MotoGP & WorldSBK – Αβέβαιο το μέλλον των paddock girls μετά την εξαγορά των Πρωταθλημάτων από τη Liberty Media

Η αμερικάνικη εταιρεία έχει σταματήσει από το 2018 τον θεσμό των κοριτσιών με τις ομπρέλες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1
motomagMotoGP – Το μέλλον των paddock girls
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/4/2024

Με την εξαγορά του 86% της Dorna Sports, που περιλαμβάνουν τόσο τα MotoGP όσο και τα Motul WSBK, το μέλλον των κοριτσιών στην σχάρα εκκίνησης έγινε αμφίβολο για τους αγώνες μοτοσυκλέτας, αφού η Liberty Media έχει κρίνει εδώ και 7 χρόνια πως τα Umbrella Girls δίνουν αναχρονιστικό και σεξιστικό χαρακτήρα στην F1, όπως φαίνεται όμως παραμένουν -τουλάχιστον για την ώρα- κάτω από τις ομπρέλες τους στα Πρωταθλήματα 2 τροχών.

Στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, η ιδιοκτήτρια εταιρεία της F1, Liberty Media, αποφάσισε το 2018 να σταματήσει τον θεσμό των paddock girls στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Με αφορμή λοιπόν και την εξαγορά των δύο σημαντικότερων πρωταθλημάτων ταχύτητας στον χώρο της μοτοσυκλέτας, τα Motul WSBK και MotoGP, είναι λογικό ότι άρχισαν να υπάρχουν και οι πρώτες φωνές που ήθελαν τον θεσμός των paddock girls να καταργείται σύντομα και εκεί. Κάτι τέτοιο όμως δεν φαίνεται να είναι άμεσα τουλάχιστον στα σχέδια της νέας ιδιοκτήτριας εταιρείας.

MotoGP – Το μέλλον των paddock girls​    ​

Σύμφωνα  με δηλώσεις του Carmelo Ezpeleta, ο οποίος παραμένει στην θέση του CEO, δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει κάτι. Ο ίδιος θεωρεί ότι είναι θέμα... ελευθερίας, καθώς "δεν μπορούν να απαγορεύσουν στις κοπέλες να βρίσκονται εκεί". Συνεχίζει λέγοντας ότι η απαγόρευση των paddock girls από τους αγώνες είναι μία κίνηση εναντίον των γυναικών και όχι υπέρ τους.

Όταν η Liberty Media είχε προχωρήσει σε αντίστοιχη κίνηση στην F1, τονίζοντας ότι είναι ένας θεσμός που αντιβαίνει τόσο τις δικές της αξίες, όσο και τις κοινωνικές νόρμες της εποχής, πέρα από τις θετικές αντιδράσεις υπήρξαν και κάποιες αρνητικές. Φυσικά μέσα σε αυτές ήταν τα κορίτσια που κρατούσαν τις ομπρέλες πάνω από τα κεφάλια των οδηγών στη σχάρα εκκίνησης, που έχασαν εν μία νυκτί τη δουλειά τους. Όπως είχε αναφέρει τότε σε συνέντευξή της η Melissa James, ένα από τα κορίτσια του grid της F1, ήταν η δουλειά των ονείρων της. "Δεν ήμουν απλώς ένα όμορφο πρόσωπο που στεκόταν δίπλα από τους οδηγούς, αλλά βοηθούσα και στην προώθηση της ομάδας". 

MotoGP – Το μέλλον των paddock girls

Μένει να δούμε σε βάθος χρόνου κατά πόσο θα συνεχίσει ο θεσμός των Umbrella Girls να υφίσταται στα Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας, και αν η Liberty Media κρατήσει ενιαία γραμμή με την F1, ή αν κρίνει πως η μοτοσυκλέτα έχει στοιχεία που τη διαφοροποιούν με το αυτοκίνητο ώστε να δικαιολογούν την πρακτική "δυο μέτρα και δυο σταθμά" για τις κοπέλες με τις ομπρέλες. Και κάτι τελευταίο. Ας μην βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπέρασμα από τα λεγόμενα του Ezpeleta, καθώς μένει να δούμε στη συνέχεια κατά πόσο ο μελλοντικός ρόλος του σε MotoGP & WorldSBK θα είναι ουσιαστικός ή απλώς διακοσμητικός.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.