MotoGP Valencia: Δείχνει το μέλλον της επόμενης σεζόν!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/11/2014

Ανατρεπτικός ο αγώνας από την έναρξή του, όχι τόσο για το αποτέλεσμα, όσο για τα προσπεράσματα, τις αλλαγές του καιρού, και τις εγκαταλείψεις. Ο Iannone έκανε μια πολύ καλή εκκίνηση και βρέθηκε να οδηγεί τον αγώνα, με τον Rossi δεύτερο και  τον Marquez να ακολουθεί. Αν και είναι εκπληκτικό από μόνο του, να είναι ο Iannone μπροστά από όλους, του άξιζε, καθώς έχασε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Rossi, που είχε από το 2010 να βρεθεί εκεί, στην πρώτη θέση. Ο Iannone είχε δείξει ότι του ταιριάζει η Valencia και μάλιστα αμέσως μετά που η βροχή άρχισε να πέφτει, αύξησε τη διαφορά του! Εκεί που οι ομάδες ετοίμαζαν μοτοσυκλέτες με βρόχινα, έτοιμες  για αλλαγή, η διαφορά από τον πρώτο αυξανόταν. Ο Lorenzo άνοιγε συνεχώς τη γραμμή του, κι ενώ πάλευε με Pedrossa και τις δύο  Ducati, έχασε τη θέση, την στιγμή που ο Marquez έκανε την επίθεση του στον Iannone. Λίγο πριν είχε προσπεράσει καθαρά τον Rossi και για λίγες στιγμές τα MotoGP θύμιζαν μικρότερη κατηγορία αφού μπροστά πάλευαν Iannone και Marquez! Τελικά στο πρώτο τρίτο του αγώνα, τον Iannone πέρασε και ο Lorenzo, μέχρι που άρχισε η βροχή και οι δύο τους ήταν οι μόνοι που βγήκαν για αλλαγή ελαστικών, πράγμα που αποδείχτηκε λάθος επιλογή. Ο Lorenzo εγκατέλειψε λίγο μετά, από τη φθορά των ελαστικών αφού η βροχή σταμάτησε, και ο Iannone έμεινε στο τέλος, ενώ έδειξε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, πριν ακόμα βγει για αλλαγή, έχοντας μια μικρή έξοδο, χωρίς όμως πτώση.

Με την βροχή να έρχεται και να φεύγει, ο αγώνας ήταν από τους πιο επικίνδυνους, όπως είπε και ο Rossi αμέσως μετά, ενώ οι πιο ωραίες μάχες γινόταν για την 4η θέση. Ακόμα και όταν ο Lorenzo έφυγε από αυτό το παιχνίδι, οι δυο Ducati συνέχιζαν τα αλληλοπροσπεράσματα, όπως είχαν άλλωστε ξεκινήσει και τον αγώνα, με τον Dovizioso να κερδίζει τελικά την μάχη, και τον Crutchlow να ακολουθεί.

Στην Valencia στήθηκε στην εκκίνηση και η Suzuki, όπως είχαμε πει καιρό πριν, δοκιμάζοντας την GSX-RR για την επόμενη σεζόν. Με αναβάτη τον Randy de Puniet, δεν ήταν καθόλου περίεργο που δεν έφτασε στην γραμμή τερματισμού, το περίεργο είναι που ο de Puniet, δεν τσακίστηκε! Εξαιρετικός οδηγός, αλλά έχει ένα απίστευτο σερί πτώσεων να επιδείξει από την προηγούμενη καριέρα του. Τώρα είναι αναβάτης εξέλιξης για την ομάδα της Suzuki, με ότι αυτό κι αν σημαίνει!

Ο Marquez από την άλλη έκανε το δικό του σερί, και ανάμεσα στις άλλες πρωτιές, είναι και ο πρώτος αναβάτες με 13 νίκες σε μία σεζόν, πράγμα που θα το γιορτάσει με πάρτυ, ξενυχτώντας. Βέβαια ο ίδιος είπε απλά ότι δεν θα κοιμηθεί, δεν μίλησε για πάρτυ, αλλά αυτό του το ετοιμάζουν εδώ και καιρό, οπότε δεν την γλιτώνει..

Πάντως ο τελευταίο αγώνας της σεζόν είναι ενδεικτικός για την επόμενη χρονιά. Θα ακούμε περισσότερα για τον Iannone που παίρνει τη θέση του Crutchlow, στην ομάδα της Ducati. Ο Rossi δεν θα αφήνει τον Marquez να οδηγεί μόνος του τους αγώνες, θα έχουμε είσοδο της Suzuki, γενικώς τα MotoGP θα παραμείνουν από τα πιο θεαματικά, ανάμεσα στα μηχανοκίνητα σπορ γενικά!

Ετικέτες

Έφυγε από τη ζωή ο Ελβετός Jacques Cornu (1953-2026) - Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1982 στο WEC

Με 10ετή καριέρα και Grand Prix νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - 21 Βάθρα στις κλάσεις 250-350
Jacques Cornu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Θλίψη προκάλεσε στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού η είδηση του θανάτου του Ελβετού αναβάτη Jacques Cornu, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της χώρας του στους αγώνες ταχύτητας των δεκαετιών του ’80 και του ’90.

Ο Cornu άφησε έντονο το αποτύπωμά του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, καταγράφοντας μια σπουδαία πορεία κυρίως στην κατηγορία των 250cc, όπου πέτυχε τρεις νίκες: στο Γαλλικό και Αυστριακό Grand Prix του 1988, καθώς και στο Βελγικό Grand Prix του 1989.

Jacques Cornu

Στην καριέρα του συμμετείχε σε 116 αγώνες Grand Prix, ανεβαίνοντας συνολικά 21 φορές στο βάθρο, με τερματισμούς που περιλάμβαναν επτά δεύτερες και έντεκα τρίτες θέσεις, ενώ δύο φορές ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Παράλληλα με τις επιτυχίες του στα Grand Prix, σημείωσε ακόμη μία κορυφαία διάκριση το 1982, όταν κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIM μαζί με τον Jean-Claude Chemarin.

Jacques Cornu

Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του καριέρας το 1990, ο Cornu παρέμεινε ενεργός στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αφιερώνοντας τη ζωή του στην εκπαίδευση και την καθοδήγηση νέων αλλά και έμπειρων αναβατών. Ίδρυσε τη σχολή Cornu Master School, μέσω της οποίας επικεντρώθηκε στην προώθηση της ασφαλούς οδήγησης και της τεχνικής κατάρτισης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της εκπαίδευσης των μοτοσυκλετιστών.

Jacques Cornu

Η απώλειά του αφήνει ένα κενό στον κόσμο των αγώνων, με την FIM να εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του ανθρώπου που υπηρέτησε τη μοτοσυκλέτα με πάθος, συνέπεια και αφοσίωση.

Jacques Cornu

 

Ετικέτες