"Μοτοπαρέα" Λεωνιδίου: 8ο Οδοιπορικό Ιστορίας 1821

Μια διοργάνωση με βαθύτερο νόημα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/4/2019

Ο προγραμματισμός για το 8ο Οδοιπορικό Ιστορίας 1821 απ’ την “Μοτοπαρέα” Λεωνιδίου έχει ξεκινήσει προ πολλού. Το οδοιπορικό μετρά ήδη επτά χρόνια απ’ την πρώτη του διοργάνωση και έχει ως σκοπό, μέσα απ’ το μοτοσυκλετισμό, να προαγάγει την ιστορία της χώρας μας, περνώντας απ’ τις διαδρομές που περιλαμβάνουν τα πεδία των μαχών κατά την ελληνική επανάσταση του 1821, με το ΜΟΤΟ να συμβάλλει ως χορηγός επικοινωνίας της εκδήλωσης. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την έναρξή του.


Δελτίο τύπου
"Ως ιδέα ξεκίνησε το 2012 από τη «Μοτοπαρέα» Λεωνιδίου με τη συμμετοχή 60 μοτοσυκλετών και αισίως φτάσαμε πέρυσι να έχουν γίνει 256! Στόχος για το 2019, να ξεπεράσουμε την.. 300άρα.
Πρόκειται για ένα οδοιπορικό μέσα από επαρχιακούς δρόμους στην Πελοπόννησο, που σκοπό έχει να φέρει σε επαφή τα ξεχασμένα χωριά μέσα από τη διαδρομή αλλά και την ιστορία, καθόσον ασχολείται με την επανάσταση του 1821. Οι μοτοσυκλετιστές χωρίζονται σε ομάδες των 2-3 και 4-5 ατόμων, ανάλογα με τι θέλει η καθεμία, παίρνουν εκκίνηση ανά τρίλεπτο και τερματίζουν έπειτα από περίπου οκτώ ώρες σε μια πόλη που εκάστοτε επιλέγεται από τη διοργάνωση.

Από το ξεκίνημά του, το Οδοιπορικό Ιστορίας 1821 έχει τερματίσει διαδοχικά σε Άργος, Τρίπολη, Νέα Κίο, Άστρος, Φιλιατρά, Πάτρα και Καλαμάτα, ενώ για εφέτος έχει επιλεχθεί το Κρανίδι. Οι συμμετέχοντες ακολουθούν μια διαδρομή περίπου 400 χλμ., πρέπει να φωτογραφίσουν 8-9 μνημεία (με μέσα την ομάδα) και ανάλογα βγαίνει η βαθμολογία. Το 90% που συμμετέχουν το κάνει για τη φάση και τη διαδρομή, δεν τους ενδιαφέρουν βαθμολογίες κ.λπ.
Κατά γενική ομολογία, οι διαδρομές θεωρούνται πολύ ενδιαφέρουσες και μετά το οδοιπορικό βγαίνουν πολλές βόλτες από μεμονωμένες παρέες πάνω σε αυτές. Το Οδοιπορικό 1821 έχει πλέον καθιερωθεί και στη συνείδηση πολλών επαγγελματιών του χώρου, όπως για παράδειγμα η αντιπροσωπεία Honda Πέτσας που προσφέρει μοντέλα για test ride.
Η εκκίνηση θα δοθεί στις 7 Απριλίου. Η συμμετοχή κοστίζει 10€ και περιλαμβάνει αναμνηστικά μεγαλύτερης αξίας. Περισσότερες πληροφορίες στο blog της Μοτοπαρέας kunouria.blogspot.com"

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.