Mutares - Επενδυτική εταιρεία αποκτά τον έλεγχο της Peugeot Motorcycles

Από τον

Κώστα Γκαζή

23/11/2022

Στις 10 Νοεμβρίου, η Mahindra που μέχρι πρότινος είχε το 100% της Peugeot Motorcycles, ανακοίνωσε από κοινού με την γερμανική εταιρεία επενδύσεων Mutares, πως συμφώνησε να πουλήσει το 50% των μετοχών της στους Γερμανούς, οι οποίοι αποκτούν μερίδιο ελέγχου 80% στην γαλλική εταιρεία μοτοσυκλετών και scooter.

Η Mahindra παραμένει συνιδιοκτήτρια της Peugeot Motorcycles, με στόχο την υποστήριξη της ανάπτυξης της γαλλικής φίρμας τα επόμενα χρόνια. Η συμφωνία αναμένεται να ολοκληρωθεί στο πρώτο τρίμηνο του 2023, μετά από τη σύμφωνη γνώμη των δύο Δ.Σ., και τους απαραίτητους αντιμονοπωλιακούς ελέγχους των ελεγκτικών μηχανισμών.

Η Peugeot Motorcycles έχει το αρχηγείο της στην Mandeure της Γαλλίας, με εισοδήματα 140 εκατομμυρίων ευρώ, κατασκευάζοντας δίκυκλα και τρίκυκλα οχήματα που καταλήγουν σε 3.000 σημεία πωλήσεων στη Γαλλία, αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα, σε τρεις διαφορετικές ηπείρους.

Η εταιρεία έχει το εργοστάσιο κατασκευής της στην Mandeure, μια κοινοπραξία με την JNQQ (Jinan Qingqi Motorcycle Co., Ltd.) στην Κίνα, και συνεργασίες για κατασκευή των οχημάτων της με διάφορες ασιατικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της THACO στο Βιετνάμ.

Αναφερόμενος στην νέα συμφωνία με τη Mutares, ο Εκτελεστικός Διευθυντής της M&M (Mahindra 7 Mahindra) Rajesh Jejurikar, δήλωσε: “υποδεχόμαστε με χαρά την Mutares στην Peugeot Motorcycles. Οι ενέργειες μας έχουν στόχο την συνέχεια της πορείας της Peugeot Motorcycles που μετρά 124 χρόνια ιστορίας. Με ένα αναγνωρισμένο ιστορικό στη μεταμόρφωση εταιρειών σε Ευρωπαϊκά εδάφη, μαζί με την ειδίκευση τους στη βιομηχανία οχημάτων, η Mutares είναι ιδανικός συνεργάτης για να ενδυναμώσει και να αναπτύξει τη φίρμα με τη συνεχιζόμενη υποστήριξη της M&M.”

Αντίστοιχα, ο CIO της Mutares, Johannes Laumann δήλωσε: “αυτή είναι η 13η αγορά της Mutares το 2022. H Peugeot Motorcycles είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη εταιρεία με πλούσια ιστορία ως ο παλαιότερος κατασκευαστής μηχανοκίνητων δικύκλων του κόσμου. Είμαστε περήφανοι που συσχετιζόμαστε με αυτή τη φίρμα, και πιστεύω πως θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε την αληθινή δυναμική της, με την μεγάλη εμπειρία μας στον τομέα, τη δυνατή μας ομάδα και με τον συνεργάτη μας M&M. Επιπλέον, η Peugeot Motorcycles λειτουργεί ως ΟΕΜ (Original Equipment Manufacturer) και προσβλέπουμε σε μια τεράστια δυνατότητα συνεργασιών στον τομέα της Atomotive & Mobility βιομηχανίας.”

Το Mahindra Group έχει έτος ίδρυσης το 1945, μια πολυεθνική ομοσπονδία εταιρειών με 260.000 υπαλλήλους, σε περισσότερες από 100 χώρες. Παράγει αγροτικά μηχανήματα, αυτοκίνητα, έχει εταιρείες πληροφορικής και οικονομικών υπηρεσιών και είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τρακτέρ στον κόσμο, όσον αφορά στον όγκο παραγωγής. Έχει επίσης παρουσία στους τομείς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, logistics, ακινήτων, κ.α.

Η Mutares SE & Co. KgaA με έτος ίδρυσης το 2008, είναι εταιρεία επενδύσεων με έδρα το Μόναχο έχει γραφεία σε Μόναχο, Άμστερνταμ, Φρανκφούρτη, Ελσίνκι, Λονδίνο, Μαδρίτη, Μιλάνο, Παρίσι, Στοκχόλμη και Βιέννη, ενώ αγοράζει εταιρείες μεσαίου μεγέθους που έχουν βάση την Ευρώπη και έχουν σημαντική δυναμική εξέλιξης, και τις πουλά ξανά αφού τις έχει σταθεροποιήσει και επανατοποθετήσει στην αγορά.

https://bit.ly/MOTO_677

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!