O γύρος του κόσμου με ΚΤΜ 1190 Αdventure R

Από το

Μαύρο Σκύλο

8/4/2013

"Aφεντικό, ή μου δίνεις άδεια ή παραιτούμαι..."

Η Barbara Kenedi εργάζεται για την ΚΤΜ κάπου 20 χρόνια, κι έχει γίνει το δεξί χέρι του αφεντικού, του ιδιοκτήτη της ΚΤΜ Stefan Pierer. Όταν ένα τμήμα της εταιρίας χρειάζεται τονωτική ένεση, στέλνει την Barbara. Mέχρι φέτος, η Barbara δεν είχε κάνει ποτέ πάνω από τρεις βδομάδες διακοπές, πάντα ταξιδεύοντας με μηχανή. Φέτος όμως, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ήθελε να ζήσει την εμπειρία ενός μεγάλου ταξιδιού, να, ας πούμε, του γύρου του κόσμου... Και πήγε στο αφεντικό: "Θέλω να το κάνω, κι υπάρχουν τρεις τρόποι για να γίνει: Ή μου δίνεις ένα χρόνο άδεια, ή παραιτούμαι τώρα, ή μένω έγκυος, οπότε θα λείψω τρία χρόνια... Έτσι του είπα, και πρέπει να το είδε στα μάτια μου πως η εγκυμοσύνη ήταν μάλλον αστείο, άλλωστε είμαι 46 ετών, αλλά το θέμα με την παραίτηση το έλεγα πολύ σοβαρά, και θα το έκανα. Ήταν και ρίσκο: Ο τελευταίος που είχε ζητήσει άδεια μεγαλύτερη από την κανονική, είχε απολυθεί. Τελικά συμφωνήσαμε να λείψω έξι μήνες φέτος, κι έξι του χρόνου. Παρέα με τον σύντροφό μου τον Peter Hollbacher πήραμε δύο καινούργια 1190 Adventure R (πήραμε τα R με τον εμπρός τροχό των 21 ιντσών γιατί θα κάνουμε και χωματόδρομους στο ταξίδι μας), και τα εξοπλίσαμε από τον κατάλογο των PowerParts. Αλουμινένιες βαλίτσες, κάγκελα, ποδιές, πλατιά μαρσπιέ, tankbag, GPS... Οι φίλοι στο τμήμα των αναρτήσεων χαμήλωσαν το δικό μου 4 πόντους, για να το φτάνω καλύτερα, μετατροπή που θα την προσφέρουμε αργότερα και στα Powerparts. Ένας άλλος φίλος μας έφτιαξε αλουμινένια κουτιά που μπαίνουν πάνω από την εξάτμιση, μέσα από την βαλίτσα, όπου έχουμε μερικά ανταλλακτικά και σπρέι για την αλυσίδα. Έχουμε και μια κλειδαριά που κλειδώνει τα δύο μηχανάκια μεταξύ τους. Πήραμε μαζί και ένα διαγνωστικό που μπορούμε να το συνδέσουμε με το laptop, έτσι ώστε αν έχουμε κάποιο τεχνικό θέμα, μέσω του ειδικού προγράμματος να επικοινωνήσουμε με τους τεχνικούς στο εργοστάσιο. Αλλά ελπίζω πως δεν θα χρειαστεί!

Ξεκινήσαμε μέσα Μαρτίου από Αυστρία, πήγαμε Ουγγαρία να δω την οικογένειά μου, και μέσω Κροατίας Μαυροβουνίου και Αλβανίας φτάσαμε Ελλάδα. Στην Αλβανία δεν είδαμε τίποτα, έβρεχε συνεχώς. Στην Ελλάδα πήγαμε Γιάννενα και μετά κατηφορίσαμε την δυτική ακτή και κάναμε τον γύρο της Πελοποννήσου, η Μάνη ήταν υπέροχη αυτή την εποχή, τόσα χρώματα από τα λουλούδια, μαγεία. Μείναμε και στην Μονεμβασιά, και στο Ναύπλιο, και ξεκουραστήκαμε και σχεδόν δυό μέρες στην Αθήνα. Έτσι θα ταξιδεύουμε, πέντε μέρες στο δρόμο με 300-400 χιλιόμετρα την ημέρα, δυό μέρες ξεκούραση. Έχουμε και σκηνή μαζί, αλλά για ώρα ανάγκης, το θέλω το μπανάκι μου το βράδυ! Θα συνεχίσουμε μέσω Εύβοιας για Όλυμπο, και μετά Θάσο, γιατί εκεί είχαμε πάει διακοπές με τον Peter όταν πρωτογνωριστήκαμε! Το σχέδιο λέει για Κωνσταντινούπολη, Pamukkale και Καππαδοκία, συνεχίζοντας ανατολικά μέσω Ρωσίας και των διάφορων –σταν μέχρι και την Μογγολία. Εκεί θα τελειώσει το πρώτο εξάμηνο του ταξιδιού, και θα στείλουμε τις μοτοσυκλέτες αεροπορικώς στην Αυστραλία, για να συνεχίσουμε του χρόνου. Ονομάσαμε το ταξίδι "Panini Moto Tour" γιατί Panini λένε τη γάτα μας!"

Τώρα εμείς τι να πούμε; Μόνο πως ζηλεύουμε. Barbara και Peter, να περάσετε καλά, ο Skylos Mavros μαζί σας!

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες