MotoGP: Ο Jorge Martin σε εντατική προπόνηση! Πήρε μέρος σε αγώνα ποδηλασίας στην Ανδόρα

Ο Ισπανός επέλεξε να μην σταματήσει τις προπονήσεις στην διάρκεια του καλοκαιρινού διαλλείματος
excer
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/8/2025

Κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής διακοπής των MotoGP, ο παγκόσμιος πρωταθλητής Jorge Martin άφησε για λίγο την Aprilia RS-GP και συμμετείχε σε ποδηλατικό αγώνα απόστασης 115 χιλιομέτρων.

Ο Jorge Martin επέστρεψε στους αγώνες και πήρε την 7η θέση στο GP της Τσεχίας, μία θέση ιδιαίτερη υψηλή αν αναλογιστούμε το μεγάλο διάστημα αποχής του πρωταθλητή. Ο Martin θέλει να επιτύχει το καλύτερο δυνατό στους εναπομείναντες αγώνες και να βρει ρυθμό πάνω στην σέλα της Aprilia.

Έτσι, ο Ισπανός άδραξε την ευκαιρία του καλοκαιρινού διαλλείματος του MotoGP και το έριξε στην βελτίωση της φυσικής του κατάστασης. Για το σκοπό αυτό, προπονείται πολύ με ποδήλατο δρόμου τις τελευταίες μέρες.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο Martin συμμετείχε ακόμη και σε έναν αγώνα μίας ημέρας στην Ανδόρα. Στον αγώνα αντοχής “La Purito”, ο Martin διένυσε 115 χιλιόμετρα και 4.800 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, ο αγώνας είναι “ο πιο όμορφος, διασκεδαστικός και δύσκολος ποδηλατικός αγώνας της Ευρώπης”. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να περάσουν συνολικά έξι checkpoints. Η αφετηρία ήταν η μικρή πόλη Sant Julià de Lòria στο νότιο τμήμα της Ανδόρας, ενώ ο τερματισμός βρισκόταν στο Els Cortals d’Encamp, σε υψόμετρο 2083 μέτρων.

Ο Martin διένυσε την απόσταση σε περίπου 5 ώρες και η μέση του ταχύτητα ήταν 20,7 km/h. Στο ποδήλατό του μάλιστα είχε τοποθετήσει τον αριθμό 1. Ο πρωταθλητής ήταν πολύ περήφανος μετά τον αγώνα, στον οποίο είχε ήδη συμμετάσχει αρκετές φορές και φέτος ήταν 40 λεπτά ταχύτερος από εκείνον του 2024, δείχνοντας ξεκάθαρα πως η φυσική του κατάσταση είναι υψηλό επίπεδο και είναι καλά προετοιμασμένος για το δεύτερο μισό της σεζόν στο MotoGP.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.