Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO

Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/3/2018

Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO, ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΑΠΟ ΝΟΑΛΕ

 

RobertoColaninno (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Piaggio)

«Ο Beggio ήταν μεγάλος επιχειρηματίας, οραματιστής, ικανός να πραγματοποιήσει το όνειρο»

 

Romano Albesiano (Διευθυντής Αγωνιστικής Ομάδας Aprilia):

«Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης»

 

Max Biaggi: «Συνδύασε το πάθος με τις δεξιότητές του, στους αγώνες ήταν για μένα σαν πατέρας»

 

Ο όμιλος Piaggio και η Aprilia με στοργή και σεβασμό θυμούνται τον IvanoBeggio, ιδρυτή της Aprilia, που απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 2018, σε ηλικία 73 ετών.

 

Για τον Roberto Colaninno, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του ομίλου Piaggio (όπου έχει ενταχθεί η Aprilia από το 2004): «ο Ivano Beggio συνδύασε επιτυχημένα τις ικανότητες και το θάρρος ενός επιχειρηματία με τη δημιουργικότητα και το αυθεντικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ήταν ένας οραματιστής μπροστά από την εποχή του, και ο εξαιρετικός συνδυασμός αυτών των παραγόντων του επέτρεψε να δημιουργήσει, πρακτικά από το μηδέν, μία από τις πιο λαμπρές ιστορίες στην ιταλική βιομηχανία μοτοσυκλετών, κάνοντας ένα όνειρο αληθινό. Ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη του είναι η συνέχιση των αγώνων και της βελτίωσης της μάρκας Aprilia σε όλο τον κόσμο.»

RomanoAlbesiano, Διευθυντής αγωνιστικής ομάδας Aprilia:«Πρέπει να αναλογιστεί κανείς τους πρωταθλητές που ανέδειξε η Aprilia και τις νίκες που έχει συλλέξει για να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του έργου του Ivano Beggio. Η απόφαση για πρόκληση των Ιαπώνων στην πίστα, ο ανταγωνισμός με κορυφαίους παγκόσμιους κατασκευαστές, ξεκινώντας από το μηδέν και στο τέλος η νίκη, συνεπάγεται κατάθεση ψυχής και πνεύματος. Μεγάλες ικανότητες διαχείρισης αλλά και πολύ αγάπη για τον κόσμο μας».

Τον θυμάται επίσης ο παγκόσμιος πρωταθλητήςMaxBiaggi, ο οποίος ξεκίνησε τη λαμπρή καριέρα του με τον IvanoBeggio και την Apriliaτο 1992 : «Ο IvanoBeggio ήταν μέρος της ζωής μου ως  αθλητής – κάτι σαν πατέραςγια μέναστους αγώνες. Μου προσέφερε την εμπιστοσύνη του και μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα όταν, μετά τη νίκη στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πάλι με την Aprilia,ήμουν ακόμα ένα νεαρό αγόρι. Ήταν μια θαρραλέα και έξυπνη επιλογή.Και αυτό που θυμάμαι ξεκάθαρα από τον IvanoBeggio ήταν ο τρόπος που συνδύαζε τις ικανότητές του με πολύ πάθος, προκειμένου να βρίσκει τη δύναμη και την ενέργεια για το επόμενο βήμα. Αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στη νικηφόρο πορεία μου με την Aprilia

 

Ο IvanoBeggio, γεννήθηκε το 1944, ξεκίνησε το πάθος του για τους δύο τροχούς στο εργοστάσιο χειροποίητων ποδηλάτων Aprilia του πατέρα του, καινοτομώντας και διαφοροποιώντας την παραγωγή με την εισαγωγή μοτοσυκλετών και σκούτερ.

Το 1975, δημιούργησε μια μικρή ομάδα για την παραγωγή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, η οποία, χάρη στην τεχνολογική και παραγωγική καινοτομία, έγινε σύντομα διάσημη, κερδίζοντας τελικά το ιταλικό πρωτάθλημα motocrossστις κατηγορίες125 και 250 cc το 1977. Από το 1980, η Aprilia άρχισε να παράγει μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού (50 και 125 κ.εκ.), παρουσιάζοντας στη συνέχεια εξαιρετικά επιτυχημένα, αισθητικά και τεχνολογικά καινοτόμα μοντέλα στην αγοράτης αστικής μετακίνησης: το 1991, το Scarabeo, το πρώτο σκούτερ με μεγάλους τροχούς στην ευρωπαϊκή αγορά, το 1992, το πρώτο δίχρονο σκούτερ και μοτοσυκλέτα με καταλυτική εξάτμιση, το 1993, το πρώτο σκούτερ πάνω από 50 κ.εκ., ενώ το 1998 μπήκε στον κόσμο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού με την RSV Mille.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών, όπου έκανε το ντεμπούτο της το 1985 στην κατηγορία των 250cc, η Aprilia ανέδειξε μεγάλους πρωταθλητές παγκοσμίου επιπέδου, μεταξύ των οποίων οι Max Biaggi, Marco Simoncelli, Valentino Rossi, Casey Stoner, Alvaro Bautista, Loris Capirossi, Marco Melandri, Manuel Poggiali και Alessandro Gramigni.

Με 294 νίκες σε Grand Prix στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 1987 μέχρι σήμερα, η Aprilia κατέχει το ρεκόρ του πιο νικηφόρου ευρωπαίου κατασκευαστή στην ιστορία των κορυφαίων αγώνων μοτοσυκλέτας.Αυτές οι νίκες συνοδεύονται από 54 παγκόσμιους τίτλους: 38 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (20 στην κατηγορία 125cc και 18 στην κατηγορία 250cc), 7 στο Superbike (διπλός τίτλος Aναβάτη / Κατασκευαστή το 2010, 2012 και 2014, τίτλος Κατασκευαστή το 2013) και 9 σε αγώνες Off Road  (7 σε Supermoto και 2 σε Trial). Η συλλογή τροπαίων της Aprilia περιλαμβάνει επίσης Superstock 1000 FIM Cup, το 2015,που κέρδισε με την RSV4 RF και αναβάτη τον Lorenzo Savadori, σήμερα οδηγός της Aprilia στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike μαζί με τον Eugene Laverty.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.