Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO

Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/3/2018

Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO, ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΑΠΟ ΝΟΑΛΕ

 

RobertoColaninno (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Piaggio)

«Ο Beggio ήταν μεγάλος επιχειρηματίας, οραματιστής, ικανός να πραγματοποιήσει το όνειρο»

 

Romano Albesiano (Διευθυντής Αγωνιστικής Ομάδας Aprilia):

«Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης»

 

Max Biaggi: «Συνδύασε το πάθος με τις δεξιότητές του, στους αγώνες ήταν για μένα σαν πατέρας»

 

Ο όμιλος Piaggio και η Aprilia με στοργή και σεβασμό θυμούνται τον IvanoBeggio, ιδρυτή της Aprilia, που απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 2018, σε ηλικία 73 ετών.

 

Για τον Roberto Colaninno, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του ομίλου Piaggio (όπου έχει ενταχθεί η Aprilia από το 2004): «ο Ivano Beggio συνδύασε επιτυχημένα τις ικανότητες και το θάρρος ενός επιχειρηματία με τη δημιουργικότητα και το αυθεντικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ήταν ένας οραματιστής μπροστά από την εποχή του, και ο εξαιρετικός συνδυασμός αυτών των παραγόντων του επέτρεψε να δημιουργήσει, πρακτικά από το μηδέν, μία από τις πιο λαμπρές ιστορίες στην ιταλική βιομηχανία μοτοσυκλετών, κάνοντας ένα όνειρο αληθινό. Ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη του είναι η συνέχιση των αγώνων και της βελτίωσης της μάρκας Aprilia σε όλο τον κόσμο.»

RomanoAlbesiano, Διευθυντής αγωνιστικής ομάδας Aprilia:«Πρέπει να αναλογιστεί κανείς τους πρωταθλητές που ανέδειξε η Aprilia και τις νίκες που έχει συλλέξει για να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του έργου του Ivano Beggio. Η απόφαση για πρόκληση των Ιαπώνων στην πίστα, ο ανταγωνισμός με κορυφαίους παγκόσμιους κατασκευαστές, ξεκινώντας από το μηδέν και στο τέλος η νίκη, συνεπάγεται κατάθεση ψυχής και πνεύματος. Μεγάλες ικανότητες διαχείρισης αλλά και πολύ αγάπη για τον κόσμο μας».

Τον θυμάται επίσης ο παγκόσμιος πρωταθλητήςMaxBiaggi, ο οποίος ξεκίνησε τη λαμπρή καριέρα του με τον IvanoBeggio και την Apriliaτο 1992 : «Ο IvanoBeggio ήταν μέρος της ζωής μου ως  αθλητής – κάτι σαν πατέραςγια μέναστους αγώνες. Μου προσέφερε την εμπιστοσύνη του και μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα όταν, μετά τη νίκη στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πάλι με την Aprilia,ήμουν ακόμα ένα νεαρό αγόρι. Ήταν μια θαρραλέα και έξυπνη επιλογή.Και αυτό που θυμάμαι ξεκάθαρα από τον IvanoBeggio ήταν ο τρόπος που συνδύαζε τις ικανότητές του με πολύ πάθος, προκειμένου να βρίσκει τη δύναμη και την ενέργεια για το επόμενο βήμα. Αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στη νικηφόρο πορεία μου με την Aprilia

 

Ο IvanoBeggio, γεννήθηκε το 1944, ξεκίνησε το πάθος του για τους δύο τροχούς στο εργοστάσιο χειροποίητων ποδηλάτων Aprilia του πατέρα του, καινοτομώντας και διαφοροποιώντας την παραγωγή με την εισαγωγή μοτοσυκλετών και σκούτερ.

Το 1975, δημιούργησε μια μικρή ομάδα για την παραγωγή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, η οποία, χάρη στην τεχνολογική και παραγωγική καινοτομία, έγινε σύντομα διάσημη, κερδίζοντας τελικά το ιταλικό πρωτάθλημα motocrossστις κατηγορίες125 και 250 cc το 1977. Από το 1980, η Aprilia άρχισε να παράγει μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού (50 και 125 κ.εκ.), παρουσιάζοντας στη συνέχεια εξαιρετικά επιτυχημένα, αισθητικά και τεχνολογικά καινοτόμα μοντέλα στην αγοράτης αστικής μετακίνησης: το 1991, το Scarabeo, το πρώτο σκούτερ με μεγάλους τροχούς στην ευρωπαϊκή αγορά, το 1992, το πρώτο δίχρονο σκούτερ και μοτοσυκλέτα με καταλυτική εξάτμιση, το 1993, το πρώτο σκούτερ πάνω από 50 κ.εκ., ενώ το 1998 μπήκε στον κόσμο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού με την RSV Mille.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών, όπου έκανε το ντεμπούτο της το 1985 στην κατηγορία των 250cc, η Aprilia ανέδειξε μεγάλους πρωταθλητές παγκοσμίου επιπέδου, μεταξύ των οποίων οι Max Biaggi, Marco Simoncelli, Valentino Rossi, Casey Stoner, Alvaro Bautista, Loris Capirossi, Marco Melandri, Manuel Poggiali και Alessandro Gramigni.

Με 294 νίκες σε Grand Prix στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 1987 μέχρι σήμερα, η Aprilia κατέχει το ρεκόρ του πιο νικηφόρου ευρωπαίου κατασκευαστή στην ιστορία των κορυφαίων αγώνων μοτοσυκλέτας.Αυτές οι νίκες συνοδεύονται από 54 παγκόσμιους τίτλους: 38 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (20 στην κατηγορία 125cc και 18 στην κατηγορία 250cc), 7 στο Superbike (διπλός τίτλος Aναβάτη / Κατασκευαστή το 2010, 2012 και 2014, τίτλος Κατασκευαστή το 2013) και 9 σε αγώνες Off Road  (7 σε Supermoto και 2 σε Trial). Η συλλογή τροπαίων της Aprilia περιλαμβάνει επίσης Superstock 1000 FIM Cup, το 2015,που κέρδισε με την RSV4 RF και αναβάτη τον Lorenzo Savadori, σήμερα οδηγός της Aprilia στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike μαζί με τον Eugene Laverty.

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.