Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO

Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/3/2018

Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO, ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΑΠΟ ΝΟΑΛΕ

 

RobertoColaninno (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Piaggio)

«Ο Beggio ήταν μεγάλος επιχειρηματίας, οραματιστής, ικανός να πραγματοποιήσει το όνειρο»

 

Romano Albesiano (Διευθυντής Αγωνιστικής Ομάδας Aprilia):

«Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης»

 

Max Biaggi: «Συνδύασε το πάθος με τις δεξιότητές του, στους αγώνες ήταν για μένα σαν πατέρας»

 

Ο όμιλος Piaggio και η Aprilia με στοργή και σεβασμό θυμούνται τον IvanoBeggio, ιδρυτή της Aprilia, που απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 2018, σε ηλικία 73 ετών.

 

Για τον Roberto Colaninno, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του ομίλου Piaggio (όπου έχει ενταχθεί η Aprilia από το 2004): «ο Ivano Beggio συνδύασε επιτυχημένα τις ικανότητες και το θάρρος ενός επιχειρηματία με τη δημιουργικότητα και το αυθεντικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ήταν ένας οραματιστής μπροστά από την εποχή του, και ο εξαιρετικός συνδυασμός αυτών των παραγόντων του επέτρεψε να δημιουργήσει, πρακτικά από το μηδέν, μία από τις πιο λαμπρές ιστορίες στην ιταλική βιομηχανία μοτοσυκλετών, κάνοντας ένα όνειρο αληθινό. Ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη του είναι η συνέχιση των αγώνων και της βελτίωσης της μάρκας Aprilia σε όλο τον κόσμο.»

RomanoAlbesiano, Διευθυντής αγωνιστικής ομάδας Aprilia:«Πρέπει να αναλογιστεί κανείς τους πρωταθλητές που ανέδειξε η Aprilia και τις νίκες που έχει συλλέξει για να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του έργου του Ivano Beggio. Η απόφαση για πρόκληση των Ιαπώνων στην πίστα, ο ανταγωνισμός με κορυφαίους παγκόσμιους κατασκευαστές, ξεκινώντας από το μηδέν και στο τέλος η νίκη, συνεπάγεται κατάθεση ψυχής και πνεύματος. Μεγάλες ικανότητες διαχείρισης αλλά και πολύ αγάπη για τον κόσμο μας».

Τον θυμάται επίσης ο παγκόσμιος πρωταθλητήςMaxBiaggi, ο οποίος ξεκίνησε τη λαμπρή καριέρα του με τον IvanoBeggio και την Apriliaτο 1992 : «Ο IvanoBeggio ήταν μέρος της ζωής μου ως  αθλητής – κάτι σαν πατέραςγια μέναστους αγώνες. Μου προσέφερε την εμπιστοσύνη του και μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα όταν, μετά τη νίκη στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πάλι με την Aprilia,ήμουν ακόμα ένα νεαρό αγόρι. Ήταν μια θαρραλέα και έξυπνη επιλογή.Και αυτό που θυμάμαι ξεκάθαρα από τον IvanoBeggio ήταν ο τρόπος που συνδύαζε τις ικανότητές του με πολύ πάθος, προκειμένου να βρίσκει τη δύναμη και την ενέργεια για το επόμενο βήμα. Αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στη νικηφόρο πορεία μου με την Aprilia

 

Ο IvanoBeggio, γεννήθηκε το 1944, ξεκίνησε το πάθος του για τους δύο τροχούς στο εργοστάσιο χειροποίητων ποδηλάτων Aprilia του πατέρα του, καινοτομώντας και διαφοροποιώντας την παραγωγή με την εισαγωγή μοτοσυκλετών και σκούτερ.

Το 1975, δημιούργησε μια μικρή ομάδα για την παραγωγή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, η οποία, χάρη στην τεχνολογική και παραγωγική καινοτομία, έγινε σύντομα διάσημη, κερδίζοντας τελικά το ιταλικό πρωτάθλημα motocrossστις κατηγορίες125 και 250 cc το 1977. Από το 1980, η Aprilia άρχισε να παράγει μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού (50 και 125 κ.εκ.), παρουσιάζοντας στη συνέχεια εξαιρετικά επιτυχημένα, αισθητικά και τεχνολογικά καινοτόμα μοντέλα στην αγοράτης αστικής μετακίνησης: το 1991, το Scarabeo, το πρώτο σκούτερ με μεγάλους τροχούς στην ευρωπαϊκή αγορά, το 1992, το πρώτο δίχρονο σκούτερ και μοτοσυκλέτα με καταλυτική εξάτμιση, το 1993, το πρώτο σκούτερ πάνω από 50 κ.εκ., ενώ το 1998 μπήκε στον κόσμο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού με την RSV Mille.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών, όπου έκανε το ντεμπούτο της το 1985 στην κατηγορία των 250cc, η Aprilia ανέδειξε μεγάλους πρωταθλητές παγκοσμίου επιπέδου, μεταξύ των οποίων οι Max Biaggi, Marco Simoncelli, Valentino Rossi, Casey Stoner, Alvaro Bautista, Loris Capirossi, Marco Melandri, Manuel Poggiali και Alessandro Gramigni.

Με 294 νίκες σε Grand Prix στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 1987 μέχρι σήμερα, η Aprilia κατέχει το ρεκόρ του πιο νικηφόρου ευρωπαίου κατασκευαστή στην ιστορία των κορυφαίων αγώνων μοτοσυκλέτας.Αυτές οι νίκες συνοδεύονται από 54 παγκόσμιους τίτλους: 38 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (20 στην κατηγορία 125cc και 18 στην κατηγορία 250cc), 7 στο Superbike (διπλός τίτλος Aναβάτη / Κατασκευαστή το 2010, 2012 και 2014, τίτλος Κατασκευαστή το 2013) και 9 σε αγώνες Off Road  (7 σε Supermoto και 2 σε Trial). Η συλλογή τροπαίων της Aprilia περιλαμβάνει επίσης Superstock 1000 FIM Cup, το 2015,που κέρδισε με την RSV4 RF και αναβάτη τον Lorenzo Savadori, σήμερα οδηγός της Aprilia στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike μαζί με τον Eugene Laverty.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες