MotoGP Αργεντινής: Μονομαχία μέχρι πτώσης!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/4/2015

Εξαιρετική αρχή, κι ένας αγώνας που όλοι περίμεναν την τελική μάχη αλλά όχι κι αυτή την εκδοχή των γεγονότων! Η εκκίνηση βρίσκει την Suzuki να καταφέρνει να κρατήσει την πρώτη στροφή και για λίγο να οδηγήσει τον αγώνα, δίνοντας έτσι συνέχεια στα κολακευτικά σχόλια που συγκέντρωσε όλο το τριήμερο με την επίδοσή της. Η αρχή βέβαια ήταν επεισοδιακή και για τους υπόλοιπους, με τον Rossi να παίζει αγκωνιές και τον Lorenzo να σπρώχνει, κυριολεκτικά, ανεβαίνοντας θέσεις. Ο Marquez περνά πολύ γρήγορα τον Aleix Espargaro που προσπαθεί έπειτα να κρατήσει τη θέση του, απέναντι στις διαδοχικές προσπεράσεις. Ο Crutchlow έκανε μια επίσης εκπληκτική αρχή αλλά για τον επόμενο αγώνα έκανε συνέχεια μικρά λάθη με τις δύο Ducati να παλεύουν να τον βάλουν στην μέση και τις Yamaha να ακολουθούν στενά, χωρίς ο Rossi να πιέζει έντονα το προπορευόμενο Lorenzo. Όπως ο ίδιος είπε μετά τον αγώνα: «Ο Iannone με πέταξε έξω, ήταν πολύ ανταγωνιστικός, αλλά είπα οκ «piano-piano», ένα βήμα τη φορά και θα φτάσω μπροστά"!

Πράγματι μόλις ο Lorenzo άρχισε να μένει πίσω και να τον καθυστερεί, τον πέρασε κι αυτή ήταν η τελευταία φορά που ασχοληθήκαμε με τον Ισπανό, πέρα από μια κίνηση στον Iannone στους τελευταίους γύρους, που όμως δεν κράτησε τη θέση. Ο Rossi άφησε τον Crutchlow να κάνει το λάθος, χωρίς να τον πιέζει και τον προσπέρασε όταν εκείνος άνοιξε τη γραμμή του. Έχοντας μονάχα τον Dovizioso και έναν Marquez που γυρνούσε 4.1 δευτερόλεπτα μπροστά, να τον χωρίζουν από την νίκη. Λίγο πριν, και πιο πίσω, είχαμε ένα εντυπωσιακό περιστατικό, όταν καπνοί άρχισαν να βγαίνουν από την Ducati του Yonny Hernandez και μόλις η κάμερα γύρισε, είδαμε τις φλόγες από το πίσω μέρος που έτρωγαν τη μοτοσυκλέτα του, χωρίς να το πάρει χαμπάρι. Μόλις κατέρρευσε η πίσω ανάρτηση, βγήκε εκτός πίστας, χωρίς να πέσει, και σκύβοντας να δει τι τρέχει με τη μοτοσυκλέτα του, ανακαλύπτει για πρώτη φορά ότι είναι τυλιγμένη στις φλόγες, κάνοντας "eject" σαν πιλότος μαχητικού.

 

Από εκεί και πέρα, και μόλις ο Rossi περνά τον Dovizioso, όλος ο υπόλοιπος αγώνας, γίνεται μετρώντας αντίστροφα για την στιγμή που θα φτάσει τον Marquez. Την στιγμή που βγάζουν στον Marquez πινακίδα, ότι ο Rossi είναι πίσω του, ανεβάζει αμέσως ρυθμό αλλά μονάχα για δύο γύρους. Το μαλακότερο ελαστικό, συγκριτικά με τον Rossi, που διάλεξε την τελευταία στιγμή για τον αγώνα, δεν του επέτρεπε να κρατά τον ρυθμό που θα μπορούσε όσο φτάναμε προς το τέλος. Γύρο με τον γύρο, βασανιστικά αργά, ο Rossi τον έφτανε οδηγώντας απίστευτα σταθερά, τραβώντας ταυτόχρονα και τον Doviziozo, και μετά, στη συνηθισμένη πρακτική του, ξεκίνησε την επίθεσή του στον έκτο γύρο, κάνοντας αμέσως μετά ρεκόρ χρόνου, αφήνοντας πλέον τον Doviziozo πίσω. Τρεις γύρους πριν το τέλος φτάνει τον Marquez και λίγο αργότερα του επιτίθεται για να ξανά χάσει τη θέση, αμέσως. Είχε πει ότι για να περάσεις τον Marquez πρέπει μετά να του κλείσεις την γραμμή, πράγμα που επιχειρεί με καθαρό τρόπο. Ο Marquez όμως δεν το αφήνει, ακουμπάνε και στην επόμενη στροφή ο εμπρός τροχός της Honda ακουμπά πρώτα το πόδι του Rossi, κι αμέσως μετά τον πίσω τροχό του, έχοντας μια καταστροφική πτώση! Είναι η πρώτη φορά που είδαμε τον Marquez εκνευρισμένο, αν και σαράντα λεπτά αργότερα μάθαμε ότι πονούσε κιόλας. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με μικρό έγκαυμα τριβής και μόλωπες από το βάρος της μοτοσυκλέτας!

Η επιλογή ελαστικού την τελευταία στιγμή, στοίχησε την νίκη και τελικά και τον αγώνα στον Marquez. Είχε πει ότι μπορεί να αγωνιστεί είτε με το σκληρό, είτε με το έξτρα σκληρό, και θα επιλέξει αναλόγως την θερμοκρασίας της πίστας, που την επίμαχη στιγμή κυμαινόταν μεταξύ 34ο και 36ο βαθμούς Κελσίου. Όσο ο Rossi τον πλησίασε οι μηχανικοί μετρούσαν και ξανά μετρούσαν την θερμοκρασία της ασφάλτου, προβλέποντας το αποτέλεσμα, αλλά όχι φυσικά και την συγκεκριμένη εξέλιξη. Από την πλευρά του ο Rossi δήλωσε ότι είχε αποφασίσει ήδη από την προηγούμενη να βάλει το έξτρα σκληρό πίσω, και όταν είδε στο γύρο προθέρμανσης την κόκκινη γραμμή στη μοτοσυκλέτα του Marquez, ήξερε ότι στο τέλος θα μπορεί να τον πιάσει. "Προσπάθησα να οδηγήσω στο 100% χωρίς κανένα λάθος, ήξερα ότι δεν θα μπορούσα να πιάσω τον Marquez αν έμενα πολύ πίσω, και σιγά – σιγά τον έφτασα. Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Τον ένιωσα να με ακουμπά και ξανά, αμέσως μετά, ελπίζω να μην χτύπησε αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι οι αγώνες".

Μία ώρα μετά το τέλος του αγώνα, και έχοντας βγει από το νοσοκομείο, χωρίς να είναι κάτι σοβαρό τελικά, το χαμόγελο είχε επιστρέψει στον Marquez, που είπε ακριβώς αυτό: "Έτσι είναι οι αγώνες"!

Τώρα, με αυτό το αποτέλεσμα, ο Rossi προηγείται και βάζει πλώρη για τον τίτλο, αποκτώντας 30 βαθμούς διαφορά από τον Marquez. Αν λύσουν το θέμα την τελικής ταχύτητας, όπως δήλωσε ο Lin Jarvis αμέσως μετά, τότε δεν βλέπει γιατί όχι!

Επόμενος αγώνας στην Ισπανία, στην πίστα της Jerez, στις 3 Μαΐου 

Ετικέτες

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”