MotoCert: Έλεγχος στα μεταχειρισμένα με πτυχίο!

Και για κάθε άτυχη στιγμή μετά από πτώση: Αδιαμφισβήτητος Έλεγχος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2019

Τελείωσε η εποχή του, "κάνε μία βόλτα" και πες μου, τελείωσε το ψάξιμο για εκείνον που εμπεριστατωμένα θα σου πει αν η μοτοσυκλέτα που θες να αγοράσεις ή αν η δική σου μετά από πτώση, είναι 100% ακέραια. Τον κινητήρα τον έβλεπες και μόνος σου, τον άκουγες ή τέλος πάντων το ένιωθες από τον τρόπο λειτουργίας, όμως με το πλαίσιο και τα παρεμφερή, ποιος θα σου πει ακριβώς τι συμβαίνει ή τι έχει συμβεί…; Όχι γιατί δεν υπήρχαν επαγγελματίες. Να ξέρετε πως στην Ελλάδα έχουμε πολλούς τέτοιους και ας γκρινιάζουμε, ανθρώπους που πραγματικά γνωρίζουν την δουλειά που κάνουν και μπορούν να πιστοποιήσουν με τα χέρια τους που λέει ο λόγος, αν μία μοτοσυκλέτα είναι στραβή, αν έχει πέσει ή αν υπάρχουν έντεκα χιλιοστά απόκλιση στο πλαίσιο, ένα νούμερο καθόλου τυχαίο όπως θα δούμε πιο κάτω. Το ζήτημα είναι να μπορείς να ελέγξεις την μοτοσυκλέτα σου όταν εσύ θέλεις, άμεσα, στον μάστορα που εσύ ξέρεις και εμπιστεύεσαι, χωρίς να φύγει από το μαγαζί του, χωρίς να βγει από πάνω της ούτε βίδα και όλα αυτά, σε κόστος που δεν θα σε οδηγήσει να αναβάλλεις αυτή την δουλειά συνέχεια και στο τέλος να μην την κάνεις ποτέ. Γίνονται όλα αυτά στην χώρα μας, και μάλιστα καλύτερα από άλλες χώρες της Ευρώπης, εκεί που ένας τέτοιος έλεγχος είναι δεδομένος πως θα γίνεται σε κάθε μοτοσυκλέτα, είτε την πουλάς, είτε την αγοράζεις.

Μιλάμε φυσικά για τις υπηρεσίες που παρέχει η Motocert και που εσείς τις ξέρετε ήδη, όπως τις μάθατε πριν ακόμη έρθει στην Ελλάδα. Χθες, όπως ίσως θα είδατε στο live-video που ανέβηκε στην σελίδα μας στο Facebook, πραγματοποιήθηκε το πρώτο μεγάλο συνέδριο της νεοσύστατης εταιρείας για τις πρώτες 55 επιχειρήσεις που εντάχθηκαν στο δίκτυο. Βρεθήκαμε στο συνέδριο για να δούμε τι θα πει η εταιρεία στους πρώτους συνεργάτες, που είναι ακριβώς εκείνοι που θα έρθετε κι εσείς σε επαφή, αν θελήσετε να πραγματοποιήσετε έναν τέτοιο έλεγχο, καθώς η Motocert απευθύνεται μονάχα σε συνεργεία. Από την αρχή του έτους πληθαίνουν ολοένα όσοι εντάσσονται στο δίκτυό της, με τον κόσμο να πραγματοποιεί ήδη τους πρώτους ελέγχους στην Ελλάδα. Ωστόσο χθες ήταν η πρώτη φορά που οι συνεργάτες συνάντησαν από κοντά και στην συνέχεια συνομίλησαν με τον κ. Bernd Scheibner, τον Γερμανό που δημιούργησε την Scheibner Limited και τα φορητά μηχανήματα που χρησιμοποιεί η MotoCert. Είναι επίσης ο άνθρωπος που έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, πραγματοποιώντας μία επένδυση που στην Ελλάδα της κρίσης - εδώ που οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών παραμελούν τα απαραίτητα service, πόσω μάλλον έναν τέτοιο έλεγχο που θεωρείται "εξωτικό πρόσθετο" - κάθε μαθηματική προσέγγιση προς το κόστος επένδυσης, γυρνούσε με γενναία αρνητικό πρόσημο. Ποιος θα έφερνε στην Ελλάδα ειδικά εξοπλισμένα Van που το κάθε ένα κοστίζει 95.000 ευρώ, για να μαζεύει πενηντάρικο το πενηντάρικο και να πρέπει μάλιστα να εξηγεί στον κάθε δύσπιστο γιατί αυτό είναι που κάνει είναι και απαραίτητο αλλά και δύσκολο να το κάνει με άλλο τρόπο; Από όσα ειπώθηκαν εχθές και την συνέντευξή μας με τον άνθρωπο που εξέλιξε και τώρα εμπορεύεται την τεχνολογία αυτή, διαπιστώνει κανείς πως πίσω από την δημιουργία της MotoCert κρύβεται το όραμα για μία πανευρωπαϊκή εξάπλωση και εδραίωση σε βάθος χρόνου, όχι τόσο για το άμεσο κέρδος. Καλά να είναι επίσης το, δίχως κόστος απόκτησης, γερμανικό χρήμα. Εκεί που οι τράπεζες είναι αναγκασμένες να το μοιράζουν διαφορετικά κινδυνεύουν. Η τεχνολογία της Scheibner είναι αυτή την στιγμή δίχως ανταγωνισμό και μάλιστα δεν γίνεται να αποκτήσει και στο άμεσο μέλλον, από την στιγμή που για να εμφανιστεί κάποιος νέος, θα πρέπει να πραγματοποιήσει όλη την εξέλιξη από την αρχή και -το κυριότερο- να δημιουργήσει την απίστευτα μεγάλη τράπεζα πληροφοριών που έχει στην διάθεσή της η γερμανική εταιρεία. Η μόνη εξέλιξη που έχουν μπροστά τους λοιπόν, είναι της ανάπτυξης του δικτύου, άλλα μαθηματικά δηλαδή, γιατί από εφαρμοσμένη τριγωνομετρία έχουν φορτώσει πλήρως!

Αυτά απέναντι στην εύλογη απορία που έχει κάθε ένας που αντικρύζει ένα από τα Van ή αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον τρόπο λειτουργίας του τρισδιάστατου σαρωτή laser με τις κάμερες που καταγράφουν κάθε χιλιοστό απόκλισης. Ποιος δηλαδή πληρώνει τόσα πολλά, για να καταστίσει έπειτα την τεχνολογία προσιτή στο ευρύ κοινό; Κι όχι το χορτασμένο της Γερμανίας αλλά για όλους εμάς εδώ, που μετράμε την βενζίνη λίτρο με το λίτρο. Οι τιμές μιας και αναφερθήκαμε ξεκινούν από πενήντα ευρώ και φτάνουν και έξι φορές επάνω, αναλόγως την μοτοσυκλέτα και την υπηρεσία που διαλέγει κανείς, γιατί η μέτρηση του πλαισίου είναι ένα μόλις κομμάτι. Η MotoCert μπορεί να προχωρήσει πολύ πιο ειδικά για αγωνιζόμενους και για όσους το ψάχνουν πραγματικά για να επέμβουν στην ρύθμιση γεωμετρίας της μοτοσυκλέτας…

Την χθεσινοβραδινή εκδήλωση, όπου παρόντα ήταν πολλά μέλη του ΠΑΣΕΕΔ (άλλωστε η Motocert αντιπροσωπεύεται από τον πρόεδρο του συνδέσμου), χαιρέτησε και ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου που δήλωσε πρωτίστως μοτοσυκλετιστής και έπειτα υποστηρικτής οποιασδήποτε καινοτομίας μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα και να βοηθήσει πραγματικά το ελληνικό κοινό. Στην συνέχεια, οι άνθρωποι της MotoCert παρουσίασαν το όραμα της εταιρείας και τους λόγους που την κατέστησαν καινοτόμα και εξαιρετικά μπροστά στον τομέα της. Τόνισαν επίσης το φοβερά ανταγωνιστικό καθεστώς που υφίσταται στα συνεργεία εντός της Αττικής, καθώς μονάχα τα νόμιμα, εκείνα που είναι καταγεγραμμένα, ξεπερνούν τα 700, ένα νούμερο δυσανάλογο με τον στόλο της Αττικής και συγκριτικά με μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές πόλεις. Χωρίς να μετρούνται φυσικά όσοι επισκευάζουν μοτοσυκλέτες στην αυλή τους, σε γκαράζ και υπόγεια, αμειβόμενοι με μαύρο χρήμα. Με τα έσοδα από τις επισκευές να βαίνουν μειούμενα, η ένταξη στην MotoCert και η εμπορία των υπηρεσιών της, είναι ένας τρόπος να συμπληρώσουν οι επαγγελματίες το εισόδημα της επιχείρησης, δίχως επένδυση. Με δεδομένο πως κάθε μέρα 80 δίκυκλα εμπλέκονται σε ατύχημα που δηλώνεται και πολλά ακόμη στο σύνολο, είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί δεν είχαμε την υπηρεσία αυτή νωρίτερα! Αμέσως μετά σύστησαν τον άνθρωπο που ξεκίνησε τα πάντα δίνοντάς του τον λόγο.

Ο ψηλός, ασπρομάλλης κ.Bret, έχει την ευγενική, αγαθή φυσιογνωμία, που περιμένεις από έναν επιστήμονα σε κάποιο εργαστήριο. Το γεγονός πως η διοίκηση της μητρικής εταιρίας περνά από τα χέρια του, λύνει πολλές από τις απορίες για το πώς φτάνει να ασχοληθεί κανείς με κάτι τόσο εξιδεικευμένο και για τον ρομαντισμό που επιδεικνύει στην διαχείριση του. Ο κ. Bernd παρουσίασε την πορεία της Scheibner και έθεσε το μεγαλύτερο ίσως παράδοξο προς συζήτηση, το γεγονός πώς σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα, εξυπακούεται το γεγονός πως μετά από κάθε τρακάρισμα αυτοκινήτου θα ελέγξεις την γεωμετρία του, θα ευθυγραμμίσεις τροχούς και θα πραγματοποιηθεί εξονυχιστικός έλεγχος στο σασί, την ίδια στιγμή που σε πτώση μίας μοτοσυκλέτας απλά σε ενδιαφέρει να δεις "αν περπατάει". Το παράδοξο αυτό απαντάται και ανάμεσα σε εκείνους που απαιτούν τον έλεγχο στο αυτοκίνητό τους, ή σε αυτό που σκοπεύουν να αγοράσουν, ενώ οι ίδιοι ως μοτοσυκλετιστές παραβλέπουν αυτή την ανησυχία.

Ο κ. Bernd Scheibner προχώρησε και στην επίδειξη μίας μέτρησης σε ένα CB500 λύνοντας απορίες στους παρευρισκόμενους για την διαδικασία, η οποία πάντοτε εκτελείται από προσωπικό της Motocert, παρουσία του εκάστοτε συνεργάτη, με τα αποτελέσματα να εκτυπώνονται και να πλαστικοποιούνται επί τόπου, δίχως την παραμικρή περίπτωση να υπάρξει αλλοίωση. Η εξωγενής παρέμβαση, όπως διαπιστώθηκε, είναι αδύνατη.

Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση του κυρίου Παπουτσά στο τέλος της βραδιάς, που τόνισε πως η απουσία ανθρώπων που ασχολούνται με καλύμπρες και επισκευές δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί και πως ο ίδιος βλέπει την Motocert ως εργαλείο δουλειάς και όχι ανταγωνιστικά. Για αυτό τον λόγο ανέφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα με εταιρεία που δεν κατονόμασε, η οποία έστειλε πλαίσιο προς αντικατάσταση σε μία νέα μοτοσυκλέτα που είχε τα ίδια έντεκα χιλιοστά απόκλιση με το πρώτο. Κατέληξαν σε μία διαφωνία και διαμάχη έως ότου έρθουν από το έξωτερικό με νέο πλαίσιο, τρίτο τον αριθμό, για να διαπιστωθεί πως εκείνο δεν είχε αποκλίσεις. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο ίδιος ο πελάτης του, αν υπήρχε εκείνη την στιγμή η Motocert θα είχε ξεμπλέξει σε μισή ώρα αντί για μισή ζωή… Την βραδιά έκλεισε ο κ. Μπαξεβάνης, προτρέποντας τα μέλη του ΠΑΣΕΕΔ να παρουσιάζονται στις συνευρέσεις, με τον πάντοτε πρόσχαρο κ. Bernd Scheibner να του λέει πως δεν κατάλαβε το μήνυμα αλλά χειροκροτά για τον τρόπο!

Με την παρουσία του ο κ. Bernd Scheibner έδωσε την ώθηση που χρειαζόντουσαν οι πρώτοι συνεργάτες της Motocert να πιστέψουν στην νέα υπηρεσία, από την στιγμή που έχουν ήδη πιστέψει στην ίδια την τεχνολογία και να κατανοήσουν το μεγάλο διακύβευμα μιας τέτοιας επένδυσης… Θα επιστρέψουμε με την συνέντευξη του κ. Bernd Scheibner, αλλά και μία δική μας μέτρηση σε μοτοσυκλέτα που ξέρουμε ήδη τι έχει, αν και με δεκαετίες εμπειρίας η Scheibner Limited δεν χρειάζεται επαλήθευση…

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες