Μετα-αποκαλυπτικό Touring - Anime ταξίδι με Yamaha Serow 225 μετά το τέλος του κόσμου

Δυστοπικό αλλά… χαρούμενο, με τις πρωταγωνίστριες να επισκέπτονται και την καταστραμμένη πίστα του Motegi
Doomsday touring
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

25/2/2025

Ένα ταξίδι χωρίς μποτιλιαρίσματα, χωρίς κώδικα οδικής κυκλοφορίας και άλλους συνοδοιπόρους φαντάστηκε ο Ιάπωνας Saito Sakae, δημιουργώντας το κόμικ “Doomsday Touring”, όπου δυο κορίτσια καβάλα σε ένα Yamaha Serrow 225 -με τριβάλιτσο παρακαλώ- ταξιδεύουν στην μετά-αποκαλυπτική Ιαπωνία.

Το κόμικ ξεκίνησε αρχικά σε manga μορφή στο χαρτί, το 2021, με την ακόλουθη σύνοψη: “Το τέλος του κόσμου ήρθε, οπότε ας πάμε ένα ταξίδι με ένα Serow (σσ. τη γνωστή On-Off μοτοσυκλέτα της Yamaha, με το Serow να αναφέρεται σε ένα είδος αγριοκάτσικου). Μια On-Off μοτοσυκλέτα που ταξιδεύει σε διάσημα τουριστικά σημεία της Ιαπωνίας. Δείτε το όρος Fuji, ψαρέψτε στη γέφυρα της Yokohama, ταξιδέψετε στο Tokyo Big Sight.”

Το κόμικ αρχικά εμφανίστηκε το 2020 στο περιοδικό manga Dengeki Maoh, ενώ κατόπιν κυκλοφορεί σε δικές του εκδόσεις από το 2021 (μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει 6 τόμοι), ενώ στο τρίτο τεύχος οι ηρωίδες μας, αφαιρούν τις βαλίτσες από το Serow και κατευθύνονται στην εγκαταλειμμένη πίστα του Motegi για μερικούς γύρους, ανακαλύπτοντας εκεί πολλές μοτοσυκλέτες διατηρημένες σε καλή κατάσταση, έτοιμες για οδήγηση.

Τα νέα είναι πως το συγκεκριμένο κόμικ θα μεταφερθεί στην τηλεόραση, ως Anime, και περιμένουμε να δούμε τα πρώτα επεισόδιά του να προβάλλονται μέσα στο 2025.

Θεωρούμε πως η επιλογή του αθάνατου Serow για τον κεντρικό ρόλο είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη, με την ιαπωνική μοτοσυκλέτα να έχει αφήσει εποχή για τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα της και τις ελάχιστες ανάγκες συντήρησης της. Κι όσον αφορά στον υπόλοιπο καταστραμμένο κόσμο, το σενάριο της περιήγησης στην ερειπωμένη Ιαπωνία είναι ταμάμ για... αγοραφοβικούς εσωστρεφείς αναγνώστες.

“Ακόμα κι όταν ο κόσμος τελειώνει, το ταξίδι με μοτοσυκλέτα συνεχίζεται.”

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες