Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Ομοσπονδία Βενζινοπωλών – Ομόφωνη απόφαση κινητοποίησης, ανακοινώσεις μετά τη συνάντηση με κυβέρνηση, καθώς Ιταλία και Αυστρία μειώνουν τον ΕΦΚ

Η συνέλευση της Τετάρτης 18 Μαρτίου κατέληξε, ως αναμενόταν, σε ομοφωνία για κινητοποιήσεις, απεργίες στον ορίζοντα
fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/3/2026

Η Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδος (ΟΒΕ) πραγματοποίησε την έκτακτη Γενική Συνέλευσή της, στην οποία έδωσαν το παρόν 31 Ενώσεις και είχε ως κεντρικό θέμα την αντίδρασή της μετά την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης 1411/2026 που θεσπίζει πλαφόν στα περιθώρια κέρδους των πρατηρίων καυσίμων ως και το τέλος Ιουνίου.

Η απόφαση για κινητοποιήσεις του κλάδου ήταν ομόφωνη και πλέον απομένει η σημερινή (19/3) συνάντηση με τον υπουργό Ανάπτυξης Παναγιώτη Θεοδωρικάκο για να ανακοινωθούν οι μορφές κινητοποιήσεων και οι σχετικοί χρόνοι αυτών.

Η ουσία πίσω από τη συνάντηση με τον υπουργό είναι στα αιτήματα της ΟΒΕ, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η πρόταση για μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα, σκέψη που ο πρωθυπουργός έχει δημοσίως απορρίψει εκτός αν προκύψει ανάλογη απόφαση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης που να επιτρέπει δημοσιονομική ευελιξία στα κράτη-μέλη.

Καθόλου τυχαία, σήμερα (19/3) συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες οι 27 ηγέτες των κρατών-μελών της Ε.Ε. με κεντρικό θέμα τις ανατιμήσεις στα καύσιμα, με αρκετές χώρες να ζητούν προσωρινά μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα που θα τους επιτρέψουν να ανακουφίσουν τους πολίτες των χωρών τους.

Προφανώς, τα αποτελέσματα αυτών των συνεδριάσεων αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς θα επηρεάσουν άμεσα τις ζωές μας στο επόμενο διάστημα και καθ’ όσο συνεχίζεται η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο.

Στο μεταξύ ωστόσο, Ιταλία και Αυστρία δεν περίμεναν τη διάσκεψη των Βρυξελλών για να κινητοποιηθούν, ανακοινώνοντας μονομερώς μειώσεις στον ΕΦΚ. Η μεν Ιταλία μείωσε τον φόρο κατά 25 σεντς ανά λίτρο, ενώ η Αυστρία κράτησε τη μείωση στα 5 σεντς ανά λίτρο και τη συνοδεύει με πλαφόν στα περιθώρια κέρδους στη λιανική πώληση καυσίμων.