Ο "μίνι κλώνος" του Kawasaki H2!

Για να μη χαλάς μια περιουσία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Πριν από πέντε χρόνια, το 2015, σύσσωμος ο μοτοσυκλετιστικός κόσμος έμεινε με τα σαγόνια στο πάτωμα όταν η Kawasaki Heavy Industries, αποφάσισε να κάνει μια μικρή επίδειξη ισχύος παρουσιάζοντας το H2R (μπορείτε να βρείτε όλη την ιστορία του εδώ), μια μοτοσυκλέτα που ο μοναδικός περιορισμός στη δημιουργία της ήταν το πάθος. Και στην προκειμένη περίπτωση το πάθος της Kawasaki ήταν αστείρευτο, εξ ου και το αποτέλεσμα.

Έκτοτε, η Kawasaki έχει χρησιμοποιήσει τον κινητήρα του H2R σε διάφορες μοτοσυκλέτες, επηρεάζοντας φυσικά τον προγραμματισμό της τροφοδοσίας, περιορίζοντας και τις επιδόσεις..

Φυσικά, όλες οι μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούν τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα της Kawasaki κοστίζουν πολύ περισσότερο απ’ όσο αντέχει η τσέπη του μέσου Έλληνα. Οπότε τι κάνεις όταν ακόμη και μετά από πέντε χρόνια η καψούρα για το Η2 καίει δυνατά μέσα σου; Η ιαπωνική Pleasure MC έχει την λύση!

Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορίας του υπερτροφοδοτούμενου τέρατος της Kawasaki η Pleasure MC βάλθηκε να δημιουργήσει ένα kit μετατροπής που θα κάνει τα Z125 των “Πράσινων” τον…"mini-me" του H2. Έτσι εγένετο το h2 (ναι με πεζό το “H” για να συμβαδίζει με το μέγεθος της μοτοσυκλέτας)! Μέσα από έξυπνες μετατροπές η εταιρεία κατάφερε να παρουσιάσει ένα πιστό αντίγραφο μικρότερης κλίμακας, το οποίο οδήγησε και το Young Machine και ανέφερε ότι η θέση οδήγησης είναι πολύ κοντά σε αυτή του H2.

Οι διαφορές οπτικά μεταξύ του h2 και H2 είναι ελάχιστες, όπως το μονό δισκόφρενο εμπρός και το συμβατικό ψαλίδι, ενώ το η εξάτμιση του Ζ125 δεν έχει δεχτεί κάποια τροποποίηση και στην πραγματικότητα το τεράστιο τελικό που βλέπουμε στη δεξιά πλευρά είναι μια καμουφλαρισμένη βαλίτσα(!), με χωρητικότητα κάτι παραπάνω από 1,5lt.

Για όσους ονειρεύονταν μια Η2 για κάθε μέρα αλλά δεν έχουν τα χρήματα να την αγοράσουν, η Pleasure MC έχει τη λύση κι έτσι θα εντυπωσιάζετε κάθε φορά που θα βρίσκεστε πάνω στη σέλα της – αρκεί να έχετε ένα Ζ125 και τα χρήματα για το kit!

Photo: Young Machine

Ετικέτες

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride