MotoGP Brno 2015: Πήγαν για επανάληψη, αλλά μόνο ο Lorenzo ήταν τόσο έτοιμος!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/8/2015

Το σχέδιο όλων ήταν: «πιάστε τον Lorenzo πριν φύγει μπροστά στην εκκίνηση», καθώς κέρδισε εντυπωσιακά την pole position, και ήταν σίγουρο ότι αποτελεί το φαβορί για την πρώτη θέση. Δεύτερος ο Marquez και τρίτος ο Rossi, ήξεραν ότι αν ο Ισπανός φύγει μπροστά, μετά θα είναι δύσκολο να τον πιάσουν, καθώς θα μπει σε εκείνη την «ζώνη συγκέντρωσης» και θα κλειδώσει στη μέγιστη απόδοση, χωρίς να αφήνει ευκαιρίες, χωρίς να κάνει λάθη.

Ο αγώνας ξεκίνησε και ήταν αμέσως μια ορθή επανάληψη του προηγούμενου, με τον Lorenzo να φεύγει μπροστά και τον Marquez κολλημένο πίσω του. Ο Rossi αν και στα πρώτα δέκατα έκανε την καλύτερη εκκίνηση, η στροφή τον βρήκε πίσω από την Ducati του Dovizioso, και στους πρώτους γύρους φάνηκε ξεκάθαρα ότι χάνει χρόνο, μέχρι να περάσει μπροστά, ξανά στην τρίτη θέση, από την πέμπτη. Ο Marquez έμεινε στην αρχή κολλημένος στον Lorenzo αλλά πάλευε με την πρόσφυση και ανοίγοντας γραμμή μία-δύο φορές, άρχισε να μένει πίσω. Εκεί λοιπόν που τα πράγματα έδειξαν ότι θα έχουμε επανάληψη του εκπληκτικού προηγούμενου αγώνα, ο Lorenzo ξεμάκρυνε και άρχισε να δημιουργεί μια σημαντική διαφορά. Όπως ο ίδιος είπε αργότερα, πάλευε κι αυτός με την πρόσφυση, καθώς είχε διαλέξει τα medium ελαστικά εμπρός και πίσω, και με την θερμοκρασία που ξεπέρασε τους σαράντα βαθμούς, άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα. Έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός με το γκάζι, την ώρα που το traction control δούλευε στο όριο, κάτι που βέβαια δεν φαινόταν πουθενά στην οδήγησή του και στους χρόνους του, επιβεβαιώνοντας την ικανότητά του, ως οδηγού. Ο Marquez είχε συνδυασμό medium και hard ελαστικών και ο Rossi hard, εμπρός και πίσω. Σε μια απόλυτα ειλικρινή δήλωση του, ο Rossi είπε ότι δεν έφταιγαν το λάστιχα, και ότι δεν έβαλε hard για να είναι καλύτερος στο δεύτερο μισό του αγώνα, αλλά γιατί αυτός ήταν ο καλύτερος συνδυασμός για την οδήγηση του. Σχολίασε την καθυστέρηση από την Ducati στους πρώτους γύρους, και συνέχισε λέγοντας ότι ούτε αυτός δεν είναι ο λόγος της διαφοράς του. Απλά, είπε, δεν ήταν σε θέση να πιάσει τους δύο πρώτους. Συχνά οι δηλώσεις του Rossi είναι τόσο ειλικρινείς που, ορισμένοι φανατικοί οπαδοί του δεν τις πιστεύουν, παρά μόνο όταν δουν video. Συνέχισε αργότερα λέγοντας ότι περίμενε καλύτερο αγώνα, αλλά δεν είχε καλό ρυθμό, πάλευε με την μοτοσυκλέτα και την πρόσφυση, και ήταν ΤΥΧΕΡΟΣ που το γκρουπ των Ducati και Pedrosa που ακολουθούσαν, είχαν αντίστοιχα προβλήματα και δεν έχασε έτσι και την τρίτη θέση! Αποδίδει το πρόβλημα σε λάθος σετάρισμα της μοτοσυκλέτας…

Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει πλέον ισοβαθμία στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος με 211 βαθμούς για τις δύο Yamaha και 159 για τον Marquez στην τρίτη θέση.

Ο Marquez δήλωσε μετά τον αγώνα ότι θα είναι δύσκολο να κερδίσει ξανά τον Lorenzo και απλά θέλει να κάνει πολύ καλές εμφανίσεις. Εξαιρετικός αγώνας και για τον Pedrosa που πάλεψε με τον Dovizioso για να περάσει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, αλλάζοντας θέσεις μαζί του κατά τους τελευταίους γύρους, έχοντας να παλέψει και με τον νέο του τραυματισμό, από την πτώση την προηγούμενη ημέρα.

Ο Iannone δεν έκανε ένα μοναχικό αγώνα στην τέταρτη θέση, καθώς δεν ανέβηκε κατευθείαν εκεί, αλλά συνέχισε την εξαιρετική εμφάνιση του, δείχνοντας έναν πολύ γρήγορο ρυθμό ωρίμανσης σαν οδηγός, σ’ αυτή την πολύ καλή σεζόν για τον ίδιο.

Το βασικό που έφερε αυτός ο αγώνας, είναι η αγωνία για το πρωτάθλημα. Ο Lorenzo είπε πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατηθεί εκτός βάθρου ο Rossi, που είχε και την πρώτη του-ανώδυνη-πτώση στις δοκιμές, και από εδώ και πέρα οι μάχη θα είναι ακόμα πιο σκληρή… Αυτό δηλαδή που ελπίζουν όλοι οι θεατές!

Οι πτώσεις:

Maverick VIÑALES Team SUZUKI ECSTAR

Cal CRUTCHLOW CWM LCR Honda

Eugene LAVERTY Aspar MotoGP

Alex DE ANGELIS E-Motion IodaRacing Team

Η σειρά κατάταξης:

1 Jorge LORENZO 42'53.042

2 Marc MARQUEZ +4.462

3 Valentino ROSSI +10.397

4 Andrea IANNONE +13.071

5 Dani PEDROSA +15.650

6 Andrea DOVIZIOSO +15.725

7 Bradley SMITH +21.821

8 Pol ESPARGARO SPA +23.240

9 Aleix ESPARGARO +43.784

10 Danilo PETRUCCI +45.261

11 Yonny HERNANDEZ +49.973

12 Scott REDDING GBR +50.174

13 Alvaro BAUTISTA +54.437

14 Stefan BRADL +54.624

15 Loris BAZ +1'00.316

16 Hector BARBERA +1'01.595

17 Nicky HAYDEN +1'02.388

18 Mike DI MEGLIO +1'05.944

19 Jack MILLER +1'11.407

20 Claudio CORTI +1'50.033

21 Karel ABRAHAM +2'02.655

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.