Μοτοσυκλέτες Yamaha από χαρτί!

Νέα προσθήκη το ΥΑ-1
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/1/2018

Το 1997, η Yamaha εγκαινίασε μια νέα δραστηριότητα στο site της, τα μοντέλα μοτοσυκλετών από χαρτί, με πρώτο μοντέλο ένα VMAX με εντυπωσιακή λεπτομέρεια για την εποχή του. Από τότε, ο συγκεκριμένος τομέας στην εταιρική ιστοσελίδα του εργοστασίου έχει εμπλουτιστεί με πολλά μοντέλα υπό κλίμακα της Yamaha (όπως για παράδειγμα το ΜΤ-10), μαζί με κάποια αντίστοιχα κιτ ζώων και διαφόρων άλλων πραγμάτων, τα οποία μπορεί ο καθένας να "κατεβάσει" δωρεάν και να τα φτιάξει μόνος του.
Η πιο πρόσφατη προσθήκη είναι ένα μοντέλο με κλίμακα ¼ της πρώτης μοτοσυκλέτας που κατασκεύασε η Yamaha, του ΥΑ-1. Αυτό το κιτ είναι το πέμπτο κατά σειρά της σειράς που η εταιρεία ονομάζει "Ultra Realistic", η οποία έχει ονομαστεί έτσι λόγω του ότι απαιτείται εκτύπωση, κόψιμο και κόλλημα 36 σελίδων από μικρά εξαρτήματα, συν άλλες 50 σελίδες με λεπτομερείς οδηγίες! Όπως και τα υπόλοιπα χάρτινα μοντέλα της Yamaha, το ΥΑ-1 μπορεί να κατεβεί σε πλήρη χρωματική έκδοση ή εντελώς λευκό, ενώ υπάρχουν και δύο ακόμη εναλλακτικές: Η πρώτη είναι η νορμάλ έκδοση που χρησιμοποιεί χαρτί και κόλλα για όλα τα εξαρτήματα, ενώ η δεύτερη είναι η "Special Edition" που απαιτεί νήμα ή σύρμα ώστε να δημιουργηθούν πιο αληθοφανείς ακτινωτοί τροχοί.


Για όσους δεν γνωρίζουν, να υπενθυμίσουμε ότι το ΥΑ-1 ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα της Yamaha που μπήκε στην παραγωγή το 1955 και διέθετε ρυθμιζόμενο πιρούνι! Η μοτοσυκλέτα κέρδισε μια θέση στο πάνθεον των "240 Τεχνολογικών Ορόσημων της Ιαπωνικής Αυτοκινητοβιομηχανίας" της "Ιαπωνικής Εταιρείας Μηχανολόγων Αυτοκίνησης", ενώ σηματοδότησε και την αρχή μια επιτυχημένης πορείας παραγωγής μοτοσυκλετών που διαρκεί πάνω από μισό αιώνα.


Αν θέλετε να φτιάξετε το δικό σας ΥΑ-1, ή κάποιο άλλο από τα μοντέλα που έχει διαθέσιμα η Yamaha στο site της, μπορείτε να βρείτε ό,τι χρειάζεστε (εκτός των ψαλιδιών της κόλλας και… της υπομονής) εδώ.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.