New Zealand Tour 2015

24/8/2015

Κορυφαίος οικολογικός τουρισμός

Μπορεί η εξερεύνηση της Αυστραλίας να είχε πλέον ολοκληρωθεί, αποτελώντας μια ακόμα σελίδα στο πολυσέλιδο ταξιδιωτικό μου ημερολόγιο, ωστόσο η παρουσία μου στην ήπειρο που λέγεται Ωκεανία έμελλε να συνεχιστεί για ακόμα 12 ημέρες. Σε άλλο όμως νησί και με άλλη, εντελώς διαφορετική μοτοσυκλέτα.
Έτσι, από την Αυστραλία πέταξα για την Νέα Ζηλανδία, όπου βρέθηκα στην σέλα μιας στιβαρής Harley Davidson “Ultra Glide Limited Edition”, την οποία μου παραχώρησε η αντιπροσωπεία της Νέας Ζηλανδίας (κατόπιν συνεννόησης με την ελληνική αντιπροσωπεία) για τις ανάγκες του οδοιπορικού μου στο απόμακρο νησί των ιθαγενών Μαορί.

Τι με έσπρωξε όμως να επιλέξω το νησί της Νέας Ζηλανδίας για επίλογο του ταξιδιού μου στις παγωμένες θάλασσες του νότου; Εκτός από το γεγονός ότι κατατάσσεται σ’ έναν από τους κορυφαίους οικολογικούς προορισμούς παγκοσμίως, η Νέα Ζηλανδία "δάνεισε' τα συναρπαστικά τοπία της για τα γυρίσματα του "Άρχοντα των Δακτυλιδιών", δεν δέχεται να κάνουν πυρηνικές δοκιμές στα χωρικά της ύδατα, ενώ οι φιλόξενοι κάτοικοί της, που απολαμβάνουν ένα από τα υψηλότερα βιοτικά επίπεδα του κόσμου, είναι ευαισθητοποιημένοι από τις αρχές του ‘70 σε σχέση με τα περιβαλλοντικά θέματα –εδώ γεννήθηκε άλλωστε το πρώτο οικολογικό κίνημα στον κόσμο.

Κι από το Sydney έφτασα στο Auckland, μετά από μόλις 3,5 ώρες πτήσης. Ενώ στη συνέχεια, βρέθηκα στην τοπική αντιπροσωπεία της Harley Davidson, όπου παρέλαβα μια ασημένια “Ultra Glide Limited Edition” για να καταγράψω 2.800 χιλιόμετρα στα δυο νησιά (Βόρειο και Νότιο) της Νέας Ζηλανδίας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχα ωστόσο να αντιμετωπίσω στην Νέα Ζηλανδία ήταν οι καιρικές συνθήκες, μιας και ο χειμώνας εδώ είναι αρκετά δύσκολος, με πολλές βροχές και χιονοπτώσεις.
Με την βοήθεια της οικογένειας του Βασίλη και της Νάταλι Βερονικιάτη που με φιλοξενούσε, κατέστρωσα ένα ταξιδιωτικό πλάνο 11 ημερών, ξεκινώντας από το νότιο νησί, αφού ο καιρός τις αμέσως επόμενες μέρες θα ήταν εκεί κατάλληλος για μοτοσυκλέτα.

Κι αφού ξεναγήθηκα από τους αγαπητούς οικοδεσπότες μου στα αξιοθέατα του Auckland, ξεκίνησα κατόπιν να οδηγώ την ασημένια Harley Davidson με προορισμό την πρωτεύουσα Wellington (635 χλμ. νότια του Auckland), μέσα από μια διαδρομή που με εντυπωσίασε με τα καταπράσινα τοπία της και την ηρεμία της φύσης. Τα καλύτερα όμως με περίμεναν στο νότιο νησί, που με τα υπέροχα σκηνικά και τις εκπληκτικές εναλλαγές του, θα απογείωνε τις αισθήσεις μου…

Στο νότιο παράδεισο της Νέας Ζηλανδίας

Όλοι ανεξαιρέτως με διαβεβαίωναν πως το νότιο νησί της Νέα Ζηλανδίας ήταν αρκετά πιο όμορφο και ποικιλόμορφο σε σχέση με το αντίστοιχο βόρειο. Έτσι, όταν μετά από ένα κυριολεκτικά τρικυμιώδη τρίωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι αποβιβάστηκα με την ασημένια Harley-Davidson στις ακτές του νοτίου νησιού, ήμουν αρκετά ανυπόμονος να δω κατά πόσο τα λεγόμενά τους ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.
Δεν χρειάστηκε ωστόσο να περιμένω πολύ. Διατρέχοντας την διαδρομή των 340 χιλιομέτρων από το μικρό λιμανάκι Picton (όπου είχα αποβιβαστεί) μέχρι την παράκτια πόλη Westport (στην δυτική ακτογραμμή του νησιού), σύντομα "έπεσα" μέσα στην αγκαλιά ενός εκπληκτικού ορεινού οικοσυστήματος. Δασωμένες βουνοπλαγιές, κελαρυστά ποτάμια, καταπράσινα βοσκοτόπια, αδιαπέραστα δάση και μικρές κρυμμένες κοιλάδες, επιβεβαίωναν με τον πιο άμεσο τρόπο τις απόψεις των συνομιλητών μου. Και ακόμα δεν είχα δει τίποτα…

Την επόμενη μέρα, την τιμητική τους είχαν τα θαλασσινά τοπία του ωκεανού. Με οδηγό τον οδικό άξονα “Great Coast Road”, που διέτρεχε την δυτική ακτογραμμή του νοτίου νησιού (από την πόλη Westoport ως την μικρή κωμόπολη Franz Josef), βρέθηκα να οδηγώ για 310 χιλιόμετρα σε μια παράκτια στριφτογυριστή διαδρομή που φλερτάριζε ταυτόχρονα βουνό και θάλασσα. Ίσως, η θεαματικότερη παραλιακή διαδρομή της Νέας Ζηλανδίας…

Μετά από μια στάση-γνωριμίας με τον παγετώνα Franz Josef Glacier, κατευθύνθηκα κατόπιν ανατολικά, στο εσωτερικό του νησιού, μέσω του ορεινού περάσματος Haast – αρχικός προορισμός η πόλη Queenstown. Για καλή μου τύχη, το πέρασμα ήταν ανοικτό από τα χιόνια, μιας και τα εκχιονιστικά μηχανήματα έδωσαν σκληρή μάχη όλες τις προηγούμενες μέρες για να κρατήσουν ανοιχτό τον δρόμο από τις σφοδρές χιονοπτώσεις που είχαν σημειωθεί. Ένα ορεινό τοπίο με χιονισμένα δάση, μικρές γαλάζιες λίμνες και κατάλευκες βουνοκορφές ήταν το υπέροχο σκηνικό που με συνόδευσε καθοδόν ως την παραλίμνια Queenstown, που αποδείχθηκε μια από τις πιο πόλεις της Νέας Ζηλανδίας.

Μετά την Queenstown, σειρά είχε η πόλη Christchurch, στις ανατολικές ακτές του νησιού (486 χλμ. βορειοανατολικά). Ο Mike, κάτοχος μιας Harley-Davidson Ultra Glide Classic, ανέλαβε να με ξεναγήσει στην πόλη του, που κτυπήθηκε το 2011 από έναν σεισμό 6,3 ρίχτερ και θρήνησε 185 νεκρούς -σήμερα η Christchurch έχει επουλώσει τις πιο πολλές πληγές της. Με αφετηρία την αναγεννημένη Christchurch, θα ξεκινούσε πλέον η επιστροφή μου στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_678

ΤΕΧΝΙΚΑ

Επικαιρότητα

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.