Μοτοσυκλετιστές: Τρομακτική αύξηση ατυχημάτων σε Αγγλία, Ισπανία & ΗΠΑ, η θέση της Ελλάδας

Μεγάλη αύξηση δείχνουν τα πρώτα στοιχεία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/5/2020

Σημερινή ανακοίνωση της DGT (General Directorate of Traffic) δείχνει τρομακτική αύξηση 41% σε θανάτους μοτοσυκλετιστών τις τελευταίες δέκα ημέρες στην Ισπανία! Αυτό έρχεται να προστεθεί στο τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αγγλία και σε ένα αντίστοιχο παράδοξο στην Νέα Υόρκη όπου η καραντίνα είναι ακόμη εν ισχύ και οι θάνατοι μοτοσυκλετιστών στους άδειους δρόμους έχει αυξηθεί.

Είχαμε προειδοποιήσει, πριν την καραντίνα, πως θα πρέπει να υπάρχει προσοχή στους δρόμους όταν χαλαρώσουν τα μέτρα, καθώς η αύξηση τροχαίων ατυχημάτων είναι κάτι που περιμέναμε. Δυστυχώς, όπως αναλύσαμε εδώ, τα προβλήματα στους ελληνικούς δρόμους ήταν πολλά και η εικόνα τραγική από τα πρώιμα στοιχεία. Η ΕΛΣΤΑΤ, η ελληνική υπηρεσία στατιστικών, δεν ενημερώνει ανά δεκαημέρο, όπως συμβαίνει στην Ισπανία, αλλά σε μηνιαία βάση, κινούμενη πάντα ένα μήνα μετά.

Έτσι έχουμε τώρα μία εικόνα για τα τελευταία στοιχεία του Μαρτίου, που δείχνουν εντυπωσιακή πτώση των τροχαίων, με 38,5% μείωση στους νεκρούς, 35% μείωση στους βαριά τραυματίες και 44,2% στους ελαφρά. Ακόμη μεγαλύτερη προβλέπεται να φανεί και η μείωση των τροχαίων στην Ελλάδα για τον Απρίλιο όταν και υπήρξε από την αρχή του μήνα καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας.

Από εκεί και πέρα τα πρώτα ανεπίσημα στοιχεία του Μαΐου δείχνουν αύξηση τόσο των τροχαίων, όσο και των ανασφάλιστων οχημάτων στους ελληνικούς δρόμους, όπως είπαμε στον παραπάνω σύνδεσμο. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες.

Το πρώτο από τα δύο στάδια έναρξης κυκλοφορίας στην Ισπανία μετά την καραντίνα, έδειξε μία μεγάλη αύξηση στα τροχαία με μοτοσυκλέτες.

Εξηγήσαμε στο ΜΟΤΟ πως ακόμη και μετά από μία πολύ μικρή περίοδο μειωμένης κυκλοφορίας, η ταχύτητα αντίδρασης απέναντι στο αναπάντεχο παύει να είναι ίδια. Το μυαλό συνεχίζει να σκέφτεται το ίδιο γρήγορα καθώς η αίσθηση της οδήγησης δεν έχει χαθεί, όπως θα συνέβαινε μετά από μία μεγάλη περίοδο δίχως οδήγηση. Το σώμα όμως αντιδρά σε διαφορετικό χρόνο από πριν, μόλις μερικές ημέρες χωρίς οδήγηση. Κι αυτό συνήθως είναι πιο επικίνδυνο. Διότι δεν αναγνωρίζει κανείς πως οι αντιδράσεις του είναι χειρότερες από πριν.

Μετά την καραντίνα οι οδηγοί τείνουν να προκαλούν περισσότερα ατυχήματα τόσο για τον παραπάνω λόγο, όσο και γιατί κάποιοι που κυκλοφορούσαν συνεχώς τις ημέρες της καραντίνας, συνήθισαν σε άδειους δρόμους που γέμισαν ξαφνικά κι απότομα.

Οι παράνομες αναστροφές ήταν μάστιγα και πριν, έγινε όμως μεγαλύτερη μετά την καραντίνα. Ταυτόχρονα και οι πεζοί είχαν συνηθίσει σε άδεις γειτονιές με μονίμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα και τώρα τα αυτοκίνητα αυτά είναι στους δρόμους.

Juan Arredondo for The New York Times

Στην Νέα Υόρκη συγκεκριμένα τα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες μειώθηκαν κατά 51,9% αλλά αυξήθηκε ο αριθμός των νεκρών! Τα στοιχεία της τροχαίας δείχνουν πως υπήρξε άνοδος στην σφοδρότητα των ατυχημάτων κι αυτό γιατί οι Νεοϋορκέζοι μοτοσυκλετιστές που είχαν άδεια κυκλοφορίας και πήγαιναν στην εργασία τους με μοτοσυκλέτα, βρήκαν την ευκαιρία να αναπτύξουν ταχύτητες στους άδειους δρόμους ή έδειξαν χαλάρωση στα αντανακλαστικά τους, εξαιτίας της μειωμένης κίνησης. Αν υπήρχαν αντίστοιχα λεπτομερή στοιχεία για τους μοτοσυκλετιστές και στην Ελλάδα θα έδειχναν την ίδια τάση, σύμφωνα με την εικόνα που είχαμε όλες αυτές τις ημέρες.

Στην περίπτωση της Ισπανίας που κρατά πιο λεπτομερή στοιχεία για τις μοτοσυκλέτες, ο Alvaro Gomez, διευθυντής του DGT, είπε πως από τις 18 έως και 26 Μαΐου, η χαλάρωση των απαγορεύσεων κυκλοφορίας, συνοδεύτηκε με αντίστοιχη αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων στους μοτοσυκλετιστές. Η ανάλυση των ατυχημάτων φανέρωσε πως οι βασικές αιτίες ήταν η παραβίαση των ορίων και η χαλάρωση των αντανακλαστικών και της προσοχής στους δρόμους.

Πρόκειται για γενικευμένη εικόνα λοιπόν, και πρέπει να σταματήσει. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα που οι δρόμοι από μόνοι τους βάζουν παγίδες, πόσο μάλλον όταν η προσοχή μας έχει μειωθεί…

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.