Ο Valentino Rossi δηλώνει πως δεν θα οδηγήσει “ποτέ ξανά” MotoGP μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής εξηγεί γιατί δεν του λείπει καθόλου η εμπειρία μιας MotoGP μοτοσυκλέτας.
Rossi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Valentino Rossi αποκάλυψε ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ποτέ ξανά μια MotoGP μοτοσυκλέτα, εξηγώντας πως μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες δεν αισθάνεται καμία ανάγκη να επιστρέψει στο τιμόνι ενός κορυφαίου αγωνιστικού πρωτότυπου.

Ο Valentino Rossi μπορεί να αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους στην ιστορία του MotoGP, όμως ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα της κορυφαίας κατηγορίας. Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αποσύρθηκε από τα Grand Prix στο τέλος της σεζόν του 2021, όταν πραγματοποίησε την 372η και τελευταία του συμμετοχή στην κορυφαία κατηγορία στη Valencia.

Σε αντίθεση με αρκετούς αντιπάλους του όπως οι Casey Stoner, Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa, που μετά το τέλος της αγωνιστικής τους καριέρας δοκίμασαν ρόλους δοκιμαστών, ο Rossi δεν έχει ανέβει σε μοτοσυκλέτα MotoGP από τη στιγμή που κρέμασε το κράνος του.

“Δεν μου λείπει καθόλου”
Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το δείπνο του Hall of Fame του MotoGP την περασμένη χρονιά, ο Dani Pedrosa τον ρώτησε πότε σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα MotoGP. Η απάντηση του Ιταλού ήταν απολύτως ξεκάθαρη.

“Ποτέ,” είπε ο Rossi.
Ο ίδιος εξήγησε ότι πολλοί φίλοι των αγώνων τον ρωτούν αν θα ήθελε να κάνει δοκιμές με μια MotoGP μοτοσυκλέτα, όμως η δική του απάντηση παραμένει η ίδια.

“Πολύς κόσμος με ρωτά αν θέλω να δοκιμάσω μια MotoGP μοτοσυκλέτα. Αλλά, αν δεν αγωνίζεσαι, δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις. Ειλικρινά δεν μου λείπει. Δεν θέλω να οδηγήσω μία.”

Rossi

Συνεχίζει να οδηγεί -  Διαφορετικές μοτοσυκλέτες
Το γεγονός ότι δεν θέλει να ανέβει ξανά σε πρωτότυπο MotoGP δεν σημαίνει ότι έχει απομακρυνθεί από τη μοτοσυκλέτα. Ο Rossi παραμένει ιδιαίτερα ενεργός, προπονείται συχνά με τους αναβάτες της VR46 Academy και συνεχίζει να οδηγεί σε πίστα.

"Συνήθως οδηγώ μια Yamaha R1, μερικές φορές μια R6. Οδηγούμε επίσης μικρές μοτοσυκλέτες, όπως οι Ohvale. Προπονούμαι με τα παιδιά της Ακαδημίας, με τον Pecco [Bagnaia], τον αδερφό μου [Luca Marini], τον Bezzecchi, τον Franco [Morbidelli]…"

Ο ρόλος του μέντορα
Πλέον ο Rossi έχει περισσότερο ρόλο συμβούλου και μέντορα. Παρακολουθεί τους αναβάτες της VR46 Academy στην πίστα και προσπαθεί να τους βοηθήσει με τη διαχείριση ενός αγωνιστικού Σαββατοκύριακου, αλλά και με τις μάχες μέσα στον αγώνα.

“Πηγαίνω και τους παρακολουθώ στην πίστα, βλέπω τι κάνουν, αν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι από τους άλλους. Προσπαθώ επίσης να τους βοηθήσω στο πώς να διαχειρίζονται ένα αγωνιστικό Σαββατοκύριακο και πώς να δίνουν μάχες.”

Όταν ο Jorge Lorenzo τον ρώτησε ποιος θεωρεί ότι είναι ο πιο δυνατός αναβάτης εκείνη τη στιγμή, ο Rossi απάντησε χωρίς δισταγμό ότι ο Marco Bezzecchi ήταν τότε ο πιο φορμαρισμένος.

Η εκτίμησή του αποδείχθηκε αρκετά εύστοχη καθώς ο Ιταλός αναβάτης ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2025 στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος με την Aprilia, πετυχαίνοντας τρεις νίκες σε Grand Prix, ενώ ξεκίνησε δυναμικά και το 2026, από την pole position, ηγούμενος του αγώνα Sprint μέχρι την πτώση του και κερδίζοντας τον εναρκτήριο αγώνα της Κυριακής στην Ταϊλάνδη.

Για τον Rossi λοιπόν τα MotoGP παραμένουν κομμάτι της ζωής του, απλώς πλέον από διαφορετική θέση. Και, όπως φαίνεται, χωρίς καμία διάθεση να επιστρέψει ξανά στο τιμόνι μιας πρωτότυπης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας MotoGP.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το πλήρες βίντεο με το γεύμα των Hall of Famers του MotoGP, Giacomo Agostini, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner, Freddie Spencer, Kevin Schwantz, Dani Pedrosa και τον πρόεδρο της διοργάνωσης Carmelo Ezpeleta όπου συζητάνε τις εποχές, τις μεγάλες στιγμές τους, τις προπονήσεις και τους τραυματισμούς τους χωρίς να λείπουν και τα πειράγματα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.