Μετατροπή Suzuki GSX-R Κ7 σε GSX-R 1100 του 1989

Από την Café Rider Custom στο Ντουμπάι
Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100
Από το

motomag

19/7/2023

Ο βελτιωτικός οίκος Café Rider Custom συνεργάστηκε με τη γερμανική εταιρεία αγωνιστικών φαίρινγκ Ricambi Weiss, για να χαρίσουν σε GSX-R 1000 K7 του 2007 εμφάνιση από GSX-R 1100 του 1989!

Η δεκαετία των 80s συνεχίζει να ασκεί μεγάλη γοητεία και στους φαν της μοτοσυκλέτας, ένας εκ των οποίων είναι και ο Nipun Benny, κάτοικος Ντουμπάι, γνωστός και ως “living in the eighties” στο instagram. O εν λόγω κύριος είχε στην κατοχή του ένα GSX-R 1000 K7, αλλά το σαράκι τον έτρωγε…

Κάπου εδώ εμφανίζεται η Café Rider Custom, η οποία πήρε το συγκεκριμένο GSX-R 1000 K7, το “έγδυσε” από τα πλαστικά του και το “έντυσε” με άλλα της Ricambi Weiss, κάνοντας το να μοιάζει με το GSX-R 1100 του 1989! Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες, το πλαίσιο, οι αναρτήσεις, τα φρένα και ο πίνακας οργάνων έχουν μείνει ως είχαν. Τα πλαστικά ωστόσο, τα φωτιστικά σώματα και οι εξατμίσεις έχουν αποκτήσει το απαραίτητο ρετρό look.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Οι τεχνικές δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στην πορεία του εγχειρήματος έχουν να κάνουν κυρίως με την τοποθέτηση του φαίρινγκ, καθώς ο σχεδιασμός που είχε κάνει η Suzuki τότε ήταν για έναν αεροελαιόψυκτο τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 1.127 κυβικών απόδοσης 134 ίππων, ο οποίος χρησιμοποιούσε καρμπιρατέρ για την τροφοδοσία του, αντί για την τεχνολογία ψεκασμού του Κ7. Οι ίδιες δυσκολίες αφορούν και στην τοποθέτηση των διπλών στρογγυλών προβολέων.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Για να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύκολα η μετατροπή, όπως λέει ο Fahim Rehmann από την Café Rider Custom, τα πλαστικά αποτελούνται από τρία κομμάτια. Το μπροστινό μέρος και τα πλαϊνα που καλύπτουν τον κινητήρα είναι ένα ενιαίο κομμάτι GRP (Glass Reinforced Plastic). Από το ίδιο υλικό είναι η καρίνα και το πίσω μέρος που φιλοξενεί την σέλα του οδηγού χωρίς να προβλέπει θέση για τον συνεπιβάτη, ενώ όλα τα GRP εξαρτήματα έρχονται άβαφα από το εργοστάσιο. Το ρεζερβουάρ του Κ7 φαίνεται να έχει βαφτεί, χωρίς άλλες παρεμβάσεις.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim δεν αποκαλύπτει τι άλλο έχει κάνει όσον αφορά στο τεχνικό κομμάτι, όπως το πώς έκανε τα φαίρινγκ να δέσουν πάνω στο πλαίσιο και να χωρέσει το ψυγείο της υγρόψυξης. Όπως λέει ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 185 ίππων παραμένει ως είχε, χωρίς μετατροπές. Μόνο οι δύο εξατμίσεις του Κ7, έχουν αλλαχτεί με αντίστοιχες της Yoshimura. Στα έξτρα ανήκουν επίσης τα φλας που είναι χωνευτά μέσα στο φαίρινγκ και δεν εξέχουν δεξιά και αριστερά, όπως στην περίπτωση του 1.100, ενώ μανιτάρια έχουν τοποθετηθεί εκεί για να προστατέψουν το ειδικά κατασκευασμένο φαίρινγκ.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim κατάφερε αυτό που ήθελε και με το παραπάνω, δημιουργώντας μια μοναδική σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με τη γοητευτική εμφάνιση μιας από τις πιο όμορφες Superbike της ιστορίας και σύγχρονες λύσεις σε κινητήρα, πλαίσιο, αναρτήσεις και φρένα.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.