MotoGP & WorldSBK – Αβέβαιο το μέλλον των paddock girls μετά την εξαγορά των Πρωταθλημάτων από τη Liberty Media

Η αμερικάνικη εταιρεία έχει σταματήσει από το 2018 τον θεσμό των κοριτσιών με τις ομπρέλες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1
motomagMotoGP – Το μέλλον των paddock girls
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/4/2024

Με την εξαγορά του 86% της Dorna Sports, που περιλαμβάνουν τόσο τα MotoGP όσο και τα Motul WSBK, το μέλλον των κοριτσιών στην σχάρα εκκίνησης έγινε αμφίβολο για τους αγώνες μοτοσυκλέτας, αφού η Liberty Media έχει κρίνει εδώ και 7 χρόνια πως τα Umbrella Girls δίνουν αναχρονιστικό και σεξιστικό χαρακτήρα στην F1, όπως φαίνεται όμως παραμένουν -τουλάχιστον για την ώρα- κάτω από τις ομπρέλες τους στα Πρωταθλήματα 2 τροχών.

Στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, η ιδιοκτήτρια εταιρεία της F1, Liberty Media, αποφάσισε το 2018 να σταματήσει τον θεσμό των paddock girls στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Με αφορμή λοιπόν και την εξαγορά των δύο σημαντικότερων πρωταθλημάτων ταχύτητας στον χώρο της μοτοσυκλέτας, τα Motul WSBK και MotoGP, είναι λογικό ότι άρχισαν να υπάρχουν και οι πρώτες φωνές που ήθελαν τον θεσμός των paddock girls να καταργείται σύντομα και εκεί. Κάτι τέτοιο όμως δεν φαίνεται να είναι άμεσα τουλάχιστον στα σχέδια της νέας ιδιοκτήτριας εταιρείας.

MotoGP – Το μέλλον των paddock girls​    ​

Σύμφωνα  με δηλώσεις του Carmelo Ezpeleta, ο οποίος παραμένει στην θέση του CEO, δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει κάτι. Ο ίδιος θεωρεί ότι είναι θέμα... ελευθερίας, καθώς "δεν μπορούν να απαγορεύσουν στις κοπέλες να βρίσκονται εκεί". Συνεχίζει λέγοντας ότι η απαγόρευση των paddock girls από τους αγώνες είναι μία κίνηση εναντίον των γυναικών και όχι υπέρ τους.

Όταν η Liberty Media είχε προχωρήσει σε αντίστοιχη κίνηση στην F1, τονίζοντας ότι είναι ένας θεσμός που αντιβαίνει τόσο τις δικές της αξίες, όσο και τις κοινωνικές νόρμες της εποχής, πέρα από τις θετικές αντιδράσεις υπήρξαν και κάποιες αρνητικές. Φυσικά μέσα σε αυτές ήταν τα κορίτσια που κρατούσαν τις ομπρέλες πάνω από τα κεφάλια των οδηγών στη σχάρα εκκίνησης, που έχασαν εν μία νυκτί τη δουλειά τους. Όπως είχε αναφέρει τότε σε συνέντευξή της η Melissa James, ένα από τα κορίτσια του grid της F1, ήταν η δουλειά των ονείρων της. "Δεν ήμουν απλώς ένα όμορφο πρόσωπο που στεκόταν δίπλα από τους οδηγούς, αλλά βοηθούσα και στην προώθηση της ομάδας". 

MotoGP – Το μέλλον των paddock girls

Μένει να δούμε σε βάθος χρόνου κατά πόσο θα συνεχίσει ο θεσμός των Umbrella Girls να υφίσταται στα Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας, και αν η Liberty Media κρατήσει ενιαία γραμμή με την F1, ή αν κρίνει πως η μοτοσυκλέτα έχει στοιχεία που τη διαφοροποιούν με το αυτοκίνητο ώστε να δικαιολογούν την πρακτική "δυο μέτρα και δυο σταθμά" για τις κοπέλες με τις ομπρέλες. Και κάτι τελευταίο. Ας μην βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπέρασμα από τα λεγόμενα του Ezpeleta, καθώς μένει να δούμε στη συνέχεια κατά πόσο ο μελλοντικός ρόλος του σε MotoGP & WorldSBK θα είναι ουσιαστικός ή απλώς διακοσμητικός.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.