Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!

Κάθε χρόνο 400 εκατ. Ευρώ το κόστος
Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2026

Ο έλεγχος των πρατηρίων που εξαγγέλθηκε ως η λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα φαίνεται πως έχει μετριάσει την μόνιμη και παγιωμένη κατάσταση της κλοπής βενζίνης στην αντλία που γίνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όμως τελικά το λαθρεμπόριο συνεχίζει σε υψηλό βαθμό.

Το Εργαστήριο Τεχνολογίας Καυσίμων και Λιπαντικών, ένα τμήμα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έδωσε εχθές στον ΣΕΕΠΕ, δηλαδή τον Σύνδεσμο Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών τα συμπεράσματα της μελέτης που πραγματοποίησε και εμφανίζει το άκρως ανησυχητικό φαινόμενο της κλοπής στην αντλία.

Συγκριτικά με αυτό που γινόταν επί σειρά ετών, φαίνεται πως το λαθρεμπόριο έχει περιοριστεί στην χονδρική και έχει μετατοπιστεί στην λιανική όπου πειράζονται οι αντλίες ή τοποθετούνται άλλοι μηχανισμοί αυξάνοντας την θερμοκρασία του καυσίμου, ή την πτητική του μορφή ή μετρώντας περισσότερη ποσότητα από αυτή που έχει τοποθετηθεί.

Δεν υπάρχει ένας τρόπος, αλλά ένας συνδυασμός που καταλήγει να επιβαρύνει άμεσα τον καταναλωτή. Η αύξηση του λαθρεμπορίου στην λιανική έχει καταστήσει την επιβάρυνση σε όλους εμάς πιο άμεση, συγκριτικά με αυτό που γινόταν μέχρι τώρα.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του συνδέσμου Εμπορίας Πετρελαιοειδών αναφέρει πως το ποσοστό παραβατικότητας στο 23% καταλήγει να είναι από τα μεγαλύτερα στον ευρωπαϊκό χώρο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης είμαστε, δυστυχώς πρωτοπόροι. Χάνουμε την πρώτη θέση μόνο περιστασιακά καθώς η γεωπολιτική κρίση έχει δημιουργήσει τόσο μεγάλες ευκαιρίες σε χώρες που γειτνιάζουν με τρίτες που επιδοτούν το καύσιμο και δεν το επιβαρύνουν, όπως η Μάλτα, η Ιταλία και η Ρουμανία, που ενεργοποιούν ισχυρότερους μηχανισμούς του οργανωμένου εγκλήματος με υψηλές διασυνδέσεις. Το εύθραυστο διεθνές ενεργειακό περιβάλλον δεν μένει σταθερό και έτσι όταν παύσουν να ισχύουν οι ευκαιρίες αυτές, θα επιστρέψουμε περήφανοι στην κορυφή μας!

Για ακόμη μία φορά η πρωτιά της χώρας εντός Ε.Ε. είναι στο λαθρεμπόριο.

Υπάρχει και ένα θετικό, πως τουλάχιστον σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το ποσοστό έχει υποχωρήσει κατά 10% και 20% συγκριτικά με πέρσι.

Η μελέτη έγινε χωρίς να ειδοποιηθούν οι εταιρείες πετρελαιοειδών και δεν γνωστοποιούταν στα πρατήρια. Συνολικά έγιναν 200 μετρήσεις, 170 στην Αττική και 70 στην Θεσσαλονίκη σε οχήματα που είχαν προηγουμένως κατάλληλα προετοιμαστεί για να μπορούν να καταγράφουν με ακρίβεια το καύσιμο ανεξαρτήτως θερμοκρασίας και άλλων μέτρων που χρησιμοποιούνται.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως ο κ.Αλιγιζάκης, πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ ζήτησε να κατονομάζονται οι εταιρείες που προμηθεύουν αυτά τα πρατήρια ώστε να υπάρχει λογοδοσία και πρόσθετο μέτρο πίεσης πέραν των προστίμων.

Ενώ πρόσθεσε πως οι τιμές στα πρατήρια δεν ακολουθούν άμεσα στον Brent και απαιτούνται περίπου τέσσερις ημέρες για να περάσει η μεταβολή των διεθνών τιμών στις αντλίες των πρατηρίων στην Ελλάδα.

Για μία ακόμη φορά, απέτυχε να εξηγήσει το φαινόμενο η αύξηση τιμής να περνά στην αντλία μέσα σε δευτερόλεπτα, και η μείωση να θέλει τουλάχιστον μία εβδομάδα.

Από εκεί και πέρα η λιανική πώληση καυσίμου παρουσιάζει την εικόνα ενός ρακένδυτου που γεμίζει έναν κουβά νερό από την βρύση, τον μεταφέρει απέναντι και τον αδειάζει σε μία δεξαμενή και πληρώνεται με τις σταγόνες που θα πέσουν στο ενδιάμεσο.

Όπως σε όλους τους κλάδους, έτσι και εδώ η Πολιτεία έχει σφίξει την φορολόγηση σε αποπνικτικό βαθμό και οδηγεί πολύ κόσμο στην έξοδο.

Αυτό που δεν λέει κανείς, είναι πως κομμάτι της μείωσης του ποσοστού λαθρεμπορίου εμφανίζεται και λόγω της μείωσης των πρατηρίων και την συγκέντρωση της κατανάλωσης σε λιγότερα σημεία πώλησης.

 

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.