Μπαριέρες που σώζουν ζωές [video]

Με επιτυχία το project στην Ιταλία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/12/2018

Η Anas, η δεύτερη μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία προστατευτικών στηθαίων στην Ιταλία, έχει τοποθετήσει μέχρι στιγμής ειδικά προστατευτικά πρόσθετα για τους μοτοσυκλετιστές (DR 46), σε μπαριέρες μήκους 250 χιλιομέτρων που βρίσκονται ως επί το πλείστον σε δευτερεύοντες δρόμους, αλλά και σε αυτοκινητόδρομους της Νότιας Ιταλίας. Πλέον, έχει επιτευχθεί το πλήρωμα του χρόνου για την εξαγωγή των πρώτων στατιστικών, τα οποία μιλούν για διπλασιασμό των τροχαίων με μοτοσυκλέτες –στα συγκεκριμένα τμήματα των δρόμων- με δραματική όμως μείωση των θανάτων και των τραυματισμών!

Τα αποτελέσματα αυτά ανακοινώθηκαν στο Palermo από τον Nicola Dinnella, επικεφαλής του τομέα προστατευτικών στηθαίων της Anas στην Ρώμη, κατά την διάρκεια σεμιναρίου που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Μηχανικών του Palermo. Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η εταιρεία δείχνουν ότι στο πρώτο εξάμηνο το 2018, συγκριτικά με το πρώτο εξάμηνο του 2017, τα ατυχήματα γενικότερα είχαν μια αύξηση της τάξης το 20%, με το ποσοστό αυτών που είχαν εμπλοκή μοτοσυκλέτας να διπλασιάζεται καθώς πλέον φτάνει από το 2% στο 4%. Το θετικό αποτέλεσμα όμως αντανακλάται σε ένα άλλο νούμερο, αυτό που δείχνει ότι ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων με αυτοκίνητα παρέμεινε σταθερός, ενώ ο αντίστοιχος για τις μοτοσυκλέτες μειώθηκε κατά 18%! Η αιτία κρύβεται πίσω από τα πρόσθετα προστατευτικά που μπαίνουν κάτω από τις μπαριέρες και εμποδίζουν την πρόσκρουση του μοτοσυκλετιστή με τους ορθοστάτες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι και για ένα μεγάλο ποσοστό ακρωτηριασμών… Η Anas ανακοίνωσε μάλιστα ότι μετά από αυτά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, θα αυξήσει το μήκος του δικτύου με τέτοια προστατευτικά στα 600 χιλιόμετρα μέχρι το 2021.
Δείτε στο video που ακολουθεί τα crash test και τον τρόπο λειτουργίας των ειδικών προστατευτικών  DR 46:


Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που υπάρχει μια έντονη ευαισθησία και βαθιά ριζωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, όπου οι υπεύθυνοι δεν καλύπτονται πίσω από το μίνιμουμ που προστάζει ο νόμος, αλλά προχωρούν στην ουσία. Διότι αυτό που ισχύει μέχρι σήμερα, είναι ότι υπάρχει μια αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία έχει προχωρήσει στο να γίνει ευρωπαϊκός νόμος, αλλά ακόμη δεν είναι υποχρεωτική η εναρμόνισή του στις εθνικές νομοθεσίες της κάθε χώρας-μέλους της Ε.Ε. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο δεν υπάρχει και η αντίστοιχη πιστοποίηση για όλα αυτά τα προστατευτικά, καθώς αρκετά είδη τέτοιων προστατευτικών δεν έχουν περάσει τις ιδιαίτερα δύσκολες και αυστηρές δοκιμές που απαιτούνται. Μια πολύ σημαντική παράμετρος είναι, όχι μόνο η κάλυψη των επικίνδυνων ορθοστατών από τις μπαριέρες, αλλά και η δυνατότητα απορρόφησης της κρούσης με την μικρότερη δυνατή ζημιά που μπορεί να προκληθεί στον αυχένα του αναβάτη. Οι κατασκευάστριες εταιρείες στην Ελλάδα, όπως η Unisteel που έχει κατασκευάσει ένα μεγάλο μέρος στηθαίων και προστατευτικών στο μεγαλύτερο τμήμα των οδικών αξόνων της χώρας μας, διαθέτουν τέτοια ειδικά προστατευτικά τα οποία μάλιστα έχουν περάσει από τις δοκιμές και φέρουν την αντίστοιχη πιστοποίηση, όπως μας εξηγεί ο CEO της εταιρείας, κ. Κωνσταντίνος Πανάρετος με τον οποίο επικοινωνήσαμε για το ζήτημα.

Το θέμα είναι ότι επειδή ακριβώς δεν είναι υποχρεωτική η εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία (τουλάχιστον προς το παρόν) το ελληνικό κράτος που αναθέτει το έργο δεν ζητά την τοποθέτησή τους. Αντίστοιχα, δεν είναι υποχρεωτικό ούτε στην Κύπρο, ούτε και στις σκανδιναβικές χώρες που δραστηριοποιείται η εταιρεία, αλλά και στις δύο αυτές περιπτώσεις έχουν τοποθετηθεί τα πρόσθετα προστατευτικά εδώ και πολλά χρόνια, καθώς φαίνεται ότι εκεί παίζει μεγαλύτερο ρόλο η ανθρώπινη ζωή από το να τηρείται το μίνιμουμ των προδιαγραφών και να διατηρείται το κόστος χαμηλά. Σύμφωνα όμως με τις τελευταίες πληροφορίες, υπάρχει μεγάλη πίεση από την FEMA (την ευρωπαϊκή ομοσπονδία μοτοσυκλετιστικών λεσχών) προς το αρμόδιο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέσα στην επόμενη χρονιά η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών με την ευρωπαϊκή νομοθεσία πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα θα γίνει υποχρεωτική.
 

Ιταλία: Νέο σύστημα διοδίων Free Flow καταργεί γκισέ και ουρές, φέρνει όμως βαριά πρόστιμα

Χρέωση μέσω κάμερας και πληρωμή μέσω εφαρμογής
italia diodia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψή της: έχουμε ήδη κάμερες που μπορούν να διαβάσουν πινακίδες κυκλοφορίας, βάζουμε λοιπόν τέτοιες στη θέση των διοδίων και τους αναθέτουμε να καταγράφουν κάθε όχημα που περνά και να του χρεώνει αυτομάτως τα διόδια.

Το Free Flow είναι ένα σύστημα που εξετάζεται από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προς αντικατάσταση των παραδοσιακών διοδίων και έχει το πλεονέκτημα πως δεν δημιουργεί ουρές όταν ο φόρτος του οδικού δικτύου είναι μεγάλος, επιτρέποντας αυτό που λέει το όνομά του: ελεύθερη ροή των οχημάτων.

Στην ιταλική εφαρμογή μάλιστα διατηρεί το σύστημα που ήδη ίσχυε, όπου το κόστος των διοδίων δεν είναι σταθερό αλλά υπολογίζεται βάσει των διανυθέντων χιλιομέτρων στον συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο, κάτι που προφανώς προϋποθέτει ανάλογες κάμερες σε κάθε είσοδο ώστε να προκύπτει το ακριβές αντίτιμο για κάθε όχημα.

Η παγίδα βρίσκεται στην πληρωμή, καθώς προσφέρονται δύο επιλογές. Ο οδηγός πληρώνει είτε ηλεκτρονικώς μέσω της συνοδευόμενης εφαρμογής για τηλέφωνα, ή πάει σε κάποιο σταθερό σημείο διοδίων για να πληρώσει στον υπάλληλο. Το σημείο-κλειδί είναι η προθεσμία, καθώς η πληρωμή πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών από τη διέλευση, αλλιώς καραδοκούν τσουχτερά πρόστιμα που φτάνουν ως τα 344 ευρώ!

Όσον αφορά τα ασύρματα συστήματα όπως το Telepass, αυτά θα συνεχίσουν να ισχύουν και υπό το Free Flow, βγάζοντας μάλιστα από την εξίσωση το θέμα της πληρωμής, καθώς αυτή θα γίνεται όπως πριν αυτόματα μέσω του πομποδέκτη του οχήματος.

Πέραν των προφανών ωφελειών στο κυκλοφοριακό και τα παρελκόμενά του, όπως τα καυσαέρια οχημάτων που περιμένουν σταματημένα στο ρελαντί, η ανάγκη να παραμείνουν τα παραδοσιακά γκισέ σε κάποιες λωρίδες δεν μπορεί να εξαλειφθεί, καθώς κάπως θα πρέπει να εξυπηρετηθούν και οι αλλοδαποί που ταξιδεύουν στους ιταλικούς αυτοκινητοδρόμους. Επίσης θα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από όσους μπαίνουν καθημερινά ή έστω πολύ τακτικά σε δρόμους με διόδια, καθώς η έννοια “προθεσμία 15 ημερών” αρχίζει να θολώνει επικίνδυνα με τις συνεχείς χρεώσεις.