MotoGP: Αλλαγές στους κανονισμούς

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/1/2016

Δόθηκαν πριν από λίγες μέρες στην δημοσιότητα, όλες οι αλλαγές στους κανονισμούς που θα ισχύσουν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP τη σεζόν του 2016.
Αν και η χρήση της ενιαίας ECU εκ των πραγμάτων έβγαλε από τον χάρτη τις δύο ξεχωριστές κατηγορίες (Factory και Open), παρέμειναν κάποια αβαντάζ για τους νεοεισερχόμενους κατασκευαστές ή για τις ομάδες που δεν έχουν πάρει νίκη σε στεγνό αγώνα από 2013 και δεν έχουν έξι συνεχόμενα βάθρα την περασμένη σεζόν. Έτσι, λόγω των περσινών τερματισμών στο βάθρο, η Ducati θα μπει στον κλαμπ των "μη προνομίων" με τις Honda και Yamaha, ενώ η Suzuki και η Aprilia θα έχουν τις έξτρα παροχές οι οποίες είναι: Εννέα διαθέσιμοι κινητήρες για κάθε αναβάτη ανά σεζόν, εξαίρεση από το "πάγωμα" εξέλιξης των κινητήρων και δοκιμές δίχως περιορισμούς, με οποιουσδήποτε αναβάτες, όποτε θέλουν, σε όποια πίστα θέλουν χρησιμοποιώντας τον επιτρεπόμενο αριθμό ελαστικών για δοκιμές (120 για κάθε αναβάτη).
Σε σχέση με το 2015 δεν θα υπάρχουν τα επιπλέον 4 λίτρα καυσίμου (το όριο θα είναι 22 λίτρα για όλους αντί για τα 20 λίτρα των εργοστασιακών ομάδων και τα 24 των Open), ενώ δεν θα υπάρχει και η δυνατότητα για 12 αλλαγές κινητήρα ανά αναβάτη που είχαν οι μοτοσυκλέτες της Open κατηγορίας. Επίσης, δεν θα υπάρχει η επιλογή για το έξτρα μαλακό πίσω ελαστικό, καθώς με την έλευση της Michelin όλες οι ομάδες θα παίρνουν ελαστικά ίδιων προδιαγραφών σε κάθε αγώνα. Τέλος, δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα για διαφορετικό πρόγραμμα της ECU, όπως συνέβαινε στο παρελθόν με τις εργοστασιακές ομάδες.
Το σύστημα υπολογισμού των βαθμών, ώστε μια ομάδα να χάνει τα προνόμιά της, θα παραμείνει ως είχε.
Για την επόμενη χρονιά αίρεται ο περιορισμός στον αριθμό των μοτοσυκλετών για κάθε κατασκευαστή (μέχρι τέσσερις στην εργοστασιακή κατηγορία), ενώ ο μοναδικός περιορισμός που παραμένει είναι το μάξιμουμ των δύο αναβατών για κάθε factory ομάδα. Επίσης θα μπορεί κάθε κατασκευαστής να νοικιάζει μοτοσυκλέτες και εξοπλισμό σε ανεξάρτητες συμμετοχές.
Σε ό,τι αφορά το σύστημα ποινών στους αναβάτες, από το 2016 θα επιβάλλεται μόνο μία φορά σε κάθε αναβάτη, μέχρι ο αναβάτης αυτός να φτάσει τους 10 βαθμούς ποινής που ισοδυναμούν με αποκλεισμό.

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.