MV Agusta: "Ανασταίνει" το παρελθόν με σπάνια αγωνιστική μοτοσυκλέτα

Επαναφορά στην δόξα

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/4/2021

Η MV Agusta αγόρασε πρόσφατα ένα αγωνιστικό CSS 175/204cc από την δεκαετία του '50 και ήδη έχει ξεκινήσει την διαδικασία της αποκατάστασής του στην αρχική του μορφή! Αυτό το μοναδικό εύρημα, ανακαλύφθηκα χάρη στο Catawiki, το δημοφιλές site για online δημοπρασίες, το οποίο εξειδικεύεται σε σπάνια και μοναδικά αντικείμενα.

Η μοτοσυκλέτα είχε αρχικά αγοραστεί το 1958 από τον Βρετανό αναβάτη και συλλέκτη, Chris Newport. Ο πωλητής ήταν ο Stanley Hailwood, πατέρας του θρυλικού αγωνιζόμενου "Mike the bike" Hailwood, o οποίος είχε κατακτήσει εννέα παγκόσμιους τίτλους και αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της MV Agusta. Ο Newport οδήγησε την μοτοσυκλέτα σε ερασιτεχνικούς αγώνες για μερικά χρόνια, ιδιαίτερα στο Brands Hatch, πριν το αφήσει στην άκρη και τελικά το πουλήσει. Το 2012 η μοτοσυκλέτα εμφανίστηκε στην Ολλανδία και πρόσφατα μπήκε σε δημοπρασία στο Catawiki. Αυτό το "διαμάντι" εντοπίστηκε από ένα μέλος της διοίκησης της MV Agusta, ο οποίος φρόντισε να αποκτηθεί το πολύτιμο εύρημα.

Αρχικά με 175cc και στη συνέχεια "μεγαλωμένη" στα 204cc, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της μοτοσυκλετιστικής Ιστορίας. Για να διαφυλαχθεί η αυθεντικότητά της, μαζί με τον κινητήρα, τα περισσότερα από τα γνήσια εξαρτήματά της έχουν κρατηθεί, όπως τα ΤΤ καρμπυρατέρ της Amal (σε αγωνιστική διπλή διάταξη), τα "green spot" ελαστικά της Avon, το αγωνιστικό στροφόμετρο της Smiths και η υπέροχη εξάτμιση τύπου megaphone.

Ο Timur Sardarov, CEO της MV Agusta δήλωσε πως είναι όλοι ενθουσιασμένοι στα κεντρικά της εταιρείας στην Schiranna, καθώς η μοτοσυκλέτα επέστρεψε εκεί που γεννήθηκε μετά από 70 χρόνια. Είπε επίσης πως αποτελεί ένα ιδανικό πρώτο project για το νεοσυσταθέν Τμήμα Ανακατασκευών, ενώ στο μέλλον θα έχουν την δυνατότητα να φέρουν κι άλλες σημαντικές μοτοσυκλέτες στην αρχική τους κατάσταση, εκεί στο εργοστάσιο της MV Agusta.

Ο Davide Marelli, o ειδικός στις μοτοσυκλέτες και στα μοτοποδήλατα της Catawiki, τόνισε ότι η μοτοσυκλέτα αποτελεί ένα εξαιρετικά σπάνιο συλλεκτικό κομμάτι και ότι η πλατφόρμα τους φιλοξενεί κάθε εβδομάδα αντίστοιχες δημοπρασίες, που αντιπροσωπεύουν ένα τμήμα της ιταλικής Ιστορίας.

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.