Ο ρομποτικός γκαζοφονιάς της Akrapovič

Στο νέο χώρο δοκιμών ζει ο... Terminator!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/8/2018

Η Akrapovič μπορεί να είναι μια σχετικά νεαρής ηλικίας εταιρία στο κόσμο των εξατμίσεων αν σκεφτεί κανείς ότι ιδρύθηκε το 1992, όμως αυτό δεν την εμπόδισε να βρίσκεται στη λίστα με τους κορυφαίους κατασκευαστές εξατμίσεων. Φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή και η επιτυχία οφείλεται κατά κύριο λόγο στη δίψα του Igor Akrapovič (ιδρυτή της φίρμας) για τους αγώνες, καθώς από το 1970 έως το έτος ίδρυσης της εταιρείας είχε άμεση εμπλοκή σε αυτούς, ως αγωνιζόμενος. Η αστείρευτη αυτή δίψα για τους αγώνες, σε συνδυασμό με την εμμονή για διαρκή τεχνολογική εξέλιξη, έκανε την εταιρία να μπει δυναμικά στους αγώνες του πρωταθλήματος SBK και μόλις πέντε χρόνια μετά την ίδρυση της να πάρει τη πρώτη της νίκη. Έκτοτε δεν σταμάτησε το κυνήγι της επιτυχίας, φέρνοντας συνέχεια καινοτομίες στο τομέα των εξατμίσεων, μέσω των νέων εγκαταστάσεων που ανανέωνε ανά τα χρόνια.Τώρα έρχεται να ταράξει τα νερά, καθώς εκτός από το νέο ειδικά διαμορφωμένο χώρο δοκιμών που ετοίμασε, το ρόλο του δοκιμαστή αναλαμβάνει ένα ανθρωποειδές ρομπότ.

 

Ειδικά για εσάς, τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, ετοιμάζουμε μια δυνατή αποκλειστικότητα για την Akrapovič.

Η δουλειά του είναι να δοκιμάζει ακούραστα τις εξατμίσεις που ετοιμάζει η εταιρία πάνω στο δυναμόμετρο για ατελείωτες ώρες, κάτι που είναι δύσκολο να κάνει ένας άνθρωπος, όχι μόνο για λόγους σωματικής κούρασης, όσο κυρίως για λόγους υγείας, αφού η έκθεση των αυτιών μας για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε υψηλά επίπεδα θορύβου, προκαλούν μόνιμες βλάβες. Μάλιστα σε αρκετές χώρες, υπάρχουν νόμοι που απαγορεύουν την πολύωρη έκθεση των εργατών σε συνθήκες υψηλού θορύβου. Πρόκειται κυρίως για ένα τεστ δομικής αντοχής, όπου η κάθε εξάτμιση δοκιμάζεται πάνω στην ίδια την μοτοσυκλέτα για την οποία προορίζεται. Το ρομπότ όπως θα παρακολουθήσετε και στο βίντεο τοποθετείτε πάνω στη μοτοσυκλέτα και το μηχανικό πόδι δένεται στο λεβιέ ταχυτήτων, ενώ τα “χέρια” είναι κατασκευασμένα να εκτελούν τις απαραίτητες κινήσεις. Ο υπόλοιπος χώρος των δοκιμών είναι κατασκευασμένος με τέτοιο τρόπο ώστε ο ανεφοδιασμός της μοτοσυκλέτας να γίνεται αυτόματα χωρίς να επέμβει ανθρώπινο χέρι, αυτό είναι εφικτό χάρη στους αισθητήρες και τις κάμερες που είναι εξοπλισμένο, καθιστώντας έτσι τη δοκιμή μοτοσυκλετών αδιάκοπη σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον.

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.