Motor Bike Expo VERONA 2020: Πρώτες εντυπώσεις & η πιο πλούσια συλλογή φωτογραφιών!

Η τέχνη συναντά την μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/1/2020

Η μεγάλη έκθεση των custom μοτοσυκλετών στην Verona της Ιταλίας, άνοιξε σήμερα τις πύλες για το κοινό και το MOTO έδωσε το παρόν, ως οι μόνοι δημοσιογράφοι από την Ελλάδα. Στόχος να αναδείξουμε τους Έλληνες εκθέτες, διότι ναι υπάρχουν και τέτοιοι για άλλη μία χρονιά, αλλά και να μεταφέρουμε σε όλους εσάς την εικόνα της έκθεσης και των μοτοσυκλετών που στην συγκεκριμένη περίπτωση, μονάχα αν τις έχεις δει από κοντά μπορείς να μιλήσεις για αυτές.

Υπάρχουν βέβαια και Έλληνες επισκέπτες, και μάλιστα αρκετοί για τα δεδομένα μίας έκθεσης custom μοτοσυκλετών, όπως η ομάδα των ιδιοκτητών Royal Enfield. Καθόλου τυχαίο, μιας και η μάρκα έχει την τιμητική της στην Verona - υπάρχουν αρκετές μοτοσυκλέτες που βασίζονται στις Royal Enfield. Παραμένει η BMW κυρίαρχη φυσικά, με αρκετά παλαιότερα Boxer, όπως φυσικά και πολλές Ducati που έχουν γίνει από rat bike μέχρι και… σκούτερ! Ιδιαίτερα το τελευταίο χτυπά στο νεύρο εκείνων που περιμένουν, σχεδόν μία δεκαετία τώρα, την Ducati να βγάλει το δικό της σκούτερ, έχοντας μάλιστα την βεβαιότητα πως ολοένα και πλησιάζει.

ένα Monkey που έγινε Γορίλας!
 
με την Dellorto χάνεις πάντα την μπάλα, στις εκθέσεις μοτοσυκλέτας είναι για καλό λόγο

Την εμφάνισή τους έχουν κάνει και μερικά Aprilia, εξαιρετικά όσα είδαμε και απόλυτα σπορ, ένα εξίσου θετικό στοιχείο γιατί δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε custom μοτοσυκλέτες που να προσανατολίζονται στην σπορ οδήγηση.

Αυτό ήταν ένα από τα καινούρια της έκθεσης, μία στροφή αρκετά ανοικτή βέβαια, προς τις σπορ μοτοσυκλέτες. Θα πρέπει να γίνει φουρκέτα για να υπάρχει σαρωτική αλλαγή και απέχουν πολύ από αυτό το σημείο. Η γενική εικόνα όμως, είναι πως η Verona φθίνει σε ποσότητα εκθεμάτων και το γεγονός πως η ποιότητα μένει ίδια, δεν είναι και το καλύτερο για μία τόσο εξειδικευμένη έκθεση. Αν βλέπεις τα ίδια custom με πέρσι, ή λίγα καινούρια τότε υπάρχει ζήτημα. Ο κόσμος όμως αρκετός για Πέμπτη και αναμένεται από τους υπεύθυνους την έκθεσης να φτάσει τα περσινά υψηλά νούμερα. Και μιλάμε για μία Έκθεση που έχει 20 Ευρώ είσοδο! Εξήντα για τέσσερις ημέρες, 18 αν τα κλείσεις online και 15 αν είσαι μέλος του HOG γιατί έχουν γιορτή φέτος και κερνάνε. Με τέτοιο εισητήριο στην Ελλάδα δεν θα έμπαιναν ούτε μύγες... Δεν μαζεύεις φυσικά και τέτοιο πλήθος εκθεμάτων σε μία χώρα όπως η Ελλάδα. Στην Verona συναντάς ανθρώπους από ολόκληρη την Ευρώπη και οι τάσεις του customizing αποκαλύπτονται άμεσα...

Σε γενικές γραμμές το customizing δείχνει να εξειδικεύεται ακόμη περισσότερο, προς το καλύτερο όμως. Ο κόσμος συνειδητοποιεί πως για να φτάσεις σε ένα καλό αποτέλεσμα απαιτείται τόσος χρόνος που αν τον αφιέρωνες σε δεύτερη δουλειά θα μπορούσες να έχεις στο τέλος δύο και τρεις μοτοσυκλέτες. Κι επειδή στην υπόλοιπη Ευρώπη εξακολουθεί να είναι εύκολο να βρεις και μία αλλά και δύο δουλειές ή τέλος πάντων πολύ πιο εύκολο από τα ελληνικά δεδομένα, το customizing περνά σιγά – σιγά σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Λιγότερες μοτοσυκλέτες, καλύτερα φτιαγμένες. Υπάρχουν και παραδείγματα που σπάνε τον νέο αυτό κανόνα, όπως το custom CB1000R που είδαμε στην Honda. Πάντα υπάρχει το παράδειγμα που σπάει τον κανόνα, στην περίπτωση της Honda σπάει το μυαλό μας να καταλάβουμε πως δέχτηκε να βάλει κάτι τέτοιο στο περίπτερό της. Μύωπας μαθητευόμενος οξυγονοκολλητής σε παρθενικό ταξίδι με ποντοπόρο πλοίο, έχει κάνει καλύτερη δουλειά με 8 μποφόρ, όταν κλήθηκε να κολλήσει τα στεγανά και του είχαν φύγει και τα γυαλιά, έτσι ιδρωμένος όπως πάλευε στο μισο-πλημμυρισμένο αμπάρι! Αυτό περιγράφει το επίπεδο της ποιότητας της συγκεκριμένης δουλειάς, για την έμπνευση δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς τους ήρθε, μάλλον με πτώση και προσγείωση με το κεφάλι.

το παράδειγμα του αντιθέτου που λέγαμε...

Αφήνοντας πίσω αυτό το παράδειγμα του αντιθέτου, υπάρχουν οι Έλληνες από την Θεσσαλονίκη, οι Adrenaline Junkies που όλα τα custom που έχουν φέρει είναι προσανατολισμένα στην λειτουργική πλευρά και δεν περιορίζονται μονάχα στην εμφάνιση. Εξαιρετικά ποιοτικές δουλειές, σε ένα κλάσμα της τιμής που πιάνουν στην Ευρώπη. Για αυτό και είναι εδώ φυσικά. Στην Ελλάδα πουλάνε πολύ φθηνότερα και πάλι δεν αποφεύγουν το παζάρι. Οι ίδιοι βέβαια δεν αλλάζουν μέρος, από έξω ήρθαν, θα μπορούσαν να συνεχίζουν εκεί που ήταν… Είναι όμως μία γενικότερη τάση, υπάρχουν πολλοί πλέον ανά την Ευρώπη που δεν βάζουν ένα χωνί γιατί είναι όμορφο, δίχως να περάσουν μετά ώρες στο δυναμόμετρο για να βεβαιωθούν πως δουλεύει και καλά.

μελετώντας την δουλειά τους... με τους Adrenaline Junkies...

Αυτό σημαίνει περισσότερη δουλειά στο πρακτικό κομμάτι, που με την σειρά του μειώνει το πλήθος των μοτοσυκλετών και αφήνει και λιγότερο χρόνο για να ασχοληθείς με την εμφάνιση. Πράγματα για τα οποία φωνάζαμε χρόνια τώρα. Το μέλλον των custom μοτοσυκλετών θα μας αποκαλυφθεί καλύτερα τις επόμενες ημέρες που θα μιλήσουμε με περισσότερους εκθέτες και θα συνεχίσουμε πιο διεξοδικά την περιήγηση στην μεγάλη αυτή έκθεση.

Για την ώρα απολαύστε μία σειρά από φωτογραφίες που απαρτίζουν την πιο πλούσια συλλογή φωτογραφιών αυτή την στιγμή!

 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 2ο: Ancona-Como-Furka Pass-Calais [Gallery]

Με Pan America 1250 SP, ο Μητσάκης φτάνει στο γαλλικό λιμάνι - Για να περάσει στην Αγγλία
Pan America Beyond the Map, Μέρος 2ο: Ancona-Como-Furka Pass-Calais [Gallery]
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

8/9/2025

Έχοντας αποβιβαστεί στην Ιταλία, η διαδρομή Ancona–Como (490 χλμ.) ήταν η πρώτη οδική αποστολή για τους ταξιδευτές του “Pan America Beyond the Map” με απώτερο στόχο το Calais και φυσικά τη Σκωτία.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη τα συγκεκριμένα ιταλικά χιλιόμετρα αντιπροσώπευαν παράλληλα την απαραίτητη διαδικασία προσαρμογής και γνωριμίας του με την γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP, η οποία ρολάριζε με υποδειγματική άνεση και σταθερότητα στην ιταλική autostrada. 

Καθοδόν όμως είχε και μια άτυχη φάση, αφού υποχρεώθηκε να αποχωριστεί το δεξί πλαϊνό σαμάρι, το οποίο, ακουμπώντας πάνω στη –ψηλά τοποθετημένη– εξάτμιση, άρχισε κάποια στιγμή να καίγεται και έτσι αναγκάστηκε να το αφαιρέσει τελείως και να συνεχίσει το του μόνο με το αριστερό. Ας δούμε τι έχει να μας πει:

"Η λίμνη Como αποτέλεσε τον μοναδικό προορισμό μας επί ιταλικού εδάφους. Η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας μάς κοίμισε στις νότιες όχθες της και μάς άφησε άφωνους με τις συγκλονιστικές εικόνες της. Ο παραλίμνιος στριφογυριστός δρόμος πρόσφερε θέα προς τη γαλάζια λίμνη, τις απέναντι όχθες με τους κάθετους καταπράσινους λόφους, ενώ οι μικρές κωμοπόλεις, κρυμμένες μέσα στην πυκνή βλάστηση, έδειχναν να “σέβονται” απόλυτα τη φύση που τις φιλοξενούσε. Μιλάμε για μια από τις ωραιότερες παραλίμνιες διαδρομές της Ευρώπης.

Και μετά την Ιταλία, η Harley Davidson Pan America 1250 SP προσέγγισε την κοντινή Ελβετία, η οποία μάς καλωσόρισε με την αγορά της απαραίτητης βινιέτας (κόστος 50 Ευρώ). Από τα πάμπολλα ορεινά περάσματα της χώρας είχαμε επιλέξει να σκαρφαλώσουμε στο Furka Pass (2.436 μ), ενώ η κοσμοπολίτικη Ζυρίχη ήταν το αστικό κέντρο που θα μας φιλοξενούσε επί ελβετικού εδάφους. 

Ακολουθώντας τα κινηματογραφικά χνάρια του διάσημου Βρετανού πράκτορα James Bond, βιώσαμε ενθουσιασμένοι μια πανέμορφη αλπική διαδρομή που κορυφώθηκε μετά από αμέτρητες κλειστές στροφές στα 2.436 μ. Εκεί ανταμώσαμε τον εκλεκτό φίλο και σύντροχο Στέλιο Ρασσιά – είχε φυσικά προηγηθεί… ηλεκτρονικό ραντεβού! Αφού βγάλαμε τις καθιερωμένες φωτογραφίες μπροστά στο φημισμένο ξενοδοχείο HOTEL BELVEDERE, ταξιδέψαμε μαζί με τον Στέλιο στην Ζυρίχη, όπου τύχαμε της ζεστής φιλοξενίας και ξενάγησής του.   

Αποχαιρετώντας την Ελβετία, το “Pan America Beyond the Map” συνέχισε κατόπιν την πορεία του στη Γαλλία. Απώτατος προορισμός το λιμάνι Calais (770 χλμ. της Ζυρίχης), τ’ οποίο προσεγγίσαμε αυθημερόν. Αρκετά ξεκούραστα τα χιλιόμετρα της διαδρομής (έγιναν όλα σχεδόν σε αυτοκινητόδρομο), ιδανικές οι καιρικές συνθήκες (ηλιοφάνεια με 25 C), ανεβασμένο το κέφι και η διάθεσή μας! Πλέον, η απόβασή μας στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν προ των πυλών…

Με σύμμαχο έναν ηλιόλουστο καιρός, μια ελικοειδή διαδρομή με κλειστές στροφές και πάμπολλες φουρκέτες αποτέλεσε τον “ξεναγό” μας προς την κορυφή του Furka Pass (2.436 μ). Οδηγώντας πάνω στα χνάρια του ατρόμητου πράκτορα James Bond, προσεγγίσαμε το διάσημο εμβληματικό ξενοδοχείο Belvedere, εκεί όπου μάς περίμενε ο αγαπητός φίλος Στέλιος Ρασσιάς.

Περίπου 1.500 χλμ. χώριζαν το λιμάνι Ancona από το λιμάνι Calais της Γαλλίας. Αυτή την απόσταση είχαμε να διανύσουμε στην ηπειρωτική Ευρώπη, πριν η Harley Davidson Pan America 1250 SP επιβιβαστεί ξανά σε πλοίο και βάλει κατόπιν ρόδα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Bye bye Ancona και αμέσως πορεία για την λίμνη Como (490 χλμ. βόρεια). Ρολάροντας στην ιταλική autostrada με προορισμό την τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, η Harley Davidson Pan America 1250 SP ξεδίπλωσε αμέσως τις ταξιδιωτικές αρετές της. Έχοντας την προστασία ενός αποτελεσματικού ανεμοθώρακα (ρυθμίζεται σε 4 θέσεις), ταξιδεύαμε άνετα και ξεκούραστα με ταχύτητες 130-140 χλμ., ενώ η υποδειγματική σταθερότητα και η αίσθηση ασφάλεια που πρόσφερε η γκρι μοτοσυκλέτα (με δύο αναβάτες και αποσκευές), ήταν αναμενόμενο να μας ενθουσιάσει.
  
Αυτό όμως που δεν μας ενθουσίασε διόλου ήταν το γεγονός πως το δεξί πλαϊνό σαμάρι άρχισε να ακουμπά πάνω στη –ψηλά τοποθετημένη– εξάτμιση και παραλίγο να πάρει φωτιά! Για να σώσουμε την κατάσταση (αλλά και το περιεχόμενο του σαμαριού) αναγκαστήκαμε να αφαιρέσουμε και να πετάξουμε το δεξί σαμάρι, συνεχίζοντας το ταξίδι μόνο με το αριστερό.      

Σε αλλοτινές εποχές, στις όχθες της λίμνης Como, πολλοί διάσημοι συνθέτες και συγγραφείς εμπνέονταν τα έργα τους, τα ερωτευμένα ζευγάρια αντάλλασσαν όρκους αιώνιας αγάπης και οι αριστοκράτες στέγαζαν τον έρωτά τους σε πολυτελείς βίλες. Εμείς οι κοινοί θνητοί, αντίθετα, αρκεστήκαμε σε μια σύντομη δίτροχη περιήγηση στον ειδυλλιακό κόσμο της ιταλικής λίμνης! Γραφικά λιμανάκια, πλακόστρωτα σοκάκια, ατμοσφαιρικά cafes και υπέροχα κτίσματα εποχής εξέπεμπαν μια ακαταμάχητη γοητεία και μοιραία ξύπνησαν τη ρομαντική μας διάθεση.

Στο χάρτη της γειτονικής Ελβετίας, οι ταξιδευτές του “Pan America Beyond the Map” είχαμε βάλει δυο “πινέζες”: μια στο αλπικό πέρασμα Furka Pass και μια στη πόλη της Ζυρίχης. Με σύμμαχο έναν ηλιόλουστο καιρός, μια ελικοειδή διαδρομή με κλειστές στροφές και πάμπολλες φουρκέτες αποτέλεσε τον “ξεναγό” μας προς την κορυφή του Furka Pass (2.436 μ.). Οδηγώντας πάνω στα χνάρια του ατρόμητου πράκτορα James Bond, προσεγγίσαμε το διάσημο εμβληματικό ξενοδοχείο Belvedere, εκεί όπου μάς περίμενε ο αγαπητός φίλος Στέλιος Ρασσιάς. 

Συνεπής στο ραντεβού μας, ο Λάκωνας Στέλιος ήρθε από την Ζυρίχη να μας προϋπαντήσει με την μοτοσυκλέτα του (BMW GS 1200) στο Furka Pass και να ταξιδέψουμε κατόπιν μαζί ως την πόλη του. Ο Στέλιος υπήρξε ο οικοδεσπότης και ο ξεναγός μας στην κοσμοπολίτικη Ζυρίχη, η οποία αντιπροσωπεύει το σημαντικότερο οικονομικό κέντρο της Ελβετίας κι ένα από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά κέντρα του κόσμου.

Κι αφού κάναμε ψηφιακές αναμνήσεις τα σημαντικότερα αξιοθέατα της «Χρηματιστηριακής Μέκκας», η Harley Davidson Pan America 1250 SP αποχαιρέτησε την Ζυρίχη, διέσχισε τα γαλλικά σύνορα και προσέγγισε αυθημερόν το λιμάνι Calais (770 χλμ. βόρεια της Ζυρίχης). Και το επόμενο πρωινό, επιχειρούσαμε την πολυπόθητη απόβαση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σκωτία ερχόμαστε…"