Νέα ανάκληση για το Honda CBR 1000 RR-R/SP Fireblade

Για λάθος ροπή στο σφίξιμο στις βίδες του κάτω καπακιού του κάρτερ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Με την A12/01179/20 ανάκληση της Rapex (3LD για την Honda) η ιαπωνική εταιρεία ανακαλεί τα CBR1000RR-R και CBR 1000 RR-R SP που κατασκευάστηκαν από 1 Ιουνίου έως και 16 Ιουλίου. Οι αριθμοί πλαισίου για τα CBR 1000 RR-R ξεκινούν από το JH2SC82AXLK000057 έως το JH2SC82A1LK000626, ενώ για το CBR 1000 RR-R SP είναι από το JH2SC82B2LK000062 έως το JH2SC82B1LK001722. Το πρόβλημα αφορά την λάθος ροπή σύσφιξης στις βίδες του κάτω καπακιού στα κάρτερ (λιγότερη από το ιδανικό), και ως αποτέλεσμα ενδέχεται να προκαλέσει τη χαλάρωση ή ακόμα και την απώλειά τους, προκαλώντας διαρροή λαδιού. Σε αυτή την περίπτωση, τα λάδια μπορεί να καταλήξουν έως τον πίσω τροχό κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας προκαλώντας απώλεια ελέγχου της. Αυτή είναι η δεύτερη κατά σειρά ανάκληση για τα Fireblade του 2020. Όπως έχουμε γράψει στην έντυπη έκδοση του ΜΟΤΟ, τρέχει παράλληλα και η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανιού, η οποία έχει δημιουργήσει και αυτή τη μεγάλη καθυστέρηση στην παράδοση των μοτοσυκλετών προς τα καταστήματα. Αιτία, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει το ΜΟΤΟ, είναι πως ο ένας από τους δύο προμηθευτές μπιελών τιτανίου δεν ανταποκρίθηκε στις προδιαγραφές που είχε ζητήσει η Honda, οπότε όσες μοτοσυκλέτες τις έχουν, θα πρέπει να αντικατασταθούν προληπτικά. Οι προμηθευτές ήταν περισσότεροι από έναν, διότι δεν γινόταν ένας μόνο να καλύψει την τροφοδοσία της γραμμής παραγωγής σε κάτι τόσο εξειδικευμένο.

Επιπρόσθετα η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανίου έχει γίνει τόσο χρονοβόρα, λόγω της απόφασης της Honda να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες αντικατάστασής τους μόνο από τους τεχνικούς του τμήματος του HRC(!) που εδρεύει στην Ισπανία και όχι από τα τοπικά εξουσιοδοτημένα συνεργεία, ενώ ταυτόχρονα διέκοψε τις πωλήσεις των μοτοσυκλετών που είχαν ήδη σταλεί στα καταστήματα. Αυτό σημαίνει πως οι μοτοσυκλέτες που ήδη είχαν πάει στις χώρες προορισμού θα έπρεπε να περάσουν από έλεγχο.
Η διακοπή στην διαθεσιμότητα έγινε γιατί η Honda θέλησε να γίνει ο έλεγχος σε όλες τις μοτοσυκλέτες του συγκεκριμένου μοντέλου ασχέτως αν επηρεάζονται από ανάκληση. Αυτό -σε συνδυασμό με τον κοστοβόρο τρόπο που αντιμετωπίζει την ανάκληση- δείχνοντας υπερβάλλοντα ζήλο, μας δίνει την ευκαιρία να πούμε κάποια πράγματα για τις ανακλήσεις και τον διαφορετικό τρόπο που αντιμετωπίζονταν παλαιότερα, καθώς και τον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης που έχει κάθε εταιρεία.

Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό που κάνει η Honda για το CBR1000RR-R είναι μια διαδικασία που παίρνει πολύ χρόνο και δεν ακολουθεί την συνηθισμένη πρακτική των ανακλήσεων, όπου οι ιδιοκτήτες καλούνται να επικοινωνήσουν με τον τοπικό τους αντιπρόσωπο και να πάνε τη μοτοσυκλέτα τους στο πλησιέστερο εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Αντί αυτού η Honda σηκώνει το βάρος από το δίκτυο της και αναλαμβάνει την ευθύνη να λύσει το θέμα αντιμετωπίζοντάς το στο σύνολο του και όχι τοπικά. Μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερος κόπος, όταν απλά θα μπορούσε να στείλει ανταλλακτικά. Κάτι αντίστοιχο είχε κάνει και η BMW για το πρόβλημα στο κύκλωμα λαδιού του νέου S1000RR πληρώνοντας επικοινωνιακά το τίμημα της μεγάλης καθυστέρησης.

Γενικά, το θέμα των ανακλήσεων τα τελευταία χρόνια έχει πάρει άλλη τροπή και βλέπουμε τις εταιρείες να ακολουθούν νέες στρατηγικές για την επίλυση των προβλημάτων. Οι λόγοι και οι αιτίες που τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολύ πιο συχνά να γίνονται ανακλήσεις είναι περισσότεροι από ένας ή δύο. Δεν μπορείς να πεις ότι οφείλεται αποκλειστικά στην πτώση της ποιότητας κατασκευής λόγω της διασποράς των γραμμών παραγωγής σε χώρες με φτηνά εργατικά χέρια, διότι θα σου απαντήσουν πως μόνο τα κινέζικα εργοστάσια δεν κάνουν επίσημες ανακλήσεις, άρα θα πρέπει να καταλήξεις στο συμπέρασμα πως τα κινέζικα δίκυκλα είναι τα πιο ποιοτικά! Προφανώς δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και δεν μπορούν να γίνουν απλουστεύσεις. Η αλήθεια είναι πως οι νομοθεσίες σχετικά με τις ευθύνες των εταιρειών προς τον πελάτη έχουν γίνει πολύ αυστηρές την τελευταία δεκαετία και πλέον γίνονται ανακλήσεις για μικροπράγματα όπως ας πούμε εκείνη της Triumph που αφορούσε ένα ανακλαστικό στο πίσω φανάρι των Tiger 900. Δέκα χρόνια πριν έπρεπε να κόβεται το πλαίσιο ή να βγάνει ο στρόφαλος έξω από τον κινητήρα για να κάνει ανάκληση το εργοστάσιο και είκοσι χρόνια πριν δεν έκαναν ανακλήσεις ούτε γι΄αυτό!!!!! Επίσης τον ρόλο έχει παίξει και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ε.Ε. και Κίνας που έχει βάλει στο παιχνίδι τις αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχου και εξαντλούν την αυστηρότητά τους όταν πρόκειται για προϊόν εταιρείας του αντίπαλου στρατοπέδου. Οπότε οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν τα νότα τους νομικά, διότι αν φάνε πρόστιμο θα είναι αντίστοιχο του μεγέθους τους και το ίδιο μέγεθος θα έχει και η δημοσιότητα που θα πάρει το θέμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Diesel Gate και οι αερόσακοι της TAKATA, όπου όλοι ασχολήθηκαν με τα ονόματα των VW στο πρώτο και της TOYOTA στο δεύτερο, όμως στην πραγματικότητα η υπόθεση αφορούσε και άλλες εταιρείες κατασκευής αυτοκινήτων, τα ονόματα των οποίων πέρασαν στα ψιλά γράμματα και τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν ήταν σε επίπεδο επίπληξης. Στον κόσμο αρέσει να ταυτίζει το θέμα των ανακλήσεων με την ποιότητα κατασκευής, όμως αυτή η απλοϊκή προσέγγιση θα είχε νόημα αν όλα τα εργοστάσια αντιμετώπιζαν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα που παρουσιάζονται στα προϊόντα τους. Αυτό που κάνει η Honda στην συγκεκριμένη περίπτωση, αντί να δίνει μία απλή οδηγία στο συνεργείο να σφίξουν τις βίδες, φανερώνει υπερβάλοντα ζήλο! Το παράδειγμα με την ανάκληση της Triumph για το ανακλαστικό δείχνει με τον καλύτερο τρόπο πως κάποιες εταιρείες κάνουν ανακλήσεις για το παραμικρό και κάποιες άλλες δεν δίνουν δεκάρα ούτε για πολύ σοβαρά προβλήματα. Πως λοιπόν να ταυτίσεις σε απόλυτο βαθμό τις ανακλήσεις με την ποιότητα των προϊόντων μιας εταιρείας;  

 

Ετικέτες

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;