Νέο Astrea Grand 110 - Διαθέσιμο στην Ελλάδα - Δελτίο Τύπου - Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2016

Επισκόπηση μοντέλου:

Το νέο Astrea Grand 110i με μονοκύλινδρο τετράχρονο κινητήρα  με ψεκασμό καυσίμου προδιαγραφών Euro-3, προσφέρει εξαιρετική απόδοση καυσίμου με συνολική αυτονομία που ξεπερνά τα 220km. Το Astrea Grand 110i είναι ένα προσιτό, βολικό παπί που αποδίδει ομαλή ισχύ διαθέτοντας τετρατάχυτο κιβώτιο και ηλεκτρική μίζα. Ο ισχυρός κινητήρας τοποθετείται σε ένα στιβαρό και συμπαγές πλαίσιο με γεωμετρία κατάλληλη για ένα ελαφρύ και ευέλικτο παπί, ιδανικό για τη πόλη και τις καθημερινές μετακινήσεις. Οι τροχοί 17” του Astrea Grand 110i σε συνδυασμό με το εμπρός δισκόφρενο το ακινητοποιούν άψογα, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα πολυτάλαντο εργαλείο.

Στην ελληνική αγορά το Astrea Grand 110i είναι άμεσα διαθέσιμο στην τιμή των €1,945, σε 2 αποχρώσεις, Quantum Black και Cosmic White  από το Δίκτυο των Επισήμων Εμπόρων της εταιρείας Αδελφοί Σαρακάκη Α.Ε.Β.Μ.Ε. - Επίσημος Εισαγωγέας Διανομέας Honda Moto στην Ελλάδα και μέλος του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη.

 

Βασικά χαρακτηριστικά:

-Αερόψυκτος τετράχρονος κινητήρας SOHC 109cm3με ψεκασμό καυσίμου PGM-FI και ηλεκτρική μίζα, χαμηλό λειτουργικό κόστος και απόλυτη αξιοπιστία.

-Κομψό, κατάλληλο για δύο άτομα, με αποθηκευτικό χώρο που ασφαλίζει κάτω από τη σέλα και ρεζερβουάρ 4,0-L για αυτονομία πάνω από 220km. Δύο επιλογές χρωμάτων, Quantum Black και Cosmic White.

-Ελαφρύ και ευέλικτο χαρίζει στον αναβάτη υψηλή αυτοπεποίθηση, ακόμα και σε μποτιλιαρισμένους δρόμους.

-Ισχυρό υδραυλικό δισκόφρενο 220mm για ασφαλές φρενάρισμα στον εμπρός τροχό και ταμπούρο πίσω.

-Εξωτερικά κυριαρχούν οι μεγάλοι τροχοί 17", που χαρίζουν στο Astrea Grand 110i στιβαρή και δυναμική παρουσία στο δρόμο, συμβάλλοντας και στην άριστη οδική του συμπεριφορά.

-Το Astrea Grand 110i  έχει πλάτος 705mm και ενσωματώνει ένα μεγάλο εσωτερικό αποθηκευτικό χώρο 7 L κάτω από τη σέλα που χωράει διαφόρων ειδών μικροαντικείμενα.

-Το Astrea Grand 110i προσφέρει υψηλή οδηγική άνεση. Οι λεπτές διαστάσεις του παίζουν επίσης ρόλο σ’ αυτή την άνεση και ευκολία χρήσης, καθώς ο αναβάτης μπορεί εύκολα να πατά τα πόδια στο έδαφος για σταθερότητα όταν σταματά.

-Το Astrea Grand 110i υιοθετεί έναν απλό πίνακα οργάνων που ενημερώνει το χρήστη με μια ματιά για σημαντικές πληροφορίες. Εκτός από το μηχανικό ταχύμετρο με ντίζα, η οθόνη απεικονίζει τη σχέση στο κιβώτιο ώστε να είναι ξεκάθαρη η επιλογή της νεκράς.  

-Χάρη στο μονοκύλινδρο κινητήρα του, το φυσικό περιβάλλον του Astrea Grand 110i είναι οι πολυσύχναστοι δρόμοι της πόλης και οι επαρχιακοί δρόμοι με στροφές. Το συμπαγές πλαίσιο χαρίζει στο Astrea Grand 110i ευελιξία κίνησης και στις δύο περιπτώσεις. Η γεωμετρία σχεδιάστηκε με γνώμονα την ευελιξία, ενώ στο σχετικά κοντό μεταξόνιο των 1230mm οφείλεται η γωνία στροφής των 45°. Όλοι αυτοί οι παράγοντες χαρίζουν στον αναβάτη την αυτοπεποίθηση να στρίβει γρήγορα και εύκολα σε αστικούς δρόμους όσο και σε περιοχές εκτός πόλης με στροφές. Το ισχυρό εμπρός δισκόφρενο 220mm και το εξίσου ισχυρό πίσω ταμπούρο 110mm προσφέρουν ασφαλές και αποτελεσματικό φρενάρισμα.

-Το Astrea Grand 110i βασίζεται σε ένα στιβαρό, ατσάλινο πλαίσιο (τύπου ραχοκοκκαλιάς), που προσφέρει την απαιτούμενη ακαμψία για ασφαλή και γεμάτη αυτοπεποίθηση οδήγηση, καταλαμβάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο στο σώμα του δίκυκλου, με αποτέλεσμα να μεγιστοποιείται το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου και του ρεζερβουάρ. Οι μεγάλοι τροχοί εδράζονται στο πλαίσιο μέσω ενός ζεύγους τηλεσκοπικών αναρτήσεων 26mm. Το αποτέλεσμα είναι μία ασφαλής και ευέλικτη συμπεριφορά ακόμα και σε τραχείς δρόμους με ανωμαλίες.

 

-Το Astrea Grand 110i είναι διαθέσιμο σε δύο αποχρώσεις

Quantum Black

 

Cosmic White

 

 

Ιστορία μοντέλου:

 

Το λιτό Honda Super Cub πωλείται σε περισσότερες από 160 χώρες και η συνολική του παραγωγή έχει ξεπεράσει τις 87 εκατομμύρια μονάδες (μέχρι το Μάρτιο 2014), που σημαίνει ότι είναι το δίκυκλο με το μεγαλύτερο όγκο παραγωγής παγκοσμίως.

Μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου η Ιαπωνία ξεκίνησε να παράγει μοτοσυκλέτες και scooters που βασίζονταν σε εισαγόμενα μοντέλα. Τα πρώτα μοντέλα ήταν ιδιαίτερα ακριβά για τον μέσο πελάτη γεγονός που οδήγησε στην εμφάνιση πολλών τύπων βοηθητικών κινητήρων για ποδήλατα.  Ακριβώς εκείνη την εποχή ο Soichiro Honda ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει χρήσιμα και προσιτά προϊόντα, με αποτέλεσμα τα μοτοποδήλατα που ήταν τα πρώτα προϊόντα της Honda έλαβαν θερμό καλωσόρισμα στην αγορά.

 

Το 1957 που ξεκίνησε η ιδέα του Super Cub η προτροπή του Soichiro Honda προς τους μηχανικούς του ήταν: «φτιάξτε κάτι που να ταιριάζει στα χέρια σας!». Με άλλα λόγια ήθελε να δημιουργήσει ένα προϊόν που θα ταίριαζε άνετα στη ζωή του πελάτη. Επειδή το Super Cub έπρεπε να κινείται με άνεση στους μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους της Ιαπωνίας αποφάσισε ότι το ιδανικό μέγεθος ελαστικών θα είναι οι 17 ίντσες, ένα μέγεθος που δεν υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή σε οχήματα παραγωγής τέτοιου χαρακτήρα. Όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές αρνήθηκαν να παράγουν το νέο μέγεθος ελαστικών για ένα και μόνο μοντέλο, αλλά μετά από πολλές απορρίψεις η Honda βρίσκει ένα μικρό κατασκευαστή ο οποίος ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί της. Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό του Super Cub ήταν η εκτενής χρήση για πρώτη φορά πολυαιθυλενίου αντί για ενισχυμένες ίνες πλαστικού γεγονός στοιχείο που συνέβαλε στη μείωση του βάρους του δικύκλου, καθώς το συγκεκριμένο υλικό χρησιμοποιείται για την κατασκευή του εμπρός φτερού και της προστατευτικής ποδιάς.

 

Καθώς η σχεδίαση του έφτανε στο τέλος της  δόθηκε το όνομα Super Cub από τις λέξεις Super που ήταν πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία στη δεκαετία του ’50 και η λέξη Cub από το «μοτο-ποδήλατο» Cub F-Type του 1952.

 

O πρώτος κινητήρας που τοποθετήθηκε στο Super Cub ήταν ένας τετράχρονος 50cc OHV με ιπποδύναμη 4,5 ίππων στις 9.500 rpm.

 

Η προσπάθεια των μηχανικών της Honda είχε ως αποτέλεσμα μετά από ένα χρόνο σχεδόν στις 24 Δεκεμβρίου 1957 να έχει ολοκληρωθεί το πρωτότυπο του Super Cub, το οποίο ξεκίνησε να πωλείται τον Αύγουστο το 1958 στην πολύ ελκυστική τιμή των 55,000 yen. O Senior Managing Director της Honda Fujisawa ξεκίνησε τη δημιουργία ενός δικτύου λιανικών πωλήσεων όπου οι γυναίκες θα αισθάνονταν άνετα για ψώνια και από το 1960 ξεκίνησε η διαφήμιση του μοντέλου μέσα από περιοδικά γενικού ενδιαφέροντος, ανατρεπτική κίνηση καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή διαφημίσεις μοτοσυκλετών υπήρχαν μόνο σε ειδικά περιοδικά. Όλη αυτή η προσπάθεια είχε ως αποτέλεσμα οι μηνιαίες πωλήσεις να ξεπεράσουν τις 30,000 μονάδες, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’50 ο συνολικός αριθμός πωλούμενων μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία δεν ξεπερνούσε τις 40.000 μονάδες.

 

Την επόμενη χρονιά, το 1959 το Super Cub έκανε την είσοδο του στην Αμερικάνικη ήπειρο με μικρό αντίκτυπο καθώς η αγορά των Η.Π.Α. κυριαρχούνταν από μοτοσυκλέτες 500cc, ενώ το 1961 το Super Cub πραγματοποίησε την είσοδο του στην Ευρώπη και λίγο αργότερα στην Ασία. Πολύ μεγάλη ήταν η απήχηση τους στην αγορά της Ταϊλάνδης όπου η Honda κατέχει ποσοστό 70% και τα Super Cub αποτελούν το 60% των πωλήσεων.

 

Το λιτό Honda Super Cub έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο από το 1958 που κυκλοφόρησε. Στιβαρό, προσιτό, απολαυστικό στην οδήγηση και κυρίως εύχρηστο, το Cub πέτυχε επειδή ικανοποιεί άριστα τις ανάγκες και διευκολύνει την καθημερινότητα των ιδιοκτητών του, κάνοντας τις καθημερινές μετακινήσεις γρήγορες και άνετες. Το Super Cub ήταν σε πολλές περιπτώσεις το πρώτο μηχανοκίνητο μεταφορικό μέσο για πολλούς αναβάτες, προσφέροντας τη διαισθητική εμπειρία χρήσης ενός ποδηλάτου αλλά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, άνεση και ικανότητα μεταφοράς φορτίου.

 

Και ενώ ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ από τότε που παρουσιάστηκε το Super Cub, η ανάγκη για προσιτά και αξιόπιστα προσωπικά μέσα μεταφοράς έχει αυξηθεί. Με τη συνεχή αστική επέκταση και το αυξανόμενο κόστος καυσίμου, η ζήτηση για άνετη και οικονομική μετακίνηση στη δουλειά και σε δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου είναι υψηλότερη από ποτέ σε διάφορες κοινωνίες. Η Honda θα συνεχίσει προστατεύει τη βασική φιλοσοφία του Super Cub και να προσπαθεί να προσφέρει χαρά σε πελάτες σε όλο τον κόσμο.

 

H παγκόσμια απήχηση που είχε και ακόμα έχει το Honda Super Cub οδήγησε το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών να κατοχυρώσει τρισδιάστατη πατέντα για το σχήμα του Super Cub, του δημοφιλούς «παπιού» της Honda τον Ιούνιο 2014. Είναι η πρώτη φορά στην Ιαπωνία που το σχήμα μιας μοτοσικλέτας ή κάποιου προϊόντος της αυτοκινητοβιομηχανίας κατοχυρώνεται σαν τρισδιάστατη πατέντα, και αποτελεί εξαιρετικά σπάνια περίπτωση για βιομηχανικό προϊόν ανεξαρτήτως είδους.

 

 

 

Τεχνικά χαρακτηριστικά – Astrea Grand 110i

 

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος                                               Αερόψυκτος, 4-χρονος, SOHC, μονοκύλινδρος, 2-βάλβιδος

Κυβισμός                                         109cm3

Διάμετρος x Διαδρομή                     50 x 55.6mm

Συμπίεση                                           9.0 : 1

Μεγ. Ισχύς                                         8.70 Ps/7,500min-1

Μεγ. Ροπή                                         8,8 Nm/5,750min-1

 

Τροφοδοσία

Εισαγωγή καυσίμου                        Ηλεκτρονικός ψεκασμός PGM-FI

Ρεζερβουάρ                                       4 L

Κατανάλωση                                  59.2 km/l (ECE R40)

 

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ανάφλεξη                                           Ψηφιακού τύπου, με χρονισμό & προπορεία ελεγχόμενα από εγκέφαλο

Εκκίνηση                                          Μίζα & Μανιβέλα

Μπαταρία                                           12V-3AH

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης                                       Αυτόματος, Φυγοκεντρικός, Υγρός, Πολύδισκος

Κιβώτιο                                              4-τάχυτο, περιστροφικού τύπου

Τελική μετάδοση                               Αλυσίδα τύπου 420 με ασφάλεια

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος                                                 Ατσάλινη Ραχοκοκαλιά, τετραγωνικής διατομής

 

ΣΩΜΑ

Διαστάσεις (LxWxH)                                   1880mm x 705mm x 1080mm

Μεταξόνιο                                          1230mm

Γωνία Κάστερ                                   26゜30´

Ίχνος                                                  68mm

Γωνία Στροφής Τιμονιού                 45°

Ύψος Σέλας                                      760mm

Απόσταση από το έδαφος              135mm

Βέρος Γεμάτο                                    99kg

 

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Τύπος                                                 Εμπρός τηλεσκοπικό πιρούνι 26mm

 

 

ΤΡΟΧΟΙ

Τύπος                                                 Εμπρός/Πίσω χυτοί αλουμινένιοι τροχοί

Ζάντες                                                Εμπρός         17x1.40

                                                            Πίσω             17x1.60

Ελαστικά                                            Εμπρός          70/90-17M/C 38P

                                                            Πίσω              80/90-17M/C 50P

 

ΦΡΕΝΑ

Τύπος                                            Εμπρός δίσκος 220mm

                                 Πίσω ταμπούρο 110mm

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”