Νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 371,38 χλμ./ώρα για γυμνή μοτοσυκλέτα από στάση με γυναίκα αναβάτη, τόσο στο 1 μίλι όσο και στο 1,25 μίλι

Το ρεκόρ σημείωσε η Becci Ellis στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington στο Speeds for Elvington με Suzuki Haybusa 1999
motomag Νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 371,38 χλμ./ώρα για γυμνή μοτοσυκλέτα από γυναίκα αναβάτρια από στάση τόσο στο 1 μίλι όσο και στο 1,25 μίλι
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

13/10/2023

Στις 23 Σεπτεμβρίου στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington, η Βρετανίδα Becci Ellis κατάφερε να γίνει η ταχύτερη γυναίκα στον κόσμο με γυμνή μοτοσυκλέτα, καθώς με μία Suzuki Haybusa 1999 χωρίς φαίρινγκ σημείωσε νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας από στάση τόσο στο 1 μίλι (1.609 μέτρα) όσο και στο 1,25 μίλι (2 χιλιόμετρα).

Η Ellis η οποία δουλεύει ως γραμματέας σε εταιρεία με έδρα το Scunthorpe, σημείωσε το συγκεκριμένο ρεκόρ με ένα τροποποιημένο Suzuki Hayabusa του 1999 το οποίο έχει ονομάσει Odyssey. Το υπερτροφοδοτούμενο Hayabusa της Ellis έχει απόδοση 350 ίππων, ενώ έχει κοστίσει 24.000 λίρες Αγγλίας. Η Becci Ellis στη δεύτερη χρονομετρημένη προσπάθεια της σημείωσε 367.39 χλμ./ώρα, καταφέρνοντας να σπάσει αρχικά το ρεκόρ που κρατούσε η Evelyn Scholz από το 2015 με 340.21 χλμ./ώρα από στάση στο 1 μίλι στο Bonneville Salt Flats, με την Ellis ταυτόχρονα να πετυχαίνει ρεκόρ τελικής ταχύτητας για γυμνή μοτοσυκλέτα από γυναίκα αναβάτη από στάση στο 1,25 μίλι σημειώνοντας 371,38 χλμ/ώρα.

Suzuki

Η Becci Ellis ανέφερε μετά το ρεκόρ που σημείωσε: "Κατά τη διάρκεια της τελικής προσπάθειας, το κεφάλι μου ήταν κυριολεκτικά στην κορυφή των οργάνων. Δεν θα μπορούσα να πάω πιο χαμηλά, διαφορετικά δεν θα μπορούσα να δω, αλλά η πίεση στους ώμους ήταν πολύ μεγάλη. Δεν ξέρω, αν φταίει που μεγαλώνω αλλά ακόμη το νιώθω. Έχεις την αδρεναλίνη που σε κρατάει σε εγρήγορση και δεν νιώθεις πόνο μέχρι να ολοκληρώσεις την προσπάθεια σου. Ήθελα να πάω όσο πιο γρήγορα μπορούσα χωρίς κανέναν περιορισμό. Οι άνθρωποι σκέφτονται “τι διάολο, 56 είσαι, είσαι λίγο πριν τη συνταξιοδότηση, τι κάνεις;”, αλλά εγώ δεν είμαι έτσι. Δεν συμπεριφέρομαι έτσι και δεν φαίνομαι έτσι. Είμαι αυτό που είμαι. Η επιτάχυνση στην αρχή είναι σχεδόν παρόμοια με αυτή που είχα πριν. Δεν αισθάνεσαι πραγματικά τίποτα μέχρι να φτάσεις στην πλήρη ισχύ. Αλλά ένιωσα ότι το κεφάλι μου μπορεί να μην ήταν αρκετά χαμηλά γιατί προς το τέλος της διαδρομής ευχόμουν να τελειώσει γρήγορα η προσπάθεια, επειδή η πίεση στο λαιμό μου ήταν πολύ έντονη.”

Suzuki
Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.