Ο συνιδρυτής της Honda Motor, Takeo Fujisawa θα εισαχθεί στο Automotive Hall of Fame

Παίρνοντας τη θέση του, δίπλα στον θρυλικό Soichiro Honda
Takeo Fujisawa
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

14/2/2023

Ο Takeo Fujisawa (δεξιά στην άνω φωτό), συνιδρυτής της Honda Motor Co., Ltd., θα εισαχθεί στο πάνθεον των γιγάντων της αυτοκινητοβιομηχανίας του αμερικάνικου μουσείου “Automotive Hall of Fame” στις 20 Ιουλίου του 2023. Ο Fujisawa θα ακολουθήσει έτσι τον ιδρυτή της Honda Soichiro Honda, ο οποίος το 1989 έγινε το πρώτο ιαπωνικό στέλεχος της αυτοκινητοβιομηχανίας που τιμήθηκε από το μουσείο που βρίσκεται στο Dearborn του Michigan.

Μπορεί οι περισσότεροι φίλοι της μοτοσυκλέτας να γνωρίζουν το όνομα του Soichiro Honda, όμως ένα αντίστοιχα μεγάλο ποσοστό συνήθως αγνοεί τη σημασία του Takeo Fujisawa, συνιδρυτή της Honda Motor Co. και δεξί χέρι του Soichiro, μια μεγάλη μορφή της αυτοκινητοβιομηχανίας, ο άνθρωπος που έφερε εις πέρας την “απόβαση” της Honda στις ΗΠΑ, κι εκείνος που δημιούργησε το τμήμα έρευνας και εξέλιξης Honda R&D. O Takeo Fujisawa απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου του 1988.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Honda:

“Γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου 1910, ο Fujisawa φιλοδοξούσε αρχικά να γίνει δάσκαλος, αλλά αντ' αυτού εργάστηκε ως πωλητής για μια εταιρεία προϊόντων χάλυβα και στη συνέχεια για μια εταιρεία ξυλείας, όταν γνώρισε τον Soichiro Honda τον Αύγουστο του 1949, περίπου ένα χρόνο μετά την ίδρυση της Honda Motor Co., μιας μικρής τοπικής επιχείρησης στο Hamamatsu της Ιαπωνίας. Ήταν αμέσως μετά το λανσάρισμα του Dream D-Type, της πρώτης μοτοσυκλέτας της Honda. Ενώ οι δύο άνδρες διέθεταν διαφορετικές προσωπικότητες και ικανότητες, Honda και Fujisawa τα βρήκαν σχεδόν αμέσως και άρχισαν βαθιές συζητήσεις σχετικά με την προσέγγισή τους στις επιχειρήσεις και τα όνειρά τους για το μέλλον.

Αναπτύσσοντας γρήγορα μια σχέση εμπιστοσύνης, δημιούργησαν ένα κοινό όραμα για το μέλλον της εταιρείας με τον Fujisawa να εντάσσεται στη Honda Motor τον Οκτώβριο του 1949. Ως πρόεδρος της εταιρείας, ο Honda διατήρησε την ευθύνη για τον σχεδιασμό προϊόντων, την τεχνολογική ανάπτυξη και τις κατασκευαστικές δραστηριότητες, εφευρίσκοντας πολλά καινοτόμα οχήματα, συμπεριλαμβανομένου του Super Cub, του προϊόντος κινητικότητας με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο. Ο Fujisawa τον υποστήριζε ως το δεξί του χέρι με την ευθύνη για την επιχειρηματική πλευρά της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων, των οικονομικών και του μάρκετινγκ.

Η ικανότητα του Fujisawa στο μάρκετινγκ, η ισχυρή επιχειρηματική αίσθηση και η έντονη ικανότητα να χαράζει μοναδικούς δρόμους ανάπτυξης αποδείχθηκαν το τέλειο ταίριασμα με τη μηχανική οξυδέρκεια και το όραμα του Soichiro Honda για την κινητικότητα. Η συνεργασία διήρκεσε 25 χρόνια, μέχρι τον Μάρτιο του 1973, όταν οι Honda και Fujisawa αποσύρθηκαν μαζί. Από την αρχή, ο Fujisawa είχε τεράστιο αντίκτυπο στις επιχειρήσεις της Honda παγκοσμίως και στις ΗΠΑ, όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προσέγγιση της αμερικανικής αγοράς.

Fujisawa

Ο Fujisawa πήρε αρκετές σημαντικές επιχειρηματικές αποφάσεις με διάρκεια, που εξακολουθούν να είναι σημαντικές μέχρι σήμερα:

Ξεκινώντας την επιχειρηματική δραστηριότητα της Honda στις ΗΠΑ.

Το 1959, και ως τότε ανώτερος διευθύνων σύμβουλος της Honda, ο Fujisawa πήρε την δύσκολη απόφαση να ιδρύσει την αμερικανική Honda ως την πρώτη θυγατρική της Honda εκτός Ιαπωνίας. Εκείνη την εποχή, ολόκληρη η βιομηχανία μοτοσυκλετών των ΗΠΑ δεν πωλούσε περισσότερες από 60.000 μονάδες ετησίως - κυρίως μεγαλύτερες μοτοσυκλέτες. Ένα μέλος της ομάδας συνέστησε την επέκταση στην Ασία, όπου υπήρχαν ήδη μικρές μοτοσυκλέτες από την Ευρώπη, όπως αυτές που κατασκεύαζε η Honda. Πρότεινε ότι η Αμερική, η "χώρα του αυτοκινήτου", ήταν πολύ δύσκολος στόχος για τη Honda. Ο Fujisawa είχε μια άλλη ιδέα. "Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ας πάμε στην Αμερική", είπε. "Το να πετύχεις στις ΗΠΑ σημαίνει να πετύχεις παγκοσμίως. Το να αναλάβουμε την πρόκληση της αμερικανικής αγοράς μπορεί να είναι το πιο δύσκολο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε, αλλά είναι ένα κρίσιμο βήμα για την επέκταση των εξαγωγών των προϊόντων μας". Χωρίς την ηγεσία του Fujisawa, η Honda δεν θα ήταν η ιστορία επιτυχίας στις Ηνωμένες Πολιτείες που είναι σήμερα.

Δημιουργία ανεξάρτητου δικτύου αντιπροσώπων στις ΗΠΑ

Ο Fujisawa υιοθέτησε πολλές καινοτόμες στρατηγικές πωλήσεων και μάρκετινγκ στην Ιαπωνία και στις Η.Π.Α. Σε αυτές περιλαμβάνεται η απόφαση να ξεκινήσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με τη δημιουργία του δικού του δικτύου αντιπροσώπων της Honda. Παρά τις υποδείξεις ότι η Honda θα έπρεπε να ακολουθήσει την προσέγγιση άλλων ιαπωνικών εταιρειών και να βασιστεί σε μια διαφορετική εταιρεία για τις πωλήσεις της στις ΗΠΑ, η Honda δημιούργησε σχέσεις με πολλούς μικρότερους εμπόρους, ακόμη και με εκείνους που δεν είχαν καμία ιστορία στη βιομηχανία μοτοσυκλετών, και επέκτεινε με επιτυχία τις επιχειρήσεις από τη Δυτική Ακτή σε όλη την Αμερική. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, η Honda ήταν η μάρκα μοτοσυκλετών με τις περισσότερες πωλήσεις στην Αμερική.

Ίδρυση ξεχωριστής εταιρείας R&D

Το 1960, με βάση την πρωτοβουλία του Fujisawa, δημιουργήθηκε η Honda R&D Co., Ltd. ως ξεχωριστή εταιρεία. Ο Fujisawa συνέλαβε την ιδέα με δύο στόχους: να δώσει στους μηχανικούς της Honda την ελευθερία να δημιουργήσουν νέες αξίες χωρίς να περιορίζονται από τα σκαμπανεβάσματα της καθημερινής επιχείρησης και να προστατεύσει την ικανότητα της Honda να διατηρήσει αυτή την καινοτομία στο μέλλον, όταν δεν θα μπορούσαν πλέον να βασίζονται στην ιδιοφυΐα του Soichiro Honda. Η νέα εταιρεία R&D εγκαινίασε μια εποχή απίστευτης τεχνολογικής και προϊοντικής καινοτομίας και εισόδου σε νέους επιχειρηματικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων της αυτοκινητοβιομηχανίας και της αεροναυπηγικής. Η εστίαση της Honda R&D στην έρευνα και τη δημιουργία νέας αξίας στον τομέα της κινητικότητας συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Περισσότερες πληροφορίες για τον Takeo Fujisawa θα δοθούν κατά την επίσημη ένταξή του στο Automotive Hall of Fame τον Ιούλιο του 2023.

Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.