Νεκρός μοτοσυκλετιστής από κεραυνό!

Τον χτύπησε την ώρα που οδηγούσε
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/6/2019

Πόσες φορές σας έχει τύχει να οδηγείτε την μοτοσυκλέτα σας κατά τη διάρκεια μιας δυνατής νεροποντής; Σίγουρα, κανείς μας δεν έχει σταματήσει στην άκρη από τις πρώτες σταγόνες που τρώει το κράνος του και με ένα καλό σετ από αδιάβροχα, οι πιο σκληροπυρηνικοί αναβάτες δεν θα κατέβουν από τη σέλα τους, παρά μόνο αν πέσουν στο μάτι μιας καταιγίδας με θυελλώδεις ανέμους και καταρρακτώδη βροχή.
Παρ' όλα αυτά, είναι ελάχιστοι αυτοί που θα αναλογιστούν έναν ενδεχόμενο κίνδυνο εξαιτίας των κεραυνών, καθώς οι περισσότεροι θα θεωρήσουν ότι επειδή είμαστε σε κίνηση την ώρα που οδηγούμε, είμαστε προστατευμένοι. Όπως όμως έχουμε τονίσει κι εμείς στο παρελθόν, αυτή είναι μια πλάνη στην  οποία δεν πρέπει να υποπέσουμε. Το τραγικό περιστατικό που συνέβη στην Αμερική και πιο συγκεκριμένα στην Florida, με έναν μοτοσυκλετιστή που χτυπήθηκε από τα στοιχεία της φύσης, μας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Ο άτυχος αναβάτης κινούνταν σε μια μεγάλη διαπολιτειακή λεωφόρο το απόγευμα της Κυριακής, όταν τον χτύπησε κεραυνός, όπως κατέθεσαν οι αυτόπτες μάρτυρες. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει τον έλεγχο και να βγει από την πορεία του, ενώ φωτογραφίες από την σκηνή του δυστυχήματος, δείχνουν την μοτοσυκλέτα πεσμένη στο πλάι στην νησίδα. Δυστυχώς, ο αναβάτης δεν κατάφερε να επιβιώσει

Οι πρώτες αναφορές κάνουν λόγο για θάνατο από την πτώση, αλλά πουθενά δεν αναφέρεται αν οφείλεται στην σύγκρουση με τις προστατευτικές μπαριέρες ή αν ο θάνατός του προήλθε από το ακαριαίο χτύπημα των 10 δισεκατομμυρίων Watt ηλεκτρισμού, μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Η Τροχαία της περιοχής έδωσε στην δημοσιότητα φωτογραφίες από το κράνος του άτυχου αναβάτη, στις οποίες είναι εμφανέστατες δύο μεγάλες τρύπες πάνω στο κέλυφος.

Για εμάς τέτοια περιστατικά είναι πρακτικά ανήκουστα. Αποτελούν σπάνιο φαινόμενο ακόμη και για τις νοτιοανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ όπου συχνά εκδίδονται τέτοιες προειδοποιήσεις για ηλεκτρικά φορτισμένες καταιγίδες, πέραν κάποιου ορίου, κατά τις οποίες συνιστούν να μην οδηγούν σε συγκεκριμένους δρόμους. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων είναι προστατευμένοι σε περίπτωση που τους χτυπήσει κεραυνός και έχει αποδειχτεί πως τα αυτοκίνητα θα αφήσουν αλώβητους τους επιβάτες τους. Δεν ισχύει το ίδιο και για τις μοτοσυκλέτες. Οι Αμερικάνικες αρχές προσπαθούν να ενημερώσουν τους μοτοσυκλετιστές πως δεν πρέπει να αγνοούν συγκεκριμένες οδηγίες κι αυτή την στιγμή ο θάνατος του άτυχου 45χρουνου λειτουργεί ως παράδειγμα. Αν θέλουμε να αντλήσουμε κάτι θετικό από αυτό περιστατικό, είναι ότι θα πρέπει να μας αφυπνίσει και να μας κάνει να αντιληφθούμε τους πραγματικούς κινδύνους. Όταν οδηγούμε σε εθνικές οδούς με αγρούς και χωράφια εκατέρωθεν του δρόμου, αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι το κράνος μας είναι ένα από τα υψηλότερα σημεία της περιοχής, σε μια ακτίνα 70-80 μέτρα, την περιοχή δηλαδή που μπορεί να χτυπήσει ένας κεραυνός. Στις ΗΠΑ ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, και πλέον -δυστυχώς- αποδεδειγμένος. Στην Ελλάδα δεν περιμένουμε να δούμε κάτι τέτοιο, ούτε θα σταματήσουμε να οδηγούμε στην βροχή, μιας και περηφανευόμαστε πως κυκλοφορούμε πάντα και παντού με μοτοσυκλέτα, όχι όμως πως μπορεί κανείς να αποκλείσει μία τέτοια περίπτωση, ιδιαίτερα συνυπολογίζοντας το γεγονός πως πλέον οι καταιγίδες έχουν ενταθεί. Μπορεί να ακούγεται λίγο υπερβολικό, αλλά αν κάποιος αισθανθεί πως μπορεί να κινδυνεύει από κάτι τέτοιο, όταν οδηγεί σε μία τοποθεσία όπως η παραπώ μπορεί να αναζητήσει ένα μέρος να προφυλαχθεί εκμηδενίζοντας τις πιθανότητες να κάτι αντίστοιχο. Και φυσικά εννοείται ότι ένα τέτοιο μέρος δεν είναι κάτω από ένα ψηλό δέντρο

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες