Νέο R&D από την Royal Enfield

Στοχεύοντας στην παγκόσμια αγορά
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/11/2018

Η Royal Enfield είχε δυναμική παρουσία στην φετινή EICMA, παρουσιάζοντας όχι μόνο τα δύο νέα μοντέλα της αλλά και μια concept μοτοσυκλέτα, καθώς παράλληλα ανακοίνωσε και τα εγκαίνια του R&D τμήματός της στην Αγγλία. Οι εγκαταστάσεις βρίσκονται στο Bruntingthorpe του Ηνωμένου Βασιλείου και διαθέτουν ιδιωτική πίστα, προσφέροντας την δυνατότητα να δοκιμαστούν τα νέα μοντέλα σε ένα κλειστό και ασφαλές περιβάλλον, όπως έγινε με τα GT 650 και Interceptor 650. Ο λόγος που επέλεξε η ινδική εταιρεία την Αγγλία για τη δημιουργία του νέου της τμήματος, ήταν αφενός μεν για να τιμήσει την ιστορία της φίρμας αλλά αφετέρου γιατί ανάμεσα στο προσωπικό των  120+ ανθρώπων που στεγάζει ο 3.000τ.μ. χώρος του διόροφου τμήματος, βρίσκονται ορισμένες πολύ σημαντικές προσωπικότητες από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αναφερόμαστε στον Simon Warburton που είναι επικεφαλής του τμήματος της Royal Enfield, ο οποίος στο παρελθόν είχε εργαστεί για την Triumph, και στον πρώην ιδιοκτήτη της Xenophya Design, Mark Wells, που είχε συνεργαστεί με την Triumph σχεδιάζοντας διάφορα μοντέλα της παλιότερα. Με την Royal Enfield να τους έχει υπό την δούλεψή της, εκμεταλλευόμενη την προϋπηρεσία τους και την εμπειρία τους, καθίσταται αρκετά ανταγωνιστική απέναντι στην Triumph και στις υπόλοιπες εταιρείες στην μάχη της neoretro κατηγορίας. Να τονίσουμε εδώ, πως λέγοντας ανταγωνιστική αναφερόμαστε στην ποιότητα κατασκευής τους και όχι στις επιδόσεις τους, καθώς βάζοντας στην συνάρτηση τον σύγχρονο εξοπλισμό του τμήματος έρευνας και εξέλιξης και την ιδιωτική πίστα που διαθέτει, τα νέα μοντέλα πριν βγουν στην παραγωγή περνάνε από πολλές εξαντλητικές δοκιμές. Το UKTC (UK Technology Centre) όπως ονομάζεται διαθέτει ειδικά τμήματα σχεδιασμού, εξέλιξης κινητήρα, κατασκευής πλαισίων, ηλεκτρικών, καθώς και έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο 470τ.μ. δοκιμής των κινητήρων με τελευταίας τεχνολογίας δυναμόμετρα.

Μέχρι τις αρχές του 2000 η ετήσια παραγωγή των μοτοσυκλετών της Royal Enfield περιοριζόταν στις μόλις 25.000 μονάδες, τις οποίες απορροφούσε η εγχώρια αγορά. Μέσα σε λιγότερο από το δύο δεκαετίες κατάφερε να αυξήσει το δυναμικό της, ενώ σκοπεύει μέχρι το τέλος του έτους να φτάσει τις 900.000 μονάδες, με το 96% να απορροφάται από την εγχώρια αγορά. Εκμεταλλευόμενη την ραγδαία εξέλιξή της και τα κέρδη που έχει, σκοπεύει να ξαναμπεί στην παγκόσμια αγορά με το λανσάρισμα των νέων δικύλινδρων μοντέλων, ενώ η δημιουργία του R&D τμήματος της προδίδει κύρος με αποτέλεσμα να τάσσεται περήφανα απέναντι στα μεγάλα ονόματα της μοτοσυκλετικής βιομηχανίας. Η πορεία της μέχρι στιγμής είχε πολύ ενδιαφέρον, ενώ η προσπάθειά της να εδραιωθεί στην παγκόσμια αγορά και τα μοντέλα που πρόκειται να παράξει πρόκειται, να έχουν ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»