Οδοιπορικό μνήμης AΘήνα – Μόσχα με Honda Supra-X 125 Helmin

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/6/2016

Πριν από λίγες μέρες είχαμε δημοσιεύσει το δελτίο τύπου με το οποίο ανακοίνωνε η ελληνική αντιπροσωπεία της Honda, τη συνεργασία με τον Κώστα Μητσάκη για ένα ταξίδι από την Αθήνα μέχρι το Τόκυο. Μόλις χθες όμως, η εταιρεία ανακοίνωσε την αλλαγή των πλάνων και τον σχεδιασμό ενός νέου ταξιδιού, για τους λόγους που αναφέρονται στο δελτίο τύπου που ακολουθεί:
"Σε συνέχεια της επικοινωνίας με αφορμή το δελτίο τύπου με θέμα: "Road to Japan: ένα ανατρεπτικό ταξιδιωτικό 13,500 χλμ. από την Αθήνα στο Τόκιο με Honda Supra-X 125 Helmin", θα θέλαμε να ενημερώσουμε ότι ο κος Μητσάκης Κωνσταντίνος υποχρεώθηκε να διακόψει το οδοιπορικό του και να επιστρέψει εσπευσμένα στην Αθήνα εξαιτίας σοβαρού οικογενειακού πρόβλημα που αντιμετώπισε.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο υπολειπόμενος χρόνος να μην του επιτρέπει να συνεχίσει το ταξίδι του μέχρι την Ιαπωνία. Εναλλακτικά ο κ. Μητσάκης θα πραγματοποιήσει με Honda Supra-X 125 Helmin ένα οδοιπορικό από την Αθήνα μέχρι τη Μόσχα, οδοιπορικό μνήμης αφιερωμένο στον Ποντιακό Ελληνισμό από την Αθήνα στη Μόσχα.
Για πολλούς Έλληνες, ένα ταξίδι στις περιοχές του Εύξεινου Πόντου (με επίκεντρο την Μονή Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα) αντιπροσωπεύει ένα προσκύνημα στην αλησμόνητη γη των πατεράδων τους. Αν κρίνουμε μάλιστα από τον μύθο του Φρίξου και της Έλλης, όπως και από την Αργοναυτική εκστρατεία, στη λεκάνη του Εύξεινου Πόντου αναπτύχθηκε από αρχαιοτάτων χρόνων ένα από τα πιο μακρινά αλλά ιδιαίτερα συμπαγή κομμάτια του ελληνισμού, που έμελλε να πρωταγωνιστήσει μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.
Παραφθαρμένα ελληνικά τοπωνύμια, γερασμένα νεοκλασικά αρχοντικά, χριστιανικές εκκλησίες, ερειπωμένα μοναστήρια, ποντιακές κοινότητες, αρχαία μνημεία, μύθοι και θρύλοι αποτελούν σήμερα τις συγκλονιστικές μαρτυρίες της μακραίωνης ελληνικής-ποντιακής παρουσίας, την οποία θα προσπαθήσει να καταγράψει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδοιπορώντας μ’ ένα Honda Supra-X 125 Helmin για 7.500 χλμ. στις παρευξείνιες χώρες.
Η Τουρκία (Σαμψούντα, Κερασούντα, Τραπεζούντα), η Γεωργία (Μπατούμι, Τιφλίδα), η Ρωσία (Βολγκογκράντ, Μόσχα), η Ουκρανία (Κίεβο, Οδησσός), η Ρουμανία (Βουκουρέστι, Κωνστάντσα) και η Βουλγαρία (Βάρνα, Μπουργκάς) θα φιλοξενήσουν την πορεία του Κωνσταντίνου Μητσάκη, που ξεκινά στις 29/6/2016 και ολοκληρώνεται στις 1/8/2016. Ο Έλληνας αναβάτης θέλει να βιώσει την ιστορική και πολιτισμική διάσταση ενός οδοιπορικού μνήμης αφιερωμένο στον Ποντιακό Ελληνισμό, το οποίο θα ολοκληρωθεί με την άφιξή του στην Μονή Παναγίας Σουμελά στην Βέροια."

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.