MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro - Κέρδισε το βραβείο Good Design 2024

Αν δεν το έπαιρνε αυτή, τότε ποιος; - Εμβληματική ρετρό sport σχεδίαση

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2025

Η Superveloce 1000 Serie Oro της ανεξάρτητης πλέον MV Agusta, κέρδισε το γνωστό βραβείο σχεδιασμού GOOD DESIGN Award, για το 2024, βραβείο που δίνεται σε συνεργασία των The Chicago Athenaeum: Museum of Architecture and Design και The European Centre for Architecture Art Design and Urban Studies.

Όπως αναφέρει η MV Agusta, η Superveloce 1000 Serie Oro ενσαρκώνει το όραμα της εταιρείας που είναι η δημιουργία μιας μοτοσυκλέτας που θα αποτελεί την απόλυτη επιθυμία κάθε αναβάτη. Όπως γράφουν οι πάντα υπερβολικοί στον γραπτό λόγο Ιταλοί: “Ο μοναδικός συνδυασμός στυλιστικής έρευνας, αισθητικής απόλαυσης, τεχνολογικής καινοτομίας και κορυφαίων επιδόσεων έχει οδηγήσει στη δημιουργία μιας μηχανής που ξεπερνά την έννοια της μοτοσυκλέτας, τοποθετώντας τον εαυτό της σε μια ονειρική διάσταση.”

Σε περιορισμένη έκδοση μόλις 500 αριθμημένων μονάδων, η Superveloce 1000 Serie Oro συνδυάζει την εντυπωσιακή αγωνιστική κληρονομιά της MV Agusta, την εμμονή στην αισθητική αρτιότητα και την αδιάκοπη αναζήτηση της τεχνολογικής υπεροχής. Το αποτέλεσμα είναι ένα πραγματικό γλυπτό πάνω σε δύο τροχούς.

Το GOOD DESIGN Award, που ιδρύθηκε το 1950 στο Σικάγο από τους Edgar Kaufmann Jr., Charles και Ray Eames, Russel Wright, George Nelson και Eero Saarinen, είναι ο παλαιότερος και πιο καταξιωμένος διεθνής διαγωνισμός σχεδιασμού. Κάθε χρόνο, βραβεύει τα καλύτερα επιτεύγματα στη βιομηχανική και γραφιστική σχεδίαση, αναγνωρίζοντας την αριστεία και την καινοτομία σε πολλούς κλάδους.

Η έκδοση του 2024 έλαβε χιλιάδες υποψηφιότητες από περισσότερες από 56 χώρες. Μια διεθνής επιτροπή ειδικών επέλεξε τους νικητές βάσει κριτηρίων όπως καινοτομία, λειτουργικότητα, αισθητική ποιότητα, εργονομία, βιωσιμότητα και συναισθηματική επίδραση του σχεδιασμού. Ανάμεσα στις διακεκριμένες εταιρείες που τιμήθηκαν στον τομέα των μεταφορών και της αυτοκινητοβιομηχανίας, βρέθηκαν μεγάλα ονόματα όπως οι Ferrari, Lamborghini και Pininfarina.

Κλείνουμε το άρθρο μας με μια φωτογραφία από τη μοτοσυκλέτα Super921 της QJMOTOR, που εμφανέστατα αποτελεί αντίγραφο (κάποιοι θα πουν κακέκτυπο) της SuperVeloce, διατηρώντας μάλιστα και το πρώτο κομμάτι του ονόματός της! Όπως λέει και το απόφθεγμα, η αντιγραφή είναι η μεγαλύτερη κολακεία, όμως ακόμα κι αν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των δυο εταιρειών, δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως το νομικό τμήμα της MV θα επιτρέψει την πώληση του Super921 και στην Ευρώπη.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη

Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.