MotoCert: Έλεγχος στα μεταχειρισμένα με πτυχίο!

Και για κάθε άτυχη στιγμή μετά από πτώση: Αδιαμφισβήτητος Έλεγχος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2019

Τελείωσε η εποχή του, "κάνε μία βόλτα" και πες μου, τελείωσε το ψάξιμο για εκείνον που εμπεριστατωμένα θα σου πει αν η μοτοσυκλέτα που θες να αγοράσεις ή αν η δική σου μετά από πτώση, είναι 100% ακέραια. Τον κινητήρα τον έβλεπες και μόνος σου, τον άκουγες ή τέλος πάντων το ένιωθες από τον τρόπο λειτουργίας, όμως με το πλαίσιο και τα παρεμφερή, ποιος θα σου πει ακριβώς τι συμβαίνει ή τι έχει συμβεί…; Όχι γιατί δεν υπήρχαν επαγγελματίες. Να ξέρετε πως στην Ελλάδα έχουμε πολλούς τέτοιους και ας γκρινιάζουμε, ανθρώπους που πραγματικά γνωρίζουν την δουλειά που κάνουν και μπορούν να πιστοποιήσουν με τα χέρια τους που λέει ο λόγος, αν μία μοτοσυκλέτα είναι στραβή, αν έχει πέσει ή αν υπάρχουν έντεκα χιλιοστά απόκλιση στο πλαίσιο, ένα νούμερο καθόλου τυχαίο όπως θα δούμε πιο κάτω. Το ζήτημα είναι να μπορείς να ελέγξεις την μοτοσυκλέτα σου όταν εσύ θέλεις, άμεσα, στον μάστορα που εσύ ξέρεις και εμπιστεύεσαι, χωρίς να φύγει από το μαγαζί του, χωρίς να βγει από πάνω της ούτε βίδα και όλα αυτά, σε κόστος που δεν θα σε οδηγήσει να αναβάλλεις αυτή την δουλειά συνέχεια και στο τέλος να μην την κάνεις ποτέ. Γίνονται όλα αυτά στην χώρα μας, και μάλιστα καλύτερα από άλλες χώρες της Ευρώπης, εκεί που ένας τέτοιος έλεγχος είναι δεδομένος πως θα γίνεται σε κάθε μοτοσυκλέτα, είτε την πουλάς, είτε την αγοράζεις.

Μιλάμε φυσικά για τις υπηρεσίες που παρέχει η Motocert και που εσείς τις ξέρετε ήδη, όπως τις μάθατε πριν ακόμη έρθει στην Ελλάδα. Χθες, όπως ίσως θα είδατε στο live-video που ανέβηκε στην σελίδα μας στο Facebook, πραγματοποιήθηκε το πρώτο μεγάλο συνέδριο της νεοσύστατης εταιρείας για τις πρώτες 55 επιχειρήσεις που εντάχθηκαν στο δίκτυο. Βρεθήκαμε στο συνέδριο για να δούμε τι θα πει η εταιρεία στους πρώτους συνεργάτες, που είναι ακριβώς εκείνοι που θα έρθετε κι εσείς σε επαφή, αν θελήσετε να πραγματοποιήσετε έναν τέτοιο έλεγχο, καθώς η Motocert απευθύνεται μονάχα σε συνεργεία. Από την αρχή του έτους πληθαίνουν ολοένα όσοι εντάσσονται στο δίκτυό της, με τον κόσμο να πραγματοποιεί ήδη τους πρώτους ελέγχους στην Ελλάδα. Ωστόσο χθες ήταν η πρώτη φορά που οι συνεργάτες συνάντησαν από κοντά και στην συνέχεια συνομίλησαν με τον κ. Bernd Scheibner, τον Γερμανό που δημιούργησε την Scheibner Limited και τα φορητά μηχανήματα που χρησιμοποιεί η MotoCert. Είναι επίσης ο άνθρωπος που έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, πραγματοποιώντας μία επένδυση που στην Ελλάδα της κρίσης - εδώ που οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών παραμελούν τα απαραίτητα service, πόσω μάλλον έναν τέτοιο έλεγχο που θεωρείται "εξωτικό πρόσθετο" - κάθε μαθηματική προσέγγιση προς το κόστος επένδυσης, γυρνούσε με γενναία αρνητικό πρόσημο. Ποιος θα έφερνε στην Ελλάδα ειδικά εξοπλισμένα Van που το κάθε ένα κοστίζει 95.000 ευρώ, για να μαζεύει πενηντάρικο το πενηντάρικο και να πρέπει μάλιστα να εξηγεί στον κάθε δύσπιστο γιατί αυτό είναι που κάνει είναι και απαραίτητο αλλά και δύσκολο να το κάνει με άλλο τρόπο; Από όσα ειπώθηκαν εχθές και την συνέντευξή μας με τον άνθρωπο που εξέλιξε και τώρα εμπορεύεται την τεχνολογία αυτή, διαπιστώνει κανείς πως πίσω από την δημιουργία της MotoCert κρύβεται το όραμα για μία πανευρωπαϊκή εξάπλωση και εδραίωση σε βάθος χρόνου, όχι τόσο για το άμεσο κέρδος. Καλά να είναι επίσης το, δίχως κόστος απόκτησης, γερμανικό χρήμα. Εκεί που οι τράπεζες είναι αναγκασμένες να το μοιράζουν διαφορετικά κινδυνεύουν. Η τεχνολογία της Scheibner είναι αυτή την στιγμή δίχως ανταγωνισμό και μάλιστα δεν γίνεται να αποκτήσει και στο άμεσο μέλλον, από την στιγμή που για να εμφανιστεί κάποιος νέος, θα πρέπει να πραγματοποιήσει όλη την εξέλιξη από την αρχή και -το κυριότερο- να δημιουργήσει την απίστευτα μεγάλη τράπεζα πληροφοριών που έχει στην διάθεσή της η γερμανική εταιρεία. Η μόνη εξέλιξη που έχουν μπροστά τους λοιπόν, είναι της ανάπτυξης του δικτύου, άλλα μαθηματικά δηλαδή, γιατί από εφαρμοσμένη τριγωνομετρία έχουν φορτώσει πλήρως!

Αυτά απέναντι στην εύλογη απορία που έχει κάθε ένας που αντικρύζει ένα από τα Van ή αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον τρόπο λειτουργίας του τρισδιάστατου σαρωτή laser με τις κάμερες που καταγράφουν κάθε χιλιοστό απόκλισης. Ποιος δηλαδή πληρώνει τόσα πολλά, για να καταστίσει έπειτα την τεχνολογία προσιτή στο ευρύ κοινό; Κι όχι το χορτασμένο της Γερμανίας αλλά για όλους εμάς εδώ, που μετράμε την βενζίνη λίτρο με το λίτρο. Οι τιμές μιας και αναφερθήκαμε ξεκινούν από πενήντα ευρώ και φτάνουν και έξι φορές επάνω, αναλόγως την μοτοσυκλέτα και την υπηρεσία που διαλέγει κανείς, γιατί η μέτρηση του πλαισίου είναι ένα μόλις κομμάτι. Η MotoCert μπορεί να προχωρήσει πολύ πιο ειδικά για αγωνιζόμενους και για όσους το ψάχνουν πραγματικά για να επέμβουν στην ρύθμιση γεωμετρίας της μοτοσυκλέτας…

Την χθεσινοβραδινή εκδήλωση, όπου παρόντα ήταν πολλά μέλη του ΠΑΣΕΕΔ (άλλωστε η Motocert αντιπροσωπεύεται από τον πρόεδρο του συνδέσμου), χαιρέτησε και ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου που δήλωσε πρωτίστως μοτοσυκλετιστής και έπειτα υποστηρικτής οποιασδήποτε καινοτομίας μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα και να βοηθήσει πραγματικά το ελληνικό κοινό. Στην συνέχεια, οι άνθρωποι της MotoCert παρουσίασαν το όραμα της εταιρείας και τους λόγους που την κατέστησαν καινοτόμα και εξαιρετικά μπροστά στον τομέα της. Τόνισαν επίσης το φοβερά ανταγωνιστικό καθεστώς που υφίσταται στα συνεργεία εντός της Αττικής, καθώς μονάχα τα νόμιμα, εκείνα που είναι καταγεγραμμένα, ξεπερνούν τα 700, ένα νούμερο δυσανάλογο με τον στόλο της Αττικής και συγκριτικά με μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές πόλεις. Χωρίς να μετρούνται φυσικά όσοι επισκευάζουν μοτοσυκλέτες στην αυλή τους, σε γκαράζ και υπόγεια, αμειβόμενοι με μαύρο χρήμα. Με τα έσοδα από τις επισκευές να βαίνουν μειούμενα, η ένταξη στην MotoCert και η εμπορία των υπηρεσιών της, είναι ένας τρόπος να συμπληρώσουν οι επαγγελματίες το εισόδημα της επιχείρησης, δίχως επένδυση. Με δεδομένο πως κάθε μέρα 80 δίκυκλα εμπλέκονται σε ατύχημα που δηλώνεται και πολλά ακόμη στο σύνολο, είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί δεν είχαμε την υπηρεσία αυτή νωρίτερα! Αμέσως μετά σύστησαν τον άνθρωπο που ξεκίνησε τα πάντα δίνοντάς του τον λόγο.

Ο ψηλός, ασπρομάλλης κ.Bret, έχει την ευγενική, αγαθή φυσιογνωμία, που περιμένεις από έναν επιστήμονα σε κάποιο εργαστήριο. Το γεγονός πως η διοίκηση της μητρικής εταιρίας περνά από τα χέρια του, λύνει πολλές από τις απορίες για το πώς φτάνει να ασχοληθεί κανείς με κάτι τόσο εξιδεικευμένο και για τον ρομαντισμό που επιδεικνύει στην διαχείριση του. Ο κ. Bernd παρουσίασε την πορεία της Scheibner και έθεσε το μεγαλύτερο ίσως παράδοξο προς συζήτηση, το γεγονός πώς σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα, εξυπακούεται το γεγονός πως μετά από κάθε τρακάρισμα αυτοκινήτου θα ελέγξεις την γεωμετρία του, θα ευθυγραμμίσεις τροχούς και θα πραγματοποιηθεί εξονυχιστικός έλεγχος στο σασί, την ίδια στιγμή που σε πτώση μίας μοτοσυκλέτας απλά σε ενδιαφέρει να δεις "αν περπατάει". Το παράδοξο αυτό απαντάται και ανάμεσα σε εκείνους που απαιτούν τον έλεγχο στο αυτοκίνητό τους, ή σε αυτό που σκοπεύουν να αγοράσουν, ενώ οι ίδιοι ως μοτοσυκλετιστές παραβλέπουν αυτή την ανησυχία.

Ο κ. Bernd Scheibner προχώρησε και στην επίδειξη μίας μέτρησης σε ένα CB500 λύνοντας απορίες στους παρευρισκόμενους για την διαδικασία, η οποία πάντοτε εκτελείται από προσωπικό της Motocert, παρουσία του εκάστοτε συνεργάτη, με τα αποτελέσματα να εκτυπώνονται και να πλαστικοποιούνται επί τόπου, δίχως την παραμικρή περίπτωση να υπάρξει αλλοίωση. Η εξωγενής παρέμβαση, όπως διαπιστώθηκε, είναι αδύνατη.

Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση του κυρίου Παπουτσά στο τέλος της βραδιάς, που τόνισε πως η απουσία ανθρώπων που ασχολούνται με καλύμπρες και επισκευές δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί και πως ο ίδιος βλέπει την Motocert ως εργαλείο δουλειάς και όχι ανταγωνιστικά. Για αυτό τον λόγο ανέφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα με εταιρεία που δεν κατονόμασε, η οποία έστειλε πλαίσιο προς αντικατάσταση σε μία νέα μοτοσυκλέτα που είχε τα ίδια έντεκα χιλιοστά απόκλιση με το πρώτο. Κατέληξαν σε μία διαφωνία και διαμάχη έως ότου έρθουν από το έξωτερικό με νέο πλαίσιο, τρίτο τον αριθμό, για να διαπιστωθεί πως εκείνο δεν είχε αποκλίσεις. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο ίδιος ο πελάτης του, αν υπήρχε εκείνη την στιγμή η Motocert θα είχε ξεμπλέξει σε μισή ώρα αντί για μισή ζωή… Την βραδιά έκλεισε ο κ. Μπαξεβάνης, προτρέποντας τα μέλη του ΠΑΣΕΕΔ να παρουσιάζονται στις συνευρέσεις, με τον πάντοτε πρόσχαρο κ. Bernd Scheibner να του λέει πως δεν κατάλαβε το μήνυμα αλλά χειροκροτά για τον τρόπο!

Με την παρουσία του ο κ. Bernd Scheibner έδωσε την ώθηση που χρειαζόντουσαν οι πρώτοι συνεργάτες της Motocert να πιστέψουν στην νέα υπηρεσία, από την στιγμή που έχουν ήδη πιστέψει στην ίδια την τεχνολογία και να κατανοήσουν το μεγάλο διακύβευμα μιας τέτοιας επένδυσης… Θα επιστρέψουμε με την συνέντευξη του κ. Bernd Scheibner, αλλά και μία δική μας μέτρηση σε μοτοσυκλέτα που ξέρουμε ήδη τι έχει, αν και με δεκαετίες εμπειρίας η Scheibner Limited δεν χρειάζεται επαλήθευση…

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.