Το μοναδικό κιτ Stage 3 για Yamaha Tracer 900 & ΜΤ-09, φτιαγμένο στην Ελλάδα!

Από την Μoto Technology με φίλτρο DNA!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/3/2021

Μπορεί εδώ, στην δική μας μικρή γωνιά της Ευρώπης, να μην διαθέτουμε κάποια μεγάλη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, ή μια από τις μεγαλύτερες αγορές της γηραιάς ηπείρου, αλλά όπως φαίνεται διαθέτουμε μια σημαντική μοτοσυκλετιστική κουλτούρα κι ένα τεχνολογικό υπόβαθρο με μεγάλο ειδικό βάρος, που πολλές φορές κάνει τα πράγματα να συμβαίνουν.

Ίσως να μην είναι πολλά, αλλά υπάρχουν τρανταχτά και ηχηρά παραδείγματα ιδεών ελληνικής σύλληψης και υλοποίησης, τα οποία μάλιστα αποτελούν παγκόσμιες πρωτιές και μοναδικές προτάσεις. Ένα τέτοιο είναι το πρώτο στο κόσμο κιτ βελτίωσης ροής αέρα για το Yamaha Tracer 900 και το ΜΤ-09, το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στην Ελλάδα, κάνοντας πραγματικά πάταγο στην παγκόσμια αγορά.

Το συγκεκριμένο κιτ Stage 3, έχει σχεδιαστεί από την Moto Technology του Χρήστου Μόνου και χρησιμοποιεί ένα φίλτρο της επίσης ελληνικής και παγκοσμίου φήμης DNA Filters, μέσω της οποίας διατίθεται και στην αγορά. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα κιτ που αποτελείται από φιλτροκούτι, velocity stacks και κούρμπες που κατασκευάζει η Moto Technology και το φίλτρο που έχει σχεδιάσει ειδικά για αυτό η DNA.

Η έρευνα και η μελέτη για το συγκεκριμένο κιτ, όπως και για όλα τα κιτ που κατασκευάζει ο Χρήστος Μόνος, είναι μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία, η οποία χρειάστηκε σχεδόν ένα μήνα σχεδιασμού και δοκιμών, μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν σας φαίνεται μεγάλο αυτό το διάστημα, λάβετε υπόψιν σας πως όλα τα κιτ που παράγει η Moto Technology είναι σχεδιασμένα ως bolt on. Αυτό σημαίνει ότι δεν γίνεται καμία μη αναστρέψιμη επέμβαση στα δομικά στοιχεία της μοτοσυκλέτας και ανά πάσα στιγμή θελήσει ο ιδιοκτήτης της, μπορεί να την επαναφέρει στην εργοστασιακή της μορφή. Με άλλα λόγια δεν γίνονται "κοψίματα και ραψίματα" στην μοτοσυκλέτα, αλλά η τοποθέτηση και η αφαίρεση του κιτ γίνεται με βίδες βάσει οδηγιών που το συνοδεύουν, χωρίς να απαιτείται καμία άλλου είδους επέμβαση.

 

Τα αποτελέσματα στην πράξη είναι πραγματικά εντυπωσιακά, όπως θα δούμε και παρακάτω με τα διαγράμματα των δυναμομετρήσεων, αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακές είναι οι διαδικασίες που απαιτούνται για να βγει αυτό το αποτέλεσμα, και που αξίζει να μάθουμε έτσι ώστε να έχουμε και σφαιρικά μια πιο αποκρυσταλλωμένη εικόνα για το εστί πραγματικά μία βελτίωση.

Αρχικά, ένα στάνταρ Tracer 900 ανέβηκε πάνω στην ράμπα του συνεργείου, προκειμένου να φύγει το ρεζερβουάρ και να αποκαλύψει το φιλτροκούτι την δομή του. Εκεί γίνεται η πρώτη αυτοψία για το αν υπάρχει πρόσφορο έδαφος για την δημιουργία κάποιου κιτ βελτίωσης για τη ροή του αέρα ή όχι. Δεν είναι δηλαδή πανάκεια ότι κάθε μοτοσυκλέτα μπορεί να δεχτεί ένα τέτοιο κιτ που θα επιφέρει ουσιαστική βελτίωση. Όπως χαρακτηριστικά μας είπε και ο Χρήστος Μόνος, είναι αρκετές οι περιπτώσεις που τα εργοστάσια και οι μηχανολόγοι τους έχουν πραγματικά εξαντλήσει κάθε κατασκευαστικό περιθώριο που επιτρέπει ο σχεδιασμός στο φιλτροκούτι μιας μοτοσυκλέτας, με αποτέλεσμα να έχουν καταλήξει στο βέλτιστο αποτέλεσμα.

Στην περίπτωση όμως του Tracer 900 υπάρχουν μεγάλα περιθώρια και γι' αυτό ο επόμενος σταθμός του Tacer μέσα στο πλήρως εξοπλισμένο συνεργείο της Moto Technology, ήταν πάνω στο δυναμόμετρο, στο Dynojet 250, το ίδιο ακριβώς δυναμόμετρο που γίνονται οι δυναμομετρήσεις του ΜΟΤΟ. Οι πρώτες μετρήσεις είχαν να κάνουν με την ισχύ που κατεβαίνει στον τροχό, αλλά και την ταχύτητα εισροής  υποπίεσης του αέρα, μέσω εξειδικευμένων αισθητήρων που διαθέτει η Moto Technology.

Από εκεί και πέρα ξεκινά η… Οδύσσεια της κατασκευής. Το CNC, ο τόρνος, τα σχεδιαστικά προγράμματα, όλα δημιουργούν μια αλυσίδα παραγωγής προκειμένου να κατασκευαστούν τα πρώτα διαφορετικά δείγματα. Η διαφορετικότητα αφορά την κωνικότητα, το λόγο της καμπύλης στο χείλος προσφυγής του αέρα, αλλά και το μήκος του velocity stack. Είναι ουσιαστικά η διαδικασία εύρεσης του σωστού συνδυασμού διαστάσεων και μεγεθών που κάθε φορά επαληθεύεται πάνω στο τύμπανο του δυναμόμετρου. Όταν τελικά βρεθεί η χρυσή τομή, τότε γίνεται και το λεγόμενο "fine tuning" με μικρομετρικές εναλλαγές, έτσι ώστε να διορθωθεί σε επίπεδο λεπτομέρειας το σχήμα των αυλών. Εύκολα γίνεται κατανοητό το πόσο χρονοβόρα -και ενεργοβόρα- είναι όλη αυτή η διαδικασία, με το μπρος-πίσω όχι μόνο στο δυναμόμετρο αλλά και στα εξειδικευμένα εργαλεία μέχρι να επιτευχθεί το σωστό σχήμα και μήκος.

Εδώ είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως όλες αυτές οι δοκιμές γίνονται με και χωρίς το "snorkel" (ή manifold, τον λαστιχένιο "αναπνευστήρα" στο εσωτερικό του φιλτροκουτιού) για να ελεγχθεί αν είναι ικανοποιητική η ποσότητα του αέρα που εισέρχεται στα σώματα του ψεκασμού για να γίνει η μείξη. Αν δεν είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο, όπως στην περίπτωση του Tracer 900, τότε γίνεται η επέμβαση και στο φιλτροκούτι.

Κατασκευάζεται δηλαδή ένα καλούπι για ένα καινούργιο φιλτροκούτι που θα μπαίνει ακριβώς στις βάσεις του στάνταρ και το οποίο θα φιλοξενεί το φίλτρο –στην προκειμένη περίπτωση της DNA- και θα διασφαλίζει την καλύτερη και πιο σωστή αναπνοή του κινητήρα. Τότε, μιλάμε για ένα κιτ επιπέδου "3", του οποίου η κατασκευή αγγίζει τα όρια της… διαστημικής τεχνολογίας. Από την δημιουργία των σπειρωμάτων, την κατασκευή οδηγών και καλίμπρας προκειμένου να γίνουν οι κολλήσεις με υψηλής τεχνολογίας argon, μέχρι την ειδική επεξεργασία στην βαφή  για να έχει μια πλήρως εργοστασιακή όψη το κιτ.

Πώς μεταφράζονται όλα αυτά όμως στην πράξη; Αρχικά η βελτίωση της ροής του αέρα με το φίλτρο της DNA σε σχέση με το στάνταρ φίλτρο, είναι το πρώτο… σοκ που μαρτυρά το αντίστοιχο όργανο μέτρησης. Από τα 4.831lt/min, η απόδοση ανεβαίνει στα 9.961lt/min, δηλαδή μια αύξηση της τάξης του 106,2%!

Παράλληλα, η απόδοση φιλτραρίσματος φτάνει στο 98-99% και η συνέχεια των μετρήσεων είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή. Εδώ να σημειώσουμε, επειδή "τρέξαμε" κι εμείς οι ίδιοι μια δυναμομέτρηση πάνω στο δυναμόμετρο της Moto Technology του Tracer 900 με το κιτ, ότι ο ήχος είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο. Το αχόρταγο ρούφηγμα του αέρα που ακούγεται κάτω από το ρεζερβουάρ, είναι ουσιαστικά σαν να έχεις… μια δεύτερη εξάτμιση. Απόλυτα εξιταριστικός, γεμάτος, μπάσος ήχος, που αποτελεί την καλύτερη ηχητική αποτύπωση της επιπλέον δύναμης.

Ο απόλυτος όμως κριτής, που δεν είναι άλλος από το δυναμόμετρο, δείχνει στην πράξη ένα αποτέλεσμα που πραγματικά ξεπερνά κάθε προσδοκία. Η διαφορά στην απόλυτη τιμή της ισχύος που κατεβαίνει στον πίσω τροχό στις 9.900 στροφές, φτάνει τους έξι ίππους, αλλά αυτό είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό του κέρδους. Στο συγκριτικό διάγραμμα δυναμομετρήσεων μεταξύ του Tracer 900 στην στάνταρ μορφή και με την προσθήκη του κιτ, βλέπουμε ότι η δύναμη ξεκινά σε ελαφρώς πιο υψηλό επίπεδο από το ρελαντί μέχρι και τις 5.000 στροφές, ενώ από εκεί και πάνω ξεκινά το πάρτι. Από την μεσαία δηλαδή μπάντα των στροφών μέχρι ψηλά, το κιτ μεταμορφώνει την απόδοση "γεμίζοντας" παντού την καμπύλη, με τις μεγαλύτερες διαφορές να εντοπίζονται στο φάσμα 6.000 με 7.000 και 7.200 με 9.000 στροφές, όπου η διαφορά φτάνει τους 10 ίππους! Μιλάμε δηλαδή για ένα κέρδος της τάξης του 10% στην περιοχή των στροφών χρησιμοποιεί ο αναβάτης στο συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό της οδήγησης του Tracer. Και όλα αυτά να θυμίσουμε, χωρίς να χρειαστεί κανένας επαναπρογραμματισμός, καμία κατασκευαστική… πατέντα και χωρίς καμία μη αναστρέψιμη επέμβαση. Ήδη από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του, το συγκεκριμένο κιτ έχει δημιουργήσει τεράστια ζήτηση και στις αγορές του εξωτερικού, ενώ είναι διαθέσιμο και στην Ελλάδα, μέσω του δικτύου πωλήσεων της DNA και από την Moto Technology φυσικά.

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.