 10km/h. Το ίδιο συμβαίνει και στις εθνικές οδούς, όπου με την βενζίνη στο 1,6-1,7 ευρώ, σπάνια θα δεις αυτοκίνητο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου. Όλοι στην μεσαία λωρίδα πάνε σαν μαστουρωμένοι με 90-100km/h και στέλνουν μηνύματα στο κινητό για να περάσει η ώρα!  Η πραγματική λύση για μείωση της κατανάλωσης βενζίνης και πετρελαίου είναι ο Υπουργός Μεταφορών  να φτιάξει ένα σοβαρό δίκτυο Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, που να είναι φιλικό στη χρήση από τους κατοίκους των πόλεων. Όχι δηλαδή σαν το Τραμ που εξυπηρετεί μόνο τους αργόσχολους και τους τουρίστες και ταυτόχρονα δημιουργεί κυκλοφοριακή ασφυξία στα νότια προάστια. Κανείς δεν θέλει να τρώει πέντε ώρες την ημέρα μέσα στο αυτοκίνητο, να ψάχνει για πάρκινγκ και να πληρώνει τις φθορές του οχήματός του και 1,6 ευρώ το λίτρο τη βενζίνη. Όταν όμως δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πας στη δουλειά σου, τι να κάνεις; Η λύση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι μόνο για τους πλούσιους που ζουν σε σπίτια με κλειστά πάρκινγκ. Τα δίκυκλα δεν τα αναφέρουμε ως λύση, διότι όποτε οι πολιτικοί έχουν ασχοληθεί με τα δίκυκλα τα έχουν κάνει ΕΝΤΕΛΩΣ σκατά. Καλύτερα να μην ξέρουν ότι υπάρχουμε…

Όπως κι αν έχει, η πρόταση του ΣΕΕΠΕ είναι άλλο ένα δείγμα για το πώς τα ιδιοτελή συμφέροντα ΜΙΑΣ συντεχνίας που έχει πρόσβαση στην πολιτική εξουσία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη ζωή σου.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες