Ο Pierre Terblanche στην Norton !

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/1/2011

Με μια αναπάντεχη κίνηση που σηματοδοτεί την εμφάνιση ενός σημαντικού νέου παίκτη στον όλο και πιο δραστήριο ευρωπαϊκό κλάδο της μοτοσυκλέτας, ο Pierre Terblanche μετακόμισε πλέον στην Βρετανία –από τις 4 Ιανουαρίου– αναλαμβάνοντας να διευθύνει την ανάπτυξη των μελλοντικών μοντέλων της αναγεννημένης ιστορικής φίρμας που εδρεύει στο Donington Park. Ο Terblance, που γεννήθηκε στην Νότια Αφρική, είναι 54 ετών και τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει δημιουργήσει μια σειρά από μοτοσυκλέτες που επάνω τους έχει εκφραστεί το ταλέντο του και ο καινοτόμος σχεδιασμός του. Έχοντας εργαστεί για την Ducati, την Cagiva και πιο πρόσφατα για την Moto Guzzi, η παρουσία του πλέον στην Norton δείχνει ότι ο δρόμος που άρχισε ο ιδιοκτήτης της Stuart Garner για να την φέρει πάλι στην παγκόσμια αγορά, θα σημαδευτεί από τις σχεδιαστικές ικανότητες του Pierre, για την ανάπτυξη νέας σειράς μοντέλων της Norton με σύγχρονους υγρόψυκτους κινητήρες με επικεφαλής εκκεντροφόρους. Μοντέλα που θα προστεθούν στη σειρά των “ρετρό” Commando 961 που παράγονται τώρα με τον αερόψυκτο δικύλινδρο με τα ωστήρια. "Η εμπειρία του Pierre να φέρνει καινοτόμα προϊόντα στην αγορά θα αποτελέσει παράγοντα ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη μοντέλων της Norton, δίνοντας παράλληλα τον δέοντα σεβασμό προς τις παράδοσή της”, λέει ο Garner και συνεχίζει, “η αποδεδειγμένη ικανότητά του να σκέφτεται έξω από τα συνηθισμένα, σεβόμενος την εικόνα της μάρκας με γεμίζει ενθουσιασμό που έχει έρθει να δουλέψει μαζί μας. Συνδυάζοντας την κλίση του να σχεδιάζει μοναδικές μοτοσυκλέτες, με την αγωνιστική ιστορία της Norton, θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε μια σειρά μοτοσυκλετών που δεν θα μοιάζουν με καμιά άλλη μοτοσυκλέτα που είναι στην αγορά."
Αυτή είναι μια πρόκληση την οποία Pierre Terblanche απολαμβάνει. "Η Norton είναι ένα από τα μεγάλα ονόματα της μοτοσυκλέτας, και ήταν πάρα πολύ καλή ευκαιρία να συμμετέχω στην προσπάθεια να αποκτήσει τη παλιά της αίγλη, δημιουργώντας κάτι φρέσκο, αντλώντας από την ιστορία της και εκφράζοντάς σε σύγχρονο πλαίσιο”, λέει και συνεχίζει, “πολλές από τις μοτοσυκλέτες που θαύμαζα έχουν φτιαχτεί από τη Norton. Η John Player Norton με το αυτοφερόμενο πλαίσιο είναι από τις αγαπημένες μου όλων των εποχών όπως και η Norton Manx, η απόλυτη αγωνιστική μονοκύλινδρη όλων των εποχών. Μου αρέσει επίσης και η αρχική Commando ενώ ανυπομονώ αν οδηγήσω την καινούρια. Aκόμη το ότι ο άνθρωπος που παίρνει τις αποφάσεις και πληρώνει, ο Stuart, έχει το γραφείο του στην άλλη άκρη του εργοστασίου – και το οποίο δεν είναι πολύ μεγάλο – με κάνει να πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα για την Norton και μάλιστα παίρνοντας πιο γρήγορα τις αποφάσεις από ότι στα μεγάλα εργοστάσια όπως της Ducati και Piaggio”. Απόφοιτος του Royal College of Art του Λονδίνου, εργάστηκε για την VW από το 1986 έως το 1989. Ήταν ήδη κάτοχος Ducati όταν ικανοποίησε την φιλοδοξία τους και μεταπήδησε στην Cagiva και μάλιστα δίπλα στον Massimo Tamburini στο κέντρο σχεδιασμού του, το CRC, αρχικά στο Ρίμινι και αργότερα στο Σαν Μαρίνο. Εκεί, εργάστηκε παράλληλα με τον Tamburini, αρχικά στην Paso 907, στην συνέχεια στην 888 Superbike, και τελικά στην αντικαταστάτριά της, την 916. Το 1992, ο Terblanche μετακόμισε στο κέντρο Morazzone της CRC , όπου δημιούργησε το περίφημο αγωνιστικό Ducati Supermonο, το Cagiva Canyon 600, και το Grand Canyon 900. Στην δημιουργία του Supermono συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον νεαρό τότε μηχανικό Claudio Domenicali που ήταν υπεύθυνος γι' αυτό. Μετά την εξαγορά της Ducati από την TPG ο Terblance έφτιαξε το 1998 την 900 Supersport ενώ στην Intermot της ίδιας χρονιάς έδειξε το καινοτόμο και περιορισμένης παραγωγής MH900 Evoluzione, την πρώτη μοτοσυκλέτα που πουλήθηκε αποκλειστικά από το διαδίκτυο. Για την παραγωγή της έπρεπε να πείσει ο ίδιος την διοίκηση, όπως έκανε και στην περίπτωση της Multistrada που μπήκε στην παραγωγή το 2003. Μια μοτοσυκλέτα που βοήθησε πολύ στην αύξηση των πωλήσεων της εταιρείας και ήταν αποκλειστικά δική του σύλληψη.
Στο τέλος του ίδιου έτους, στο Tokyo Motor Show, έδειξε τις τρεις Sportclassic οδηγώντας την Ducati να τις βάλει σε παραγωγή. Στο τέλος του 2004 παρουσίασε το Hypermotard κάνοντας ιδιαίτερη εντύπωση στον κόσμο που την αντίκρισε στο Μιλάνο. Η μόνη από της δημιουργίες του Terblanche που δεν ενθουσίασε όταν εμφανίστηκε ήταν η 999, το 2003. Παρά του ότι ήταν καλύτερη και ευκολότερη μοτοσυκλέτα από την 916 δεν έπεισε τελικά ούτε κερδίζοντας τρεις παγκόσμιους τίτλους.
Μετά την αναχώρηση από τη Ducati το Δεκέμβριο του 2007, ο Terblanche εργάσθηκε ως σύμβουλος σχεδιασμού για διάφορες εταιρείες, κυρίως στην ναυπηγική βιομηχανία. Ένα χρόνο αργότερα ξαναγύρισε στις μοτοσυκλέτες και από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι τώρα, εργάστηκε ως σύμβουλος με πλήρη απασχόληση για την Piaggio, σε ποικιλία σχεδίων, συμπεριλαμβανομένων σκούτερ και μοτοσυκλετών, κυρίως μελλοντικά μοντέλα της Aprilia και Moto Guzzi. Χαρακτηριστικές δημιουργίες του ήταν και τα τρία πρωτότυπα μοντέλα που παρουσίασε η Μοτο Guzzi με τον κλασικό της κινητήρα στο Μιλάνο τo 2009, όπου έλαμψαν σαν αστέρια, και ίσως δούμε στο μέλλον κάποιο από αυτά να μπαίνει στη παραγωγή. Αλλά τώρα ο Pierre Terblanche είναι στη Μεγάλη Βρετανία, με την πρόκληση της αναζωογόνησης της Norton. Θα είναι συναρπαστικό να δούμε τι νέες ιδέες θα βγουν από το στούντιο σχεδίασης που είναι ήδη εγκατεστημένο γι 'αυτόν μέσα στο εργοστάσιο της Norton στο Donington Park - και το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ καιρό για να μάθουμε...
Pierre

Royal Enfield Himalayan 750: Από πρωτότυπα σε scrap

Σειρά πρωτότυπων μοτοσυκλετών Himalayan 750 στην ανακύκλωση
Himalayan 750
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/8/2026

Η εικόνα αρκετών σχεδόν καινούργιων Royal Enfield Himalayan 750 σε χώρο απόσυρσης στη Βρετανία προκάλεσε ερωτήματα, όμως η παρουσία τους εκεί φαίνεται να συνδέεται με τη συνήθη διαδικασία καταστροφής πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση της εξέλιξής τους.

Οι φωτογραφίες δείχνουν αρκετές μοτοσυκλέτες εξέλιξης Himalayan 750 να βρίσκονται σε εγκαταστάσεις ανακύκλωσης και απόσυρσης στη Βρετανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μοτοσυκλέτες είχαν μεταφερθεί εκεί από το Bruntingthorpe, ενώ το συγκεκριμένο πρωινό φέρεται να έφτασαν μερικές ακόμη μοτοσυκλέτες της Royal Enfield. Φαίνεται ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτες προπαραγωγής ή δοκιμών χωρίς πολλά χιλιόμετρα.

Η τοποθεσία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο Bruntingthorpe του Leicestershire βρίσκεται το Βρετανικό Τεχνολογικό Κέντρο της Royal Enfield. Το κέντρο αυτό συνεργάζεται με τις εγκαταστάσεις εξέλιξης της εταιρείας στην Ινδία και συμμετέχει στην ανάπτυξη και στις δοκιμές νέων μοντέλων.

Το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες φαίνονται πλήρως λειτουργικές προκάλεσε ερωτηματικά σχετικά με το γιατί δεν πωλούνται ή δεν αξιοποιούνται τα εξαρτήματά τους. Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, ο υπεύθυνος της εγκατάστασης φέρεται να ανέφερε ότι δεν επιτρέπεται η αφαίρεση ή πώληση ούτε ενός εξαρτήματος από τις συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το συμβόλαιο καταστροφής τους.

Η πρακτική αυτή δεν είναι ασυνήθιστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας και των αυτοκινήτων. Τα πρωτότυπα εξέλιξης μπορεί να χρησιμοποιούν εξαρτήματα που δεν έχουν εγκριθεί για παραγωγή, διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές ή λύσεις που δεν υπάρχουν στις τελικές μοτοσυκλέτες. Παράλληλα, μπορεί να έχουν υποστεί εστιασμένα σημαντικές καταπονήσεις κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ανεξάρτητα από τις χιλιομετρικές ενδείξεις.

Έτσι, όταν ολοκληρωθεί ο ρόλος τους στην εξέλιξη ενός μοντέλου, οι κατασκευαστές συχνά προχωρούν στην καταστροφή τους ώστε να μην επιστρέψουν στην αγορά ως μεταχειρισμένα οχήματα ή να διαρρεύσουν εξαρτήματα και τεχνικές λύσεις που δεν προορίζονται για παραγωγή.

Himalayan 750

Η παρουσία των Himalayan 750 προς ανακύκλωση δεν αποτελεί ούτε εξαίρεση ούτε ασφαλώς κάτι ανησυχητικό για το νέο μοντέλο. Αντίθετα, είναι πιθανό να σημαίνει ότι συγκεκριμένα πρωτότυπα ολοκλήρωσαν τον κύκλο δοκιμών τους και πλέον δεν χρειάζονται στο πρόγραμμα εξέλιξης.

Η Himalayan 750 αναμένεται να τοποθετηθεί πάνω από την Himalayan 450 και να αποτελέσει τη νέα κορυφαία adventure touring μοτοσυκλέτα της Royal Enfield. Οι μέχρι τώρα κατασκοπευτικές φωτογραφίες έχουν αποκαλύψει μεγαλύτερο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, μεγάλο ρεζερβουάρ, ψηλή ζελατίνα και εργονομία προσανατολισμένη στην περιπέτεια.

Στα πρωτότυπα έχουν επίσης εμφανιστεί ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, πίσω μονό αμορτισέρ και δύο εμπρός δίσκοι, ενώ η Royal Enfield φαίνεται να εξετάζει διαφορετικούς συνδυασμούς τροχών και ελαστικών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης.

Ο νέος κινητήρας αναμένεται να έχει κυβισμό περίπου 750 κυβικών εκατοστών και συνιστά εξέλιξη της υπάρχουσας πλατφόρμας 648 κυβικών της Royal Enfield. Παράλληλα, ο μεγαλύτερος δικύλινδρος κινητήρας αναμένεται να χρησιμοποιηθεί και ως βάση για άλλα μελλοντικά μοντέλα της εταιρείας, όπως το Continental GT που έχουμε ήδη δει.

Η καταστροφή πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών αποτελεί καθιερωμένη πρακτική και άλλων κατασκευαστών, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, στο συγκεκριμένο scrapyard έχουν καταλήξει στο παρελθόν και μοτοσυκλέτες εξέλιξης της Triumph.

Για τους φίλους της Royal Enfield πάντως, η εικόνα πολλών Himalayan 750 προς απόσυρση, πριν ακόμη φτάσει το μοντέλο στην παραγωγή, μπορεί να μοιάζει περίεργη. Οι συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες μπορεί να φαίνονται σχεδόν καινούργιες, όμως στην πραγματικότητα αποτέλεσαν εργαλεία εξέλιξης και, αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, οδηγούνται πλέον στην οριστική καταστροφή.