MV Agusta Superveloce: Στην παραγωγή με αισθησιακό video!

Την έναρξη των προ-παραγγελιών δηλώνει η MV Agusta

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/5/2019

Εξαιρετικά λίγες (ακόμα) θεάσεις, αναλογικά με το θέμα του, έχει σημειώσει από εχθές το video της MV Agusta για την Superveloce 800 Serie Oro που μας επιστρέφει στην δεκαετία του ’80 και τις αρχές του ’90 παντρεύοντας την μοτοσυκλέτα με αισθησιακές εικόνες, που στην εποχή μας είναι εύκολο να χαρακτηριστούν -δυστυχώς- διαφορετικά.

Εκείνα τα χρόνια τέτοιες εικόνες ήταν το δεδομένο, οι διαφημίσεις μοτοσυκλετών χωρίς γυμνό έφτασαν να είναι λιγότερες από τις υπόλοιπες, σε μία βέβαια εποχή όπου οι κοινωνικές ευαισθησίες δεν μπορούσαν να εκφραστούν με τρόπο καταιγιστικό όπως γίνεται σήμερα, στο απόγειο των social media. Την ίδια εποχή βέβαια και οι ανοχές απέναντι στο γυμνό, ήταν τελείως διαφορετικές. Στην εποχή του εύκολου χαρακτηρισμού και της εξίσου εύκολης παρεξήγησης η MV Agusta παίρνει ρίσκο με ένα τέτοιο promo video, να εντοπιστεί από τις κεραίες της υπερευαισθησίας και να καταλήξει viral, ή μάλλον αυτό ακριβώς μπορεί να θέλει…

Fulfill your desire // The Superveloce 800 Serie Oro is here. from MV Agusta Motor on Vimeo.

Σε κάθε περίπτωση η Superveloce 800 που είδαμε από κοντά στην EICMA και είναι διπλά πιο εντυπωσιακή από αυτό που δείχνει στις φωτογραφίες και -προφανώς- και στο νέο video, έχει τώρα ξεκινήσει την παραγωγή της. Για αυτό και η MV Agusta προχώρησε σε αυτό το promo video, για να γιορτάσει το γεγονός πως ανοίγουν οι προ-παραγγελίες ξεκινώντας από τις €27.990 στην Ιταλία.

Διαβάστε: MV Agusta Superveloce 800 concept 2019 στην EICMA - Στην παραγωγή το δεύτερο μισό του 2019

Διάκριση για το MV Agusta Superveloce 800 Άλλος ένας θρίαμβος των Ιταλών στο Villa d'Este

Η κίνηση της MV Agusta και του πάντα επιπλέοντα κ. Giovanni Castiglioni είναι προς την σωστή κατεύθυνση, να γίνει ο μεγαλύτερος αντίκτυπος με το μικρότερο δυνατό κόστος. Συνομιλώντας μαζί του τόσο στην EICMA όσο και σε άλλες διεθνείς εκδηλώσεις την προηγούμενη χρονιά, και με δεδομένο πως πρόκειται για άνθρωπο που πάντα μιλά ανοικτά, μπορούμε να πούμε πως η MV Agusta έχει κάθε ανάγκη να δει τις πωλήσεις να πηγαίνουν καλύτερα. Μπλεγμένος με τα Ιταλικά δικαστήρια και την εφορία στις αρχές του χρόνου, ο κ. Castiglioni φροντίζει τόσο το περίπτερό του στην EICMA, όσο και κάθε του παρουσία, όπως το video, να είναι καλοφτιαγμένη χωρίς σπατάλες. Στο περίπτερο στην EICMA έχει πάντα τις ομορφότερες παρουσίες, τα ομορφότερα μοντέλα, ενώ στην τελευταία Έκθεση μοτοσυκλέτας, τεράστια καρότσια με μήλα, προσφέρονταν στους επισκέπτες, προφανώς σημαδιακά… Η μοτοσυκλέτα για τον ίδιο είναι τέχνη, έτσι θέλει να εκφράζεται η MV Agusta, έτσι κλείνει και το video. Τον κ. Castiglioni, γιο του μεγάλου Claudio, μπορεί να τον δει κανείς στον γκισέ, δίπλα στην γραμματεία όταν μιλάμε για έκθεση, και δίπλα στους δημοσιογράφους όταν μιλάμε για παρουσίαση νέου μοντέλου. Είναι πάντοτε κοντά στην MV Agusta σε ό,τι κι αν συμβαίνει…

Η τρικύλινδρη των 148 ίππων και 174 κιλών Superveloce, χαρακτηρίζεται από το πάθος της MV Agusta να προσφέρει στην μοτοσυκλέτα την τέχνη, για αυτό και εκφράζεται σύμφωνα με τους ίδιους, μέσα από ένα τέτοιο video, και όχι για να προκαλέσει, σε περίπτωση που κάποιος το δει με αυτό τον τρόπο.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.