Nέο ρεκόρ ταχύτητας Guinness για σούζα με τα πόδια πάνω από το τιμόνι [Video]
Από τον Magnus Carlsson - Ο πρώτος που ξεπερνά τα 200 χλμ./ώρα
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
11/3/2025
Ο Σουηδός επαγγελματίας κασκαντέρ Magnus Carlsson όχι μόνο διατηρεί τα σκήπτρα της ταχύτερης σούζας στον κόσμο, καθισμένος στο ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας, αλλά με την τελευταία του προσπάθεια έβαλε τον πήχη ακόμη πιο ψηλά.
Ταχύτερα από οποιονδήποτε άλλο -τουλάχιστον επίσημα- κατάφερε να σουζάρει ο Magnus Carlsson καθισμένος στο ρεζερβουάρ ενός KTM 1290 Super Duke καθώς έφτασε έως και τα 202,67 χλμ./ώρα για να πετύχει νέο ρεκόρ σούζας Guinness με τα πόδια πάνω από το τιμόνι.
Ο Σουηδός ξεκίνησε ως επαγγελματίας κασκαντέρ στα 19 του χρόνια τέτοιου είδους σούζες πριν από 33 χρόνια έκανε την πρώτη του "handlebar wheelie", ενώ τον Ιούνιο του 2023, στο αεροδρόμιο Skovde της Σουηδίας κατάφερε να διαλύσει στην κυριολεξία το προηγούμενο ρεκόρ των 175,785 χλμ./ώρα που είχε κάνει ο ίδιος το 2020.
Ο Carlsson αναφέρει ότι αυτό είναι το αγαπημένο του ακροβατικό, το οποίο βλέπει και σαν πρόκληση λόγω των δυσκολιών που έχει να αντιμετωπίσει. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι σε αυτά τα χιλιόμετρα είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσει κανείς την ισορροπία του καθισμένος στο ρεζερβουάρ με τον εμπρός τροχό στον αέρα όσο η ταχύτητα αυξάνεται, ενώ η τεράστια αεροδυναμική αντίσταση κάνει πολύ δύσκολη την επίτευξη μιας ταχύτητας πάνω από τα 200 χλμ./ώρα.
Αυτό δεν είναι το μόνο ρεκόρ Guinness που έχει στο όνομά του ο Carlsson. Τον Σεπτέμβριο του 2023 στο αεροδρόμιο Ballefors της Σουηδίας πέτυχε ένα ακόμη καθώς κατάφερε να διανύσει απόσταση 306 χιλιομέτρων με ένα Duke 390 καθισμένος ανάποδα (!), 104 χιλιόμετρα περισσότερα σε σχέση με το προηγούμενο των 202 χλμ. που είχε γίνει το 2014. Δείτε την απόπειρα και για τα δύο ρεκόρ στο video που ακολουθεί, το οποίο δημοσιεύτηκε σχετικά πρόσφατα στην ιστοσελίδα και το κανάλι της Guinness World Records παρά το γεγονός ότι έχει περάσει πάνω από ενάμισης χρόνος από τότε.
Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]
Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/1/2026
Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.
Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.
Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.
Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.
Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων!
Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.
Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.
Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.
Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.
Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.