Νεκροταφεία superbike έξω από Ινδικά αστυνομικά τμήματα

Σκουριάζουν sport μοτοσυκλέτες στην Ινδία μετά από πρόστιμα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2021

Η Ινδία είναι τα τελευταία χρόνια η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας του κόσμου έχοντας ξεπεράσει την Κίνα για μερικά εκατομμύρια καινούρια δίκυκλα, με την Bajaj και την Hero να διαδέχονται η μία την άλλη στην θέση του κατασκευαστή με την μεγαλύτερη παραγωγή σε αριθμούς μονάδων.

Εδώ και δεκαετίες η Πολιτεία εκεί έχει θεσπίσει ιδιαίτερα ακριβή φορολογία για κάθε μοτοσυκλέτα που δεν κατασκευάζεται στην Ινδία προστατεύοντας έτσι την εγχώρια βιομηχανία και ταυτόχρονα περιορίζοντας και τις επιλογές που έχει κανείς στην διάθεσή του. Όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς, οι ακριβές sport μοτοσυκλέτες είναι μακριά από τις δυνατότητες της συντριπτικής πλειοψηφίας, οπότε το παράπονο ορισμένων που θα μπορούσαν να τις αγοράσουν σε κανονική τιμή, αν αυτή δεν διαμορφωνόταν διπλάσια και τριπλάσια, καταλήγει να ξεφεύγει της προσοχής.

Κάπως έτσι έφτασε να εντατικοποιηθεί η παράνομη εισαγωγή τους από άλλες χώρες ή και απευθείας από την Ιαπωνία, κυκλοφορώντας στους δρόμους είτε χωρίς, είτε με πλαστές πινακίδες. Όλα αυτά τα χρόνια γινόντουσαν κατασχέσεις, τα τελευταία όμως αυτές έχουν εντατικοποιηθεί με τους ιδιοκτήτες τους να καλούνται να πληρώσουν τόσο τον εκτελωνισμό, όσο και το αυστηρό πρόστιμο για να πάρουν πίσω την supersport μοτοσυκλέτα τους. Αυτό το χρηματικό σύνολο ξεπερνά πολλαπλάσιες φορές την αξία της μοτοσυκλέτας κι έτσι στην πράξη όποιος δει την μοτοσυκλέτα του να κατάσχεται, την αποχαιρετά και τελείως.

Το αποτέλεσμα είναι να βλέπει κανείς έξω από αστυνομικά τμήματα να συσσωρεύονται supersport και superbike μοτοσυκλέτες που σαπίζουν στον ήλιο. Ξόδεψαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ρούπιες για να τις αποκτήσουν, γνωρίζοντας το ρίσκο που έπαιρναν εκείνη την στιγμή και ολοένα και περισσότεροι τις βλέπουν πλέον να μαζεύουν σκόνη στο τμήμα της γειτονιάς τους.

Οι φωτογραφίες έρχονται από την περιοχή Andheri στα δυτικά περίχωρα της Mumbai και είναι ενδεικτικές μίας γενικότερης εικόνας. Μπορεί κανείς να δει Yamaha FZ1, Honda CBR 600RR 'Konica Minolta', Honda CBR 1000RR 'Fireblade', Kawasaki Ninja ZX-10R, Honda Hornet κ.α. Ενώ σε αποθήκη λίγο πιο κάτω μπορεί να δει Suzuki Hayabusa και Yamaha YZF-R6 που δεν εισαγόταν στην Ινδία. Παρόλο που υπάρχει εργοστάσιο στην Ινδία που συναρμολογεί Hayabusa για να μην υπόκεινται σε υπερβολικούς δασμούς, και που μάλιστα δεν είχε σταματήσει την παραγωγή του όλο αυτό το διάστημα που σταμάτησαν οι πωλήσεις στην Ευρώπη και έβλεπε κανείς ελλιπώς ενημερωμένα δημοσιεύματα να γράφουν για διακοπή της παραγωγής, η Hayabusa στην Ινδία ήταν και πάλι ακριβότερη εξαιτίας πρόσθετης φορολογίας για τον κυβισμό της. Το αποτέλεσμα ήταν να κυκλοφορούν πολλές με πλαστές πινακίδες, ακόμη και replica με εκπληκτική προσομοίωση της εμφάνισης αλλά κινητήρα 150 κυβικών… Από πλευρά τους, οι αρχές θέλουν να εντατικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τους ελέγχους και σχεδιάζουν να λύσουν το πρόβλημα της συσσώρευσης στα αστυνομικά τμήματα, στέλνοντας τις μοτοσυκλέτες για ανακύκλωση υλικών σε κάποια από τα πολλά εργοστάσια που υπάρχουν στην Ινδία για αυτό το σκοπό.

Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!

Η πρωτιά που είχαμε προ κρίσης εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη χώρα μας
Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2026

Η περασμένη χρονιά, 2025, ολοκληρώθηκε σηματοδοτώντας ένα ακόμη 12μηνο σταθερής ανάπτυξης για την ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας. Φτάνοντας στις 80.416 ταξινομήσεις, τα στοιχεία δείχνουν πως η αγορά μας έχει ανακάμψει από τα δύσκολα μνημονιακά χρόνια, φτάνοντας ξανά σε επίπεδα προ 20ετίας.

Ανάλογα νούμερα βλέπαμε την περίοδο 2004-2006, όταν η αγορά της χώρας μας κυμαινόταν γύρω από τις 80.000 ταξινομήσεις, πριν φτάσει η κρίση που τη βύθισε στα επίπεδα των 30.000, με το ελάχιστο να σημειώνεται το 2017 με 28.852 – μια βουτιά που δεν παρατηρήθηκε σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε τέτοιο μέγεθος κατά τη δύσκολη αυτή περίοδο.

Το 2005 είχε κυκλοφορήσει μια εκτενής μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία αναδεικνυόταν η σημασία της μοτοσυκλέτας στην ελληνική κοινωνία, καθώς ήδη από τότε η Ελλάδα μετρούσε 101 μοτοσυκλέτες ανά 1.000 κατοίκους, νούμερο απλησίαστο για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή αγορά.

Η κοντινότερη επίδοση καταγραφόταν στην Ελβετία με 80 μοτοσυκλέτες/1000 κατοίκους και μετά ακολουθούσαν οι Ιταλία με 79, η Γερμανία με 46 και η Ισπανία με 42.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν η αγορά μας ανέκαμψε σημαντικά και με σταθερή πρόοδο έχει ξαναφτάσει σήμερα σε επίπεδα που είχαμε να δούμε για σχεδόν 20 χρόνια. Στο ίδιο διάστημα οι ευρωπαϊκές αγορές βιώνουν μια πιο σύνθετη κατάσταση, όπου για παράδειγμα το 2025 έκλεισε με αισθητή πτώση για τέσσερις από τις πέντε μεγαλύτερες αγορές: Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία είδαν τις αγορές τους συρρικνώνονται σε ποσοστά από -6% (Ιταλία) ως και -36,7% (Γερμανία), με μόνη την Ισπανία να βλέπει θετικό πρόσημο (+8,3%), ενόσω η Ελλάδα συνέχισε τη διαρκή άνοδο μαζεύοντας άλλο ένα 3,12% για να φτάσει στις 80.416 ταξινομήσεις της περασμένης χρονιάς.

Στα δε νούμερα αυτά υπολογίζονται μόνο οι πωλήσεις καινούργιων μοτοσυκλετών, αγνοούν δηλαδή τις εισαγωγές μεταχειρισμένων από το εξωτερικό, ούτε οι πωλήσεις ειδικών κατηγοριών, όπως οι off-road που στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας.

Η Ελλάδα παραμένει η αναλογικά πρώτη χώρα της Ευρώπης σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους, παρότι είναι μια από τις πληθυσμιακά μικρότερες και φτωχότερες, αλλά και κόντρα σε ένα κράτος που κάνει ό,τι μπορεί για να μας αναγκάσει να τις παρκάρουμε: μπάχαλο με την έκδοση πινακίδων, ανελέητο κυνήγι στο παρκάρισμα παρότι δεν προσφέρεται καμιά εναλλακτική λύση, ολοένα και αυστηρότερα πρόστιμα με αφαίρεση διπλώματος για ψύλλου πήδημα, ληστρικοί και αυθαίρετοι φόροι επί φόρων, υψηλότατος ΦΠΑ σε υποχρεωτικό εξοπλισμό και οδικές υποδομές που κάνουν ό,τι μπορούν για να απειλήσουν τη σωματική μας ακεραιότητα.

Σε αυτό το κλίμα και κόντρα σε κάθε λογική, η Ελλάδα παραμένει ισχυρό προπύργιο της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη και τα νούμερα το αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας: απ’ το ναδίρ του 2017 ως την επίδοση του 2025 μεσολαβούν εννιά χρόνια που αναλογούν σε αύξηση των ταξινομήσεων κατά +178,7%!

Ο κόσμος μιλάει, το κράτος άραγε ακούει;